<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301</id><updated>2012-03-16T11:22:49.120-03:00</updated><category term='Recomendo ler...'/><category term='Concurso'/><category term='Artigos'/><category term='Historinhas'/><category term='Folclore Brasileiro'/><category term='Jabá familiar'/><category term='Historinha da minha vida...'/><category term='Fotos'/><category term='English Stories/ Historinhas em inglês'/><category term='Por que Ler?'/><category term='Historinhas Clássicas'/><category term='Poesias'/><category term='Histórias em quadrinhos'/><category term='Montando uma biblioteca mirim'/><category term='Sorteio'/><category term='Leitura'/><title type='text'>Uma historinha por dia...</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default?start-index=101&amp;max-results=100'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>480</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6983035080577493060</id><published>2012-02-25T05:43:00.004-02:00</published><updated>2012-02-25T06:03:03.543-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>Sumiço</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente, &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;a obra chegou, enfim, ao quarto da Lara! Por isso, o computador não pôde ser usado enquanto os pedreiros transformavam o irregular céu de estrelas do antigo escritório em uma massa esbranquiçada - que vai ser o teto branquinho da Lara...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bom, o Felipe está melhor da gripe, mas o Davi, que todo mundo acha igual a mim, é igual mesmo: puxou a minha garganta! Está com amigdalite, febrão de 39 graus. Estou de pé a esta hora porque não dormi - no intervalo de uma hora e meia que cochilei a temperatura dele subiu muito e eu, assustada, preferi me manter desperta, tirando a temperatura dele a cada meia hora.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Foi por conta deste caos que eu sumi daqui estes dias, mas voltarei o mais rápido possível!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Beijos em todos! &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-6983035080577493060?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/6983035080577493060/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/sumico.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6983035080577493060'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6983035080577493060'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/sumico.html' title='Sumiço'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-2859066851375027456</id><published>2012-02-22T23:28:00.002-02:00</published><updated>2012-02-22T23:30:13.824-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;a historinha do carnaval está pronta, e seria postada hoje. Mas meu dia hoje foi tão assim, assim, que a história não combinava com meu ânimo... Perdoem-me. Amanhã eu volto mais animada!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-2859066851375027456?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/2859066851375027456/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_22.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2859066851375027456'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2859066851375027456'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_22.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6765527321865508962</id><published>2012-02-22T23:24:00.002-02:00</published><updated>2012-02-22T23:27:53.620-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Histórias em quadrinhos'/><title type='text'>Assim, assim...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); font-size: medium; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/horacio/images/h112-01.gif" width="580" height="195" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); font-size: medium; "&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/horacio/images/h112-02.gif" width="580" height="179" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/horacio/images/h112-03.gif" width="580" height="178" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/horacio/images/h112-04.gif" width="580" height="185" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); font-size: medium; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-6765527321865508962?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/6765527321865508962/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/assim-assim.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6765527321865508962'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6765527321865508962'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/assim-assim.html' title='Assim, assim...'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-3307636091367112502</id><published>2012-02-21T21:36:00.003-02:00</published><updated>2012-02-21T21:39:12.476-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;hoje foi o único dia em que pulamos o Carnaval. Levamos o Davi a um bailinho infantil em um clube e chegamos mooooortos! Os homens da casa já dormem, eu e Larinha, mesmo cansadas, passamos para deixar uma historinha...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Escrevi uma historinha de Carnaval, que era para ser postada hoje. Mas não consegui nenhuma imagem, então deixei para ver se consigo algo com calma, amanhã. Por hoje, 'roubei' um site que adoro, o &lt;a href="http://www.feijo.com/~flavia/"&gt;http://www.feijo.com/~flavia/&lt;/a&gt; e trouxe uma historinha bacana para vocês. Espero que gostem! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-3307636091367112502?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/3307636091367112502/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_21.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3307636091367112502'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3307636091367112502'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_21.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-2096489690312350170</id><published>2012-02-21T21:34:00.000-02:00</published><updated>2012-02-21T21:35:47.917-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>A pituchinha</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvitica, Verdana, sans-serif; font-size: 22px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;h1 class="h1c" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 40px; color: rgb(204, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: bold; margin-top: 30px; margin-left: 0px; margin-right: 60px; "&gt;A Pituchinha&lt;/h1&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 22px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;Numa loja de brinquedos, moravam muitas bonecas e bonecos bem juntinhos nas prateleiras. Durante o dia, a loja ficava cheia de gente: mães, tias, avós e amigos procurando presentes para dar às crianças.&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvitica, Verdana, sans-serif; font-size: 22px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 22px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;Quando a noite chegava, as luzes se apagavam, as portas se fechavam para só abrir novamente na manhã seguinte.&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvitica, Verdana, sans-serif; font-size: 22px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 22px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;Todos os brinquedos deviam ficar bem quietinhos para não fazer bagunça na loja.&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvitica, Verdana, sans-serif; font-size: 22px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;O problema é que nem todos conseguiam...&lt;/span&gt;&lt;p class="center" style="text-align: center; margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;&lt;img height="64" alt="Pituchinha" src="http://www.feijo.com/~flavia/images/pituchinha/Pituchinha.gif" width="80" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;- Olá! Eu sou a Pituchinha, uma boneca muito levadinha, que vive se metendo em confusão. Hoje queria ficar bem quietinha na noite, mas vi quando chegou aquele maravilhoso doce de leite, que foi guardado lá na cozinha... Mmmm, que fome! O que fazer?&lt;/p&gt;&lt;p class="center" style="text-align: center; margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;&lt;img height="107" alt="Doce" src="http://www.feijo.com/~flavia/images/pituchinha/doce.jpg" width="130" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Olhei para um lado e para outro da prateleira onde estava, e logo achei meus melhores amigos: Pompom e Polichinelo.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;- Vamos dar um passeio na cozinha para comer só um pouquinho de doce de leite?&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;&lt;img height="111" alt="Pompom" src="http://www.feijo.com/~flavia/images/pituchinha/Pompom.gif" width="78" /&gt;- Eu quero, disse Pompom.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;&lt;img height="70" alt="Polichinelo" src="http://www.feijo.com/~flavia/images/pituchinha/Polichinelo.gif" width="51" /&gt;- Eu também, disse Polichinelo. Mas como vamos enganar o guarda?&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt; É verdade: os brinquedos eram proibidos de sair da estante, e durante toda a noite o guarda tomava conta da loja. A tudo ele vigiava e, quando dormia, era com um olho aberto e o outro fechado. Depois trocava: um olho aberto e o outro fechado... Não parava nunca, nem deixava de ver nadinha!&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;&lt;img src="http://www.feijo.com/~flavia/images/pituchinha/piscando.gif" width="32" height="32" alt="Piscando" /&gt;- Já sei! Vamos bem de mansinho, andando só quando ele fechar um dos olhos, depois paramos todos juntos.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;E assim foram bem devagarinho: pé cá, pé lá... pé cá, pé lá ... pé cá, pé lá ...&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;E chegaram à cozinha escura. O guarda não viu nada.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Todos procuraram pelo pote de doce de leite, mas acabaram descobrindo que ele foi guardado lá no alto, dentro do armário.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Pompom esticou bem seus bracinhos, mas suas mãos não alcançavam a porta de cima do armário da cozinha.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Polichinelo também tentou, se esticando todo, mas não conseguiu chegar perto.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;A Pituchinha então disse:&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Cada um de nós sozinho nunca vai provar aquele delicioso doce de leite que está lá em cima. Meu plano é subirmos uns nos ombros dos outros para alcançá-lo, e então...&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Todos gostaram da idéia, e foram logo fazendo. Primeiro foi Polichinelo, que era o mais forte. Depois Pompom subiu em seus ombros, e por último subiu a Pituchinha, que esticou bem os bracinhos e abriu a porta de cima do armário. O pote de doce de leite estava lá no fundo, e sua mãozinha estava quase conseguindo agarrá-lo. Deu mais uma esticadinha, tentou uma puxadinha e então...&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;O pote de doce de leite escorregou, voou na parede e ...&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Bum!&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;&lt;img height="120" alt="Ih caramba!" src="http://www.feijo.com/~flavia/images/pituchinha/ih_caramba.gif" width="140" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Espalhou doce para todo lado. E o pior, com o barulhão, na certa o guarda iria pegá-los...&lt;/p&gt;&lt;p class="center" style="text-align: center; margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;&lt;img height="150" alt="Guarda" src="http://www.feijo.com/~flavia/images/pituchinha/officer.gif" width="100" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;E pegou. Ficou muito zangado com aquela bagunça toda, que ele não queria limpar.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Foi então que teve uma idéia: guardou cada bonequinho em sua caixinha, bem preso por uma fita, para só se soltar na casa da criança que ganhar aquele brinquedo.&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;Desse dia em diante, as lojas de brinquedo passaram a guardar seus bonecos bem fechadinhos em caixinhas - para que não façam bagunça na loja de noite. Já reparou como eles vêm bem embaladinhos?&lt;/p&gt;&lt;p class="center" style="text-align: center; margin-right: 10px; margin-left: 0px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; "&gt;&lt;strong&gt;FIM&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-2096489690312350170?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/2096489690312350170/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/pituchinha.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2096489690312350170'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2096489690312350170'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/pituchinha.html' title='A pituchinha'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6978678283907586319</id><published>2012-02-20T19:58:00.003-02:00</published><updated>2012-02-20T20:01:47.253-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Carnaval é tempo de descansar... Para mim, isto sempre foi sinônimo de histórias em quadrinhos: me divertem demais! E como falei deles no sábado... Que tal rirmos um pouquinho com a Turma da Mônica? Hoje o blog traz os queridinhos de todos nós em duas tirinhas rápidas, só para descontrair. Espero que curtam!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-6978678283907586319?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/6978678283907586319/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_20.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6978678283907586319'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6978678283907586319'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_20.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8386161313827383407</id><published>2012-02-20T19:56:00.003-02:00</published><updated>2012-02-20T19:58:51.259-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Histórias em quadrinhos'/><title type='text'>Historinhas da Turma da Mônica</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;u&gt;&lt;br /&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); font-size: medium; "&gt;&lt;table border="0" width="95%"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td align="center" width="450"&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/tabloide/images/t132-01.gif" width="580" height="186" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/tabloide/images/t132-02.gif" width="580" height="176" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/tabloide/images/t132-03.gif" width="580" height="175" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/tabloide/images/t132-04.gif" width="580" height="183" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); font-size: medium; "&gt;&lt;p&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/tabloide/images/t290-01.gif" width="580" height="180" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/tabloide/images/t290-02.gif" width="580" height="184" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/tabloide/images/t290-03.gif" width="580" height="186" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;img src="http://www.monica.com.br/comics/tabloide/images/t290-04.gif" width="580" height="196" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); font-size: medium; "&gt;&lt;p style="text-align: -webkit-auto;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: left;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8386161313827383407?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8386161313827383407/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinhas-da-turma-da-monica.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8386161313827383407'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8386161313827383407'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinhas-da-turma-da-monica.html' title='Historinhas da Turma da Mônica'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-305368883483152630</id><published>2012-02-18T21:54:00.004-02:00</published><updated>2012-02-18T22:04:10.881-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Recomendo ler...'/><title type='text'>O livro da semana</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-kmvBvhvyTJU/T0A6SvyWzfI/AAAAAAAACI8/WVGkIOUuH9w/s1600/file_62_98.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 221px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-kmvBvhvyTJU/T0A6SvyWzfI/AAAAAAAACI8/WVGkIOUuH9w/s320/file_62_98.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5710628421245521394" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;imagino que esteja todo mundo se divertindo, curtindo muito o Carnaval! Mas... e para quem não curte, o que fazer?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu sou do tipo não-foliã e, desde sempre, escapei da folia. Depois do Davi, como  a maioria das mães, comecei a curtir fantasiá-lo, vê-lo brincando. Estas coisas de mãe. Quando ele e a Lara estiverem maiores, no entanto, é grande a chance de eu e o Felipe optarmos por ir para um lugar afastado, um sítio, algo assim, levando os dois conosco. E então, o que fazer com duas crianças pequenas durante um feriado prolongado?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O livro da semana é uma dica para quem está 'fugindo da folia' com os filhos. E que vale para qualquer ocasião, seja ou não feriado. É o livro 'Folclore Brasileiro', da Turma da Mônica.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O Davi ganhou este livro da Vovó Beth - a Vó do Luca - quando fez um aninho. E eu amei! O livro é um prato cheio, tem canções de roda, parlendas, adivinhações... de tudo um pouco! E tem, claro, muitas brincadeiras. Quem nunca brincou, quando criança, de 'Passa anel'? E seus filhos, já brincaram?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Então, deixo esta indicação de livro, que é um livro de atividades. Vale para todas as idades - quando o Davi ganhou eu ficava cantando as musiquinhas para ele -, mas a partir de uns 3, 4 aninhos, as crianças aproveitam mais.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É isto. Espero que curtam minha recomendação!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E para quem é folião... Você sabe a origem do Carnaval? O Menino maluquinho sabe, e está contando tudo neste post aqui debaixo! ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bom Carnaval! Até segunda!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Beijos mil,&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-305368883483152630?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/305368883483152630/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/o-livro-da-semana_18.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/305368883483152630'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/305368883483152630'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/o-livro-da-semana_18.html' title='O livro da semana'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-kmvBvhvyTJU/T0A6SvyWzfI/AAAAAAAACI8/WVGkIOUuH9w/s72-c/file_62_98.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-5009657577186228285</id><published>2012-02-18T21:02:00.000-02:00</published><updated>2012-02-18T21:54:24.194-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>Maluquinho por Carnaval</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); font-size: medium; "&gt;&lt;table width="100%" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td valign="top"&gt;&lt;table border="0" width="100%"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;div class="3" id="1"&gt;&lt;table id="tblTemplate" width="100%"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td valign="top" width="310"&gt;&lt;img id="ImgTemplate" src="http://meninomaluquinho.educacional.com.br/imagensPaginas/mmp465_Dia12-Carnaval2.gif" /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td id="tdTextoTemplate" valign="top" align="left"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;span  &gt;OLHA O CARNAVAL AÍ, GENTE!!!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;O Brasil é conhecido como o "país do carnaval" e, como bons brasileiros, devemos saber um pouco sobre essa festa que contagia muita gente daqui e de diversas partes do mundo.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;div class="1" id="2"&gt;&lt;p&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;A HISTÓRIA DO CARNAVAL&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span  &gt;O carnaval é uma festa popular muito antiga e, por isso, não se sabe&lt;br /&gt;a origem exata dessa comemoração. O que se sabe é que essa tradição vem sendo transmitida de geração a geração há muitos séculos.&lt;br /&gt;Quem trouxe o carnaval ao Brasil foram os portugueses, por volta de 1750. Nessa época, a festa era chamada de entrudo, palavra que vem do latim introitu e significa entrada, pois a comemoração começava na entrada (início) da Quaresma.&lt;br /&gt;Mais tarde, surgiram as máscaras, as fantasias e as marchinhas. A serpentina (de origem francesa) e o confete (de origem espanhola) que enfeitam os bailes de salão chegaram ao Brasil em 1892.&lt;br /&gt;Algumas fantasias, como as de Pierrô, Colombina, Arlequim e Rei Momo são bastante tradicionais, principalmente nos bailes de salão. Mas, mesmo com todo o sucesso desses bailes, o carnaval de rua é cada vez mais procurado e ainda preserva parte do folclore brasileiro.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;div class="3" id="3"&gt;&lt;table id="tblTemplate" width="100%"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td valign="top" width="310"&gt;&lt;img id="ImgTemplate" src="http://meninomaluquinho.educacional.com.br/imagensPaginas/mmp465_carnaval.gif" /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td id="tdTextoTemplate" valign="top" align="left"&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;CARNAVAL DE RUA&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span  &gt;Desde o início do carnaval brasileiro, muitas pessoas o comemoram nas ruas. Foram assim que apareceram os blocos e os cordões, grupos que cantavam músicas próprias e que deram origem às escolas de samba.&lt;br /&gt;Hoje, nos estados da Região Nordeste, o carnaval de rua reúne uma multidão de pessoas, entre brasileiros e estrangeiros.&lt;br /&gt;Cada estado tem sua maneira de festejar. Na Bahia, por exemplo, a grande atração são os trios elétricos e, em Pernambuco, danças tradicionais como o frevo e o maracatu fazem a festa de adultos e crianças.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;div class="1" id="4"&gt;&lt;p class="1" align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="1" align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;O CARNAVAL BRASILEIRO&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="1" align="left"&gt;&lt;span  &gt;O primeiro carnaval brasileiro, segundo os historiadores, aconteceu em 1641. O governador do Rio de Janeiro, Salvador Correa de Sá Benevides, determinou que se dedicasse uma semana de festa para homenagear a coroação de D. João IV. O povo adorou a ideia.&lt;br /&gt;No início, o carnaval era animado com canções portuguesas, como as quadrilhas. Depois, vieram a polca e os ritmos do carnaval italiano. Só em 1870 é que surgiu uma música tipicamente brasileira, o maxixe, e a primeira canção carnavalesca do país: E viva Zé Pereira.&lt;br /&gt;Uma tradição do carnaval eram as brigas com ovos, limões, água e farinha, já cultivada em outros países. Na época da Proclamação da Independência, eram comuns essas batalhas. Até as orgulhosas senhoritas da alta sociedade participavam. Das varandas das casas, moças vistosas jogavam ovos e água nas pessoas que passavam na rua.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;div class="3" id="5"&gt;&lt;table id="tblTemplate" width="100%"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td valign="top" width="310"&gt;&lt;img id="ImgTemplate" src="http://meninomaluquinho.educacional.com.br/imagensPaginas/mmp465_Dia12-Carnaval.gif" /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td id="tdTextoTemplate" valign="top" align="left"&gt;&lt;p&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;O SAMBA&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span  &gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span  &gt;O samba tem origem em antigos ritmos trazidos pelos escravos africanos para o Brasil. Afirma-se que a palavra samba&lt;/span&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt; vem de &lt;i&gt;semba&lt;/i&gt;, que significa &lt;i&gt;umbigada&lt;/i&gt; ou &lt;i&gt;união do baixo ventre&lt;/i&gt; em dialeto africano. No século XIX, esses ritmos africanos sofreram a influência da polca, da habanera, do maxixe e do choro. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span  &gt;A arte do samba chegou ao Rio de Janeiro com as baianas que ali foram viver.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-5009657577186228285?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/5009657577186228285/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/maluquinho-por-carnaval.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5009657577186228285'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5009657577186228285'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/maluquinho-por-carnaval.html' title='Maluquinho por Carnaval'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-3708205777755381654</id><published>2012-02-17T19:47:00.002-02:00</published><updated>2012-02-17T19:53:48.410-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-_bO8h2seyXY/Tz7LFieUBWI/AAAAAAAACIw/8rxy7wgySHI/s1600/mmp465_carnaval.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 308px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_bO8h2seyXY/Tz7LFieUBWI/AAAAAAAACIw/8rxy7wgySHI/s320/mmp465_carnaval.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5710224673566098786" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;desculpem a demora em postar hoje. O Davi está com uma febre resistente desde a madrugada e eu, como vocês podem imaginar, doidinha atrás dele! Que não pára um minuto: mesmo com um febrão, pulou o dia todo, fazendo dupla com a irmã, que sacolejou sem parar durante esta sexta-feira... Pelo jeito meus filhos entendem que é Carnaval e entraram no clima! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A historinha do dia, como não tive meios de escrever, é um conto publicado na Revista Crescer. Lindo, lindo. Espero que vocês gostem.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Amanhã eu vou postar a sugestão do 'Livro da Semana' e segunda feira tem historinha nova. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Para todo mundo, um bom Carnaval, de folia ou descanso. ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-3708205777755381654?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/3708205777755381654/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_17.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3708205777755381654'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3708205777755381654'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_17.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-_bO8h2seyXY/Tz7LFieUBWI/AAAAAAAACIw/8rxy7wgySHI/s72-c/mmp465_carnaval.gif' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-1499069733994431332</id><published>2012-02-17T19:43:00.002-02:00</published><updated>2012-02-17T19:47:04.126-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>O homem cheio de risada - Alexandre Rampazo</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: arial; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;div class="fotoMateria box480" style="font-size: 11px; margin-top: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-bottom: 15px !important; margin-left: 0px !important; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; float: left; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: rgb(229, 229, 229); border-top-width: 0px !important; border-right-width: 0px !important; border-bottom-width: 0px !important; border-left-width: 0px !important; border-style: initial !important; border-color: initial !important; width: 480px; clear: both; "&gt;&lt;img class="foto" height="300" alt="Alexandre Rampazo" width="480" src="http://revistacrescer.globo.com/Revista/Crescer/foto/0,,34771970,00.jpg" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; float: left; display: block; " /&gt;&lt;div class="descricao" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 7px; padding-right: 10px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; font: normal normal normal 12px/normal tahoma; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 0.9em; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: rgb(246, 246, 246); background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(51, 51, 51); clear: none; display: block; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Do espetáculo da noite anterior só havia restado sacos de pipoca vazios e chicletes colados nos assentos, papéis de bala, palitos de algodão-doce e todo resto de diversão daquelas pessoas que foram ao circo à procura de um punhado de alegria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Da fenda da lona listada em vermelho e branco, por trás do picadeiro e indo em direção à plateia vazia, surge uma vassoura que ia e voltava recolhendo aqueles restos de felicidade espalhados pelo chão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quem guia a vassoura é um magro e tristonho palhaço. Seu sapato é grande e vermelho, seu macacão é longo e colorido, e no rosto pálido coberto de maquiagem, tem pintado logo abaixo do olho direito uma lágrima, que nunca desliza, e fica ali, lembrando-o de sua tristeza. Ele é o palhaço mais triste do mundo por que não sabia fazer rir e se sentia vazio por isso. O dono do circo, já zangado por ter o palhaço mais sem graça do mundo, lhe deu uma vassoura e o serviço de faxineiro do circo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Naquela noite, enquanto varria, notou algo diferente entre os restos de lixo no chão. Olhou encantado por toda a volta, e se perguntou como não havia visto antes o monte de risos e sorrisos ali soltos, espalhados pelo chão. Correu para recolher aquela porçado de felicidade em forma de risada. Eram risadas ardidas e explosivas. Outras baixinhas e contidas. Tinha até algumas risadas que pareciam soluçar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pegou algumas e juntou em suas mãos. As risadas tinham cheiro doce. Comeu, e tinha gosto de felicidade. Comeu, comeu e comeu até se encher de risadas. Apagou a lágrma em seu rosto e desenhou uma estrela.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na noite seguinte, quando as cortinas se abriram, o palhaço fez sua melhor palhaçada. As risadas da platea lotada lotaram o picadeiro e eram sem fim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sentada assistindo ao maior espetáculo da Terra e com a barriga doendo de tanto rir, a menina apontou para o palhaço e disse bem alto, sem pensar em mais nada: “Vejam! O palhaço é um homem todo cheo de risada”.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(51, 51, 51); clear: none; display: block; "&gt; &lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(51, 51, 51); clear: none; display: block; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;strong style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(0, 0, 0); "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(51, 51, 51); clear: none; display: block; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;strong style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(0, 0, 0); "&gt;Alexandre Rampazo&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Escritor e ilustrador de diversas obras - como A Menina que Procurava - deixou o trabalho como diretor de arte para se à paixão pela literatura infantil&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(51, 51, 51); clear: none; display: block; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(51, 51, 51); clear: none; display: block; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;HISTORINHA PUBLICADA NA REVISTA CRESCER&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-1499069733994431332?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/1499069733994431332/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/o-homem-cheio-de-risada-alexandre.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/1499069733994431332'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/1499069733994431332'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/o-homem-cheio-de-risada-alexandre.html' title='O homem cheio de risada - Alexandre Rampazo'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7162518365315651049</id><published>2012-02-16T16:02:00.002-02:00</published><updated>2012-02-16T16:05:22.868-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;como prometido, aqui está a segunda parte de 'Narciso quer ir à lua'. Para quem não acessou ontem, a historinha ficou comprida e foi dividida em duas partes - a primeira foi postada ontem e a segunda, hoje. Para quem ainda não havia lido, leiam primeiro a postagem de ontem e então a de hoje. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Espero que vocês gostem do final. Dos finais, aliás: como eu tinha dito, fiquei na dúvida e acabei criando mais de um, mesmo... ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7162518365315651049?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7162518365315651049/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_16.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7162518365315651049'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7162518365315651049'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_16.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6487762621516504880</id><published>2012-02-16T15:45:00.008-02:00</published><updated>2012-02-16T16:02:36.639-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>Narciso quer ir à lua - parte final</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;       &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="text-align: center;margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;Narciso quer ir à lua - parte final&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Narciso acordou antes do despertador tocar. Estava ansioso, ansiosíssimo! Contava os segundos para chegar à lua. Correu até o armário do pai e pegou outro cinto. Era preciso instalar mais um, para que Júlia pudesse viajar em segurança. Desceu as escadas voando até o quintal. Olhou  sua nave, e só então reparou. As bombinhas não fizeram a nave levantar voo, mas queimaram parte da pintura. Pegou as tintas e, rapidinho, fez os retoques. Pronto. A nave estava tinindo de nova outra vez! Mal ele terminou e Júlia chegou sorridente.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Nossa, Narciso.  Como a sua nave tá bonita!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-ZWbWHjEN9i4/Tz1CeLjbWRI/AAAAAAAACIk/jVCGZzp1XYU/s320/nar.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 209px; height: 231px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709792988840548626" /&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Acabei de  pintá-la de novo. Trouxe os biscoitos?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Trouxe. Posso  pintar umas flores, para verem que eu também estou na nave?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Pode. Mas só  duas flores, para saberem que a nave é de menino!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Quatro!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Três!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Está bem, três.  Mas na parte de trás!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu pinto do lado.  É mais bacana.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Está bem, mas  anda logo. Temos que ir e voltar antes do almoço.   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Tá, tá. Então  me ajuda aqui.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Os dois viraram a nave de lado e a menina pintou três flores: uma rosa, uma vermelha e uma amarela. Em cima delas, escreveu: Nave do Narciso e da Júlia. O menino reclamou:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;A nave é só  minha, Júlia!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Se não for minha  também, não te dou o combustível!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Os olhos do pequeno viajante brilharam. O combustível! Ela conseguira, afinal?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Você trouxe?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Claro que sim!  Não disse que ia trazer?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Qual é o  combustível?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Gasolina, claro.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Você acha que é  o combustível certo?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ora, Narciso, se  faz carro andar, vai fazer a nave andar também!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;E como você  conseguiu gasolina?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Peguei da  &lt;i&gt;mobilete&lt;/i&gt; da minha irmã. Mas, olha... se ela te perguntar,  não fui eu não, hein!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Tá, tá.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Promete?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Prometido! -  disse Narciso, esticando a mão para outro aperto de mãos. Ele e  Júlia tinham muitos acordos e segredos e um nunca seria capaz de  trair o outro.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Então. Onde  colocamos a gasolina? - continuou Júlia.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;As bombinhas eu  colei na parte de baixo da nave...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas a gasolina  não dá, né, mané! Tem que ter um tanque.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Tanque? A gente  vai lavar roupa ao invés de comer queijo, é? - debochou o menino.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não, não. Ai,  você não sabe de nada, mesmo. Tanque de combustível, óbvio!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu não tinha nem  pensado nisto... - confessou Narciso.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Pois trate de  pensar! A gente tem que colocar a gasolina em algum lugar, senão  não saímos do chão.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Aguenta aí que  eu já volto ! - disse Narciso, correndo para dentro de casa.   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;        &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; O menino foi até seu quarto e revirou tudo. Achou, enfim, o que buscava. Pegou e voou de volta para o quintal.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Pronto, tá aqui!  - anunciou.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;O que é isso? -  Júlia não sabia o que era aquele brinquedo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;É meu &lt;i&gt;batmóvel&lt;/i&gt;!  Olha só, ele tem um tanque bem grande aqui atrás – disse  Narciso, virando o carro para mostrar à amiga.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Então tira ele e  põe do lado da nave.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;É pra já!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-ni3iSFoANW8/Tz1CNIoi4mI/AAAAAAAACIY/129Vj-wL5ak/s320/narc.jpg" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 187px; height: 225px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709792695998931554" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;Narciso tirou o tanque do &lt;i&gt;batmóvel&lt;/i&gt;, um carro enorme no qual ele conseguia subir e pilotar até o ano anterior. Agora crescera mais e o brinquedo se tornara pequeno. Mas o tanque ainda serviria, com certeza. Pegou mais fita durex e, sob o atento olhar de Júlia, pregou o tanque na lateral da nave. A lateral sem as flores, claro!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;- Pronto. Tá  instalado – comunicou o menino.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;- Então abre a  tampa que eu vou colocar a gasolina – disse Júlia, tirando de  dentro de sua mochila uma garrafinha de água cheia do combustível.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; A menina despejou devagar todo o líquido dentro do tanque improvisado. Sem que precisassem dizer uma única palavra, os dois amigos se olharam. 'A hora é esta', era a frase dita no silêncio do olhar. Narciso puxou os dois cintos, pegou o menor e estendeu para Júlia. A menina afivelou-se sem problemas, enquanto o amigo fazia o mesmo. Num piscar de olhos a nave estava pronta para decolar, com o tanque cheio de combustível e a tripulação a bordo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;E agora, Narciso?  - perguntou Júlia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Agora a gente  liga a nave.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Como?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Bom, era para ser  uma chave, mas eu instalei a lanterna. Serve de farol extra e chave  de ignição.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ah, tá. Liga,  então.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Vou ligar, se  prepara!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Narciso ligou a lanterna. Nada. Desligou, ligou de novo. Nada. Tentou uma terceira vez. Júlia ficou impaciente.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Esta chave de  ignição não funciona. Melhor a gente tentar outra coisa.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Como o que?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Não sei...   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;E se a gente  jogasse uma bombinha de São João dentro do tanque?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Será que  funciona?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Acho que sim.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;É, não custa  tentar.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Espera aí  rapidinho que eu vou lá no meu quarto buscar e já volto.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Vai logo!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;         &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Narciso pegou a última bombinha que tinha, uma caixa de fósforos e foi para o quintal. Júlia já tinha tirado o cinto e o esperava do lado de fora da nave, com o tanque de combustível aberto e o forte cheiro de gasolina exalando pelo ar. O menino aproximou-se dela, mostrando a bombinha e os fósforos e...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Foi justamente neste minutinho que a mãe de Narciso chegou do mercado. &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "&gt;&lt;b&gt;&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/-1Cf0zcCmHak/Tz1B9i2nYII/AAAAAAAACIM/wIN_nPk3oys/s320/Z.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709792428159361154" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 154px; height: 115px; " /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;Chegou e levou um susto: de onde vinha aquele cheiro? Ao encontrar o filho e sua amiga à beira de tacar fogo na gasolina, perdeu a cor por um segundo. Apenas por um segundo, porque no seguinte ela já estava de fôlego refeito lhes dando uma tremenda bronca:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Vocês estão  doidos? Querem incendiar tudo? Se jogarem fogo aí dentro não vai  ter foguete indo pro espaço, vai ter vocês dois e a casa inteira  junto, picadinhos pelos ares!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; E foi só então que as duas crianças se deram conta do perigo que estavam correndo. Gasolina causa incêndios horríveis. Como não tinham pensado nisto antes? Envergonhado, Narciso disse timidamente:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Desculpa, mamãe,  nós não pensamos direito. Tudo o que queríamos era ir até a lua  para comer queijo...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Comer queijo na  lua? - perguntou Dona Lúcia, mãe de Narciso.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Comer o queijo da  lua – corrigiu Júlia.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Que história é  esta?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; E então Narciso e Júlia contaram para Dona Lúcia que a lua era feita de queijo – pelo menos foi isto que o primo da Júlia lhe dissera – e que estavam construindo uma nave espacial para ir até lá tirar umas lasquinhas.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ao final da história, a mãe de Narciso já havia se esquecido do perigo, da bronca, de tudo. Estava às gargalhadas.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Só vocês,  mesmo... - disse, rindo. - Em primeiro lugar, a lua não é feita de  queijo, e sim de uma matéria rochosa. Em segundo, ainda que fosse  feita de queijo, para chegar lá vocês precisariam estudar muito,  tornarem-se astronautas e viajar numa nave apropriada. E em  terceiro, para comer queijo vocês não precisam ter tanto trabalho.  Eu acabo de trazer um queijo delicioso do mercado e vocês podem  comer o quanto quiserem. Contanto que prometam se comportar e não  se meter mais em confusão!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Nós prometemos!  - disseram os dois, ao mesmo tempo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Então Narciso e Júlia entraram e comeram queijo e queijo e queijo até se cansarem, sem nem precisar sair de casa.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;       &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; E este seria o fim desta história, não fosse Narciso, além de guloso, curioso até não poder mais...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-pawLx26D_X4/Tz1BNwZ1ARI/AAAAAAAACH0/aSwLtIe4sho/s320/lua.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709791607162994962" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 129px; height: 132px; " /&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Ele ficou na dúvida entre quem estaria falando a verdade e resolveu tirar sua teima. Cresceu, sempre muito estudioso, e tornou-se um grande astronauta. Um dia ele &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;chegou lá, na lua. Tocou no solo, viu do que era feito. Sorriu satisfeito e voltou para casa feliz...&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;Você quer saber se a lua é feita ou não de queijo? Então você pode ser um astronauta, como o Narciso. E, quando você descobrir, me conta!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não gostou deste final? Tem outro:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; E este seria o fim desta história, não fosse Narciso realmente o menino que mais gosta de queijo no mundo. Narciso cresceu sabendo distinguir os diferentes tipos, a origem, a&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-j9Wyubfawp4/Tz1BIYOzSGI/AAAAAAAACHo/LQ0ToHORJnE/s320/lua3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709791514774947938" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 166px; height: 98px; " /&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; "&gt;a consistência certa dos queijos. Tornou-se um renomado &lt;i&gt;chef &lt;/i&gt;de cozinha, &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; "&gt;aplaudido no mundo todo por suas receitas de queijo. E Júlia, sua amiga de infância, continua sendo sua parceira. Até hoje é ela quem está ao seu lado, opinando na hora de decidirem o cardápio do restaurante que os dois montaram juntos...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;Quer mais um final?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;Crie você! Coloque Narciso e Júlia na nave e os leve à lua; faça com que eles tenham uma dorzinha de barriga de tanto comer queijo; que eles se tornem amigos dos ratos de toda a vizinhança e dividam com eles todo o queijo do bairro. Invente o que quiser! E depois me conte como ficou! :)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-6487762621516504880?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/6487762621516504880/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/narciso-quer-ir-lua-parte-final.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6487762621516504880'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6487762621516504880'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/narciso-quer-ir-lua-parte-final.html' title='Narciso quer ir à lua - parte final'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-ZWbWHjEN9i4/Tz1CeLjbWRI/AAAAAAAACIk/jVCGZzp1XYU/s72-c/nar.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-2988789395392958482</id><published>2012-02-15T10:34:00.004-02:00</published><updated>2012-02-15T10:46:19.550-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-PI5df-FQhDM/TzunEEcnYnI/AAAAAAAACHc/-L_aZpv5RTE/s1600/nar.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 209px; height: 231px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-PI5df-FQhDM/TzunEEcnYnI/AAAAAAAACHc/-L_aZpv5RTE/s320/nar.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709340640977314418" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Gente,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;quando eu escrevi, sábado, a recomendação do 'Livro da Semana', eu disse: &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;i&gt;'Quem nunca viajou até a lua quando era pequeno? Eu viajo até hoje!' &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Bom, não sei se foi por ter escrito isto, por ter citado o livro ou por ter mencionado &lt;i&gt;Flicts &lt;/i&gt;semana passada. Fato é que, estes dias, eu tenho viajado bastante até a lua. E, claro, quis levar alguém comigo! =)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;A historinha do dia conta como Narciso, um menino louco por queijo, quer muito ir à lua quando descobre que - vejam só! - a lua é feita todinha de queijo!!! Sua amiga Júlia, que lhe contou a novidade, vai ajudá-lo nesta missão. E juntos, eles...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Paremos por aqui! Eu acordei com gana de escrever. Sentei, já são 5 páginas e meia no word e meus heróis ainda não saíram do quintal... A historinha está grande e, para não ficar cansativa, eu a dividi em duas partes. Acabo de postar a primeira e amanhã eu posto o final. Que eu ainda não escrevi porque fiquei numa dúvida... Talvez esta seja a primeira historinha do blog com dois finais - e cada um escolhe o que gostar mais! Vamos ver, amanhã, como é que fica. Quem sabe até lá eu me decido, né?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Por hoje, a primeira parte da historinha que, como sempre, é uma historinha em si, para ninguém ficar com água na boca. Espero que curtam!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-2988789395392958482?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/2988789395392958482/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_15.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2988789395392958482'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2988789395392958482'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_15.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-PI5df-FQhDM/TzunEEcnYnI/AAAAAAAACHc/-L_aZpv5RTE/s72-c/nar.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7293106444048424888</id><published>2012-02-15T10:29:00.009-02:00</published><updated>2012-02-15T10:49:53.999-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>Narciso quer ir à lua - Parte 1</title><content type='html'>&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;             &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt;Narciso quer ir à lua&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Narciso acordou com uma vontade danada de ir até a lua. Estava com esta vontade desde a tarde do dia anterior quando, no recreio, Júlia lhe disse que a lua era todinha feita de queijo. E Narciso era o menino que mais gostava de queijo no mundo: branco, amarelo, cremoso e até aqueles bem fedidinhos – &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/-NHI91Sj2tXo/TzulzfPChZI/AAAAAAAACHQ/BCOCOA1mQGM/s320/lua3.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 166px; height: 98px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709339256598726034" /&gt; Narciso devorava todos! Quando soube, então, que a lua era feita de queijo, nasceu nele uma vontade grande, grande, grande, de ir até lá.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Depois do café da manhã – onde sempre comia um queijo-quente, como era de se esperar -, começou a arrumar sua bagagem. Pegou uma mochila e abasteceu-a com tudo o que precisaria para sua viagem: um pacote de torradinhas, um pãozinho francês, três fatias de pão de forma e meio pacote de biscoito &lt;i&gt;cream cracker&lt;/i&gt;. 'Vou ter bastante coisa para acompanhar aquele queijo todo', pensou. Abriu a geladeira e pegou ainda duas caixas de &lt;i&gt;toddynho&lt;/i&gt;. Porque queijo dá um pouquinho de sede, vocês sabem.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Narciso saiu de casa e, logo na esquina, parou no ponto de táxi. Os motoristas conversavam distraídos, mas um logo reparou no menino. Foi até ele:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Olá, filho. Você  quer ir para algum lugar?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Quero sim,  senhor, e tenho pressa!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Sua mãe sabe que  você está aqui na rua, sozinho?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Sabe, sim. Deixei  um bilhete dizendo que daria uma saída e já voltava.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Muito bem. E para  onde você quer ir?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Para a lua!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Para a lua?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Sim, eu quero ir  para a lua! Me leva lá?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Desculpa, filho,  mas eu não posso levá-lo até a lua.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Por que não? Eu  tenho dinheiro, olha!  - disse Narciso, catando várias moedinhas do  bolso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;O problema não é  este, garoto. O problema é que meu táxi não pode te levar até a  lua.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Não pode?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Não. Não pode.  Para isso você precisa de um táxi espacial.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;E onde fica o  ponto do táxi espacial?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Ih, rapaz, nesta  você me pegou! Olha, eu acho que fica longe, em outro país.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Em outro país?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Pois é. E não  sei se levam meninos, não. Acho que você teria que crescer mais um  bocado...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Narciso voltou para casa triste. Como faria para pegar o tal táxi espacial? Como chegaria neste outro país onde fica o ponto? Pensou e pensou. Viu que era muito difícil pegar o táxi espacial, então teve uma ideia: construiria sua própria nave para ir até a lua!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; O menino juntou tudo o que precisava para construir uma boa nave espacial. Pegou algumas caixas bem grandes de papelão, muitas tintas – era importante fazer uma nave bem colorida, para que os passarinhos saíssem de seu caminho – um farol quebrado de bicicleta, uma buzina, sua lanterna de escoteiro, tachinhas, fita durex e, claro, algumas bombinhas de São João.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;A tarefa era dura, mas Narciso estava empenhado. Começou cortando as caixas de papelão. Com a fita durex, unia as pontas – que pregava com tachinhas, para ter certeza que aguentariam a viagem. Pintou a nave bem bonita, cheia de cores. Na parte da frente, colocou o farol (ele conseguiu ajustá-lo usando um tantinho de papel alumínio e nem dava para ver que estava &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-4HuxVaeQ5-4/Tzulkr6s_OI/AAAAAAAACHE/MRlR7rIMkqg/s320/lua2.jpg" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 204px; height: 236px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709339002305051874" /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;quebrado); acima dele a lanterna. Por dentro, instalou a buzina. Em toda a lateral, as bombinhas de São João. Agora só faltava zarpar rumo à lua! Pegou um cinto de seu pai, amarrou-o em volta da nave e  se colocou dentro dele. Era muito importante estar com um cinto de segurança em uma viagem à lua, como vocês devem imaginar. Acendeu as bombinhas e…&lt;i&gt;tec,&lt;/i&gt; &lt;i&gt;tac, tec&lt;/i&gt;! As bombinhas estouraram, sem que a nave levantasse nem mesmo um tiquinho do chão.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Narciso, vem  almoçar! Anda, senão você se atrasa para a escola!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Já vou, mamãe!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Narciso estava arrasado! Uma nave tão bonita, mas que não levantava voo. E agora já estava na hora da escola, hoje não conseguiria chegar até a lua.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Foi para a escola, cabeça baixa e ar distraído. Não prestou muita atenção ao que a professora dizia. Seu pensamento estava muito distante dali. Na lua...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Na hora do recreio, sentou num canto da quadra. Júlia chegou num pulo, perguntando de uma vez:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Ei, que bicho te  mordeu hoje?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; O menino contou, tintim por tintim, tudo o que acontecera. A amiga riu:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Você é bobo  mesmo, hein, Narciso! Você acha que bombinha de São João é  combustível de foguete?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Eu achei que dava  para...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-63H5-rMIQWg/TzulX4XKP0I/AAAAAAAACG4/-Za6Modq-Dw/s320/lua.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 129px; height: 132px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709338782307336002" /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Deixa de falar  besteira! Tem que ter algo que funcione de verdade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Como o que?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Não sei... Vou  pensar em alguma coisa e amanhã de manhã eu vou lá para tua casa.  Mas você tem que prometer que me leva junto!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Eu te levo. Mas  se você levar mais biscoitos, para podermos comer o queijo todo!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Combinado!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Os dois apertaram as mãos, selando o acordo. Amanhã, enfim, viajariam até a lua...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7293106444048424888?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7293106444048424888/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/narciso-quer-ir-lua-parte-1.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7293106444048424888'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7293106444048424888'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/narciso-quer-ir-lua-parte-1.html' title='Narciso quer ir à lua - Parte 1'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-NHI91Sj2tXo/TzulzfPChZI/AAAAAAAACHQ/BCOCOA1mQGM/s72-c/lua3.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7429837732045907319</id><published>2012-02-14T12:33:00.006-02:00</published><updated>2012-02-14T12:58:53.047-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia + poesia</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-ovg3uJoRAWA/Tzp1Caz1ugI/AAAAAAAACGU/5x0IGaqTG4A/s1600/vale.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 169px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ovg3uJoRAWA/Tzp1Caz1ugI/AAAAAAAACGU/5x0IGaqTG4A/s320/vale.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709004162062465538" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;hoje, 14 de fevereiro, é comemorado o dia dos namorados nos Estados Unidos. E, até onde eu saiba, o jeito deles é um pouco diferente do nosso: é um dia para dizer 'eu te amo'. Mas não o 'eu te amo' entre apaixonados, apenas. O 'eu te amo' entre duas pessoas que se amam. Inclusive amigos. Portanto, quero tirar o dia para dizer um grande 'EU AMO VOCÊS MUITÃO!!!' E adoro receber o tantão de amor que vocês me mandam de volta! ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bom, aqui no blog, 14 de fevereiro é também o dia de dizer &lt;i&gt;&lt;b&gt;'sou mais feliz desde 1986!!!'&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; Muito, muito mais feliz!!! Sim, eu sei. O Brasil perdeu a Copa naquele ano... Em compensação, eu ganhei um irmão caçula! O irmão mais lindo, carinhoso e generoso que alguém pode querer. E que eu e minha irmã temos a sorte de ter!!!! Frê, nós te amamos muito, muito, muito! Muitos mais do que palavras conseguiriam descrever...  Ontem, em homenagem a ele, o blog falou de futebol. Hoje, também como homenagem, fala de sorvete! =D E em forma de poesia, num lindo continho publicado na Revista Crescer. Vocês estavam com saudades de poesias? Eu estava! :) Estava com tantas saudades que ainda trouxe uma das poesias lindas de Ivone Jorge para iluminar o nosso dia. Obrigada, Ivone, mais uma vez, pelas suas lindas palavras!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E isto não é tudo... Tinha que ter uma historinha de amor, não é? E tem! Mas não está aqui! Está na página do blog, no facebook. A historinha de amor mais linda de todos os tempos, e com direito a final feliz! Adivinharam qual é? Estão curiosos? Passem lá na página do blog e descubram! O endereço é este: &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="https://www.facebook.com/pages/Uma-Historinha-Por-Dia/299391140094195"&gt;https://www.facebook.com/pages/Uma-Historinha-Por-Dia/299391140094195&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Então é isto! Que todos tenhamos um dia apaixonante!!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7429837732045907319?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7429837732045907319/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia-poesia.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7429837732045907319'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7429837732045907319'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia-poesia.html' title='A historinha do dia + poesia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-ovg3uJoRAWA/Tzp1Caz1ugI/AAAAAAAACGU/5x0IGaqTG4A/s72-c/vale.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7781886985096692010</id><published>2012-02-14T12:31:00.001-02:00</published><updated>2012-02-14T12:33:12.570-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>Quero morar num sorvete - Penélope Martins</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; color: rgb(138, 138, 138); clear: both; "&gt;&lt;small style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Penélope Martins (autora)e Rebeca Drumond (ilustradora)&lt;/span&gt;&lt;/small&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: arial; font-size: 11px; background-color: rgb(229, 229, 229); "&gt;&lt;img class="foto" height="400" alt="Rebeca Drumond" width="300" src="http://revistacrescer.globo.com/Revista/Crescer/foto/0,,63247637,00.jpg" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; float: left; display: block; " /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;div id="materiaContainer" style="margin-top: 25px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: arial; "&gt;&lt;div class="fotoMateria box300" style="font-size: 11px; color: rgb(51, 51, 51); margin-top: 0px; margin-right: 16px; margin-bottom: 15px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; float: left; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: rgb(229, 229, 229); width: 300px; clear: both; "&gt;&lt;div class="descricao" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 7px; padding-right: 10px; padding-bottom: 7px; padding-left: 10px; font: normal normal normal 12px/normal tahoma; color: rgb(51, 51, 51); font-size: 0.9em; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: rgb(246, 246, 246); background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; clear: none; display: block; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Quero morar num sorvete &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Pobre do Jacaré que míngua &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Encolhido vai virar lagartixa &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Parece mentira a fala minha &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Mas até suor brota da língua! &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Eis que surge uma ideia fabulosa &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Refrescante, genial e gostosa &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Uma explosão de contente: &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;QUERO MORAR NUM SORVETE! &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Brisa suave, camisa de algodão &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Chinelos de dedo, bermudão &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Uma casinha de sorvete. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Sem calda de caramelo ou chantilly Sem confeito que derreta por aqui Uma casinha de sorvete &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Não quero nada chique, &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;complicado &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Tralhas que deixam tudo &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;melecado &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;E até vem bronca por ser &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;desleixado... &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Gelado, simples, com sabor natural Pequenos flocos prismáticos &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Casinhas de tamanho exato &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Nada de fenomenal &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Sem sofisticação &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Um simples sorvete de limão. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b style="font-size: 12px; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; clear: none; display: block; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 12px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Tahoma; clear: none; display: block; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Conto publicado na REVISTA CRESCER&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7781886985096692010?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7781886985096692010/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/quero-morar-num-sorvete-penelope.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7781886985096692010'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7781886985096692010'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/quero-morar-num-sorvete-penelope.html' title='Quero morar num sorvete - Penélope Martins'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8033497464909680133</id><published>2012-02-14T12:16:00.002-02:00</published><updated>2012-02-14T12:56:26.249-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Poesias'/><title type='text'>Filhos - Ivone Jorge</title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 14px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;FILHOS&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;É o melhor bem do mundo&lt;br /&gt;o essencial do nosso ser&lt;br /&gt;são sangue do nosso sangue&lt;br /&gt;nosso ventre os viu crescer&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;o dia mais feliz&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 14px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-jL_g6V0wP2E/Tzp2BnYZdSI/AAAAAAAACGg/FVGmZY9bKxw/s320/fil.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709005247768786210" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 280px; height: 198px; " /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 14px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;do milagre verdadeiro&lt;br /&gt;a alegria assim o diz&lt;br /&gt;é amor a tempo inteiro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;não se pode imaginar&lt;br /&gt;que os podemos ver sofrer&lt;br /&gt;todo instante só queremos&lt;br /&gt;sua vida proteger&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;por eles morreriamos&lt;br /&gt;um momento para sempre&lt;br /&gt;a benção dos conceber&lt;br /&gt;é o seu maior presente&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ivone Jorge&lt;br /&gt;Sociedade Portuguesa de Autores nº124378&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8033497464909680133?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8033497464909680133/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/filhos-ivone-jorge.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8033497464909680133'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8033497464909680133'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/filhos-ivone-jorge.html' title='Filhos - Ivone Jorge'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-jL_g6V0wP2E/Tzp2BnYZdSI/AAAAAAAACGg/FVGmZY9bKxw/s72-c/fil.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7698199466723841978</id><published>2012-02-13T12:20:00.006-02:00</published><updated>2012-02-13T14:30:16.912-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/--4YhAePFiJ0/TzkchgkBjqI/AAAAAAAACGI/C-NGfKcVUvg/s1600/gol.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 274px; height: 98px;" src="http://3.bp.blogspot.com/--4YhAePFiJ0/TzkchgkBjqI/AAAAAAAACGI/C-NGfKcVUvg/s320/gol.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708625364671106722" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;bom dia! Como foi o final de semana de vocês? O meu foi bem agitado, como sempre...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bom, final de semana tem futebol, certo? Eu não ligo para futebol. Ou, melhor dizendo: não ligo para assistir a jogos na televisão. Todas as vezes em que fui ao estádio me diverti demais! Antes que me perguntem, já digo: sou flamenguista! Sim, sou flamenguista, filha de uma vascaína fanática - com uma família quase toda vascaína - e de um torcedor do São Cristóvão que, já tendo vivido mais de quarenta anos sem ligar para 'um bando de homens correndo atrás de uma bola', virou um torcedor legítimo do Botafogo, para acompanhar o filho caçula ao Caio Martins... Sim, isto mesmo: meu irmão é botafoguense roxo! E minha irmã vascaína - alguém tinha que agradar à mamãe, né? :0) Achou pouco? Eu também achei! Por isso me casei com um tricolor. E juntos estamos tentando fazer com que o Davi torça para o América...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Brincadeiras à parte, eu realmente não ligo para a disputa de times. Cresci no meio de todos. Se era o flamengo na final, era bandeira dele na janela da minha casa. Se era o Vasco,era a bandeira do Vasco. O Botafogo sempre tinha bandeira, porque meu irmão é muito mais novo e eu e minha irmã sempre lhe demos esta colher de chá... Enfim, não entendo porque as pessoas se tornam, muitas vezes, agressivas quando o assunto é futebol. Duelam, achando que seu time é melhor do que o outro. Por que é melhor? Deve dar alegrias para aquela pessoa - assim como o seu time lhe dá. Besteira isto de brigar, não? Eu vejo os jogadores se cumprimentando, rindo, se abraçando ao final dos jogos e penso: 'olha que bacana! Futebol é um esporte divertido! Porque as torcidas não se divertem com isto tudo, também?'&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu já venho pensando nisto há algum tempo. Desde o ano passado, nos jogos do Vasco, quando li muitos e muitos comentários no facebook que me deixaram um pouco surpresa. Algumas pessoas parecem achar que futebol não combina com boa educação, né? Bem triste, isso. Porque futebol combina, sim. Com boa educação e respeito. O Vasco perdeu no dia do meu aniversário e eu não deixei que ninguém falasse uma vírgula. Em respeito à minha mãe e irmã, que torceram tanto, aos outros milhões de torcedores e ao próprio time que, no final das contas, merecia ter levado o título. Mas isto é só a minha opinião.... E porque eu estou falando tudo isto? Simples! Porque amanhã é aniversário do meu primeiro xodó, meu irmãozinho amado, que, quando criança, passava horas e horas colocando seus &lt;i&gt;Comandos em Ação&lt;/i&gt; para jogar bola, narrando as melhores partidas que já ouvi na vida. E, por isso, a historinha do dia é sobre uma partida de futebol. Uma partida de futebol como tem que ser: disputada, suada e feliz! Em historinha e na vida real, porque assim é que é bonito de torcer!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7698199466723841978?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7698199466723841978/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_13.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7698199466723841978'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7698199466723841978'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia_13.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/--4YhAePFiJ0/TzkchgkBjqI/AAAAAAAACGI/C-NGfKcVUvg/s72-c/gol.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-2496377644713007440</id><published>2012-02-13T12:11:00.006-02:00</published><updated>2012-02-13T12:43:57.708-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>A partida de futebol</title><content type='html'>&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;             &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;A partida de futebol&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Era um domingo de sol e, como em todos os domingos, dia de futebol. Naquele domingo, no entanto, não haveria apenas uma partida: seria a decisão do campeonato! As duas maiores torcidas, cada uma de um lado do arquibancada, veriam seus craques correndo atrás da bola, deslizando pelo campo, buscando o tão sonhado gol. Todos estavam eufóricos!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Pouco depois das três o estádio já estava cheio. Os jogadores, na concentração,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-2CflP4RuxSY/TzkaX4GMueI/AAAAAAAACFw/oX87nYrY_k0/s320/fut2.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 188px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708623000166513122" /&gt;combinavam o modo de ataque, a melhor defesa. Cada movimento contava, eles sabiam. Futebol é um jogo de equipe: precisavam estar bem afinados, todos no mesmo tom, pa&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;ra saírem vencedores. Dois times, dois concorrentes e a mesma vontade de levantar a taça.&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Às quatro em ponto o juiz apitou e o jogo começou. E começou bem começado, com Dedé correndo direto entre seus oponentes, na gana de alcançar o gol. Conseguiu passar ligeiro e deu um chute forte...que foi parar nas mãos de Diego, o goleiro do outro time. Este foi apenas o primeiro de muitos lances ousados. Todos os jogadores, naquele domingo, viraram atacantes: todos eles queria fazer um gol, para desespero dos goleiros, que viravam e se reviravam como dava, tentando impedir a redonda de tocar o lado de dentro da rede.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Em uma jogada não ensaiada, Thiago conseguiu vencer a barreria inimiga e, para desespero de Fernando, o goleiro, marcou o primeiro ponto do jogo. Um a zero, a arquibancada do lado de cá quase veio abaixo! Gritos de 'é campeão' faziam tremer o estádio inteiro, enquanto o jogador, orgulhoso, jogava beijos para a plateia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;A disputa continuava acirrada e, não demorou muito, foi a vez da outra torcida comemorar. Alex conseguiu vencer a barreira de Diego e empatou o jogo, sob o grito de 'Vamos virar!' de sua torcida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; &lt;/span&gt;&lt;span&gt;Bernardo passando para Felipe, Leandro impedindo, se jogando na frente da bola. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;É falta! Foi no  calcanhar dele! - gritava a torcida de cá.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Foi na bola! Foi  na bola! - gritava a torcida de lá.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; O juiz correu para o lance, mas não tinha visto o que acontecera. Lançou um olhar de súplica para o bandeirinha, que acenou. Foi falta, sim. Marcada na hora, o jogo seguiu.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Vieram outras faltas, veio um pênalti – perdido, para desespero do batedor e da torcida inteira! - vieram muitos lances. Gol, mesmo, não vinha. E então, de repente, veio, sem ser convidada, uma presença inesperada.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/--VXzDU0cwS4/Tzkal4MIYYI/AAAAAAAACF8/KiPu7B8BVYI/s320/fut1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708623240709562754" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 177px; height: 228px; " /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;No meio daquela confusão de ataque e defesa, caiu o primeiro pingo sem que ninguém sentisse. Por pouco mais de um segundo, porque em seguida ela veio forte e impiedosa. A chuva!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; A chuva encharcou os jogadores em minutos. A arquibancada esvaziou rapidamente, com muitos procurando abrigo. Os fanáticos continuaram ali, torcendo, empurrando os times para a frente. Os jogadores caíam no campo molhado, levantavam imundos. E continuavam correndo atrás da bola.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Os jogadores poderiam ter suportado a chuva o resto da partida. Era uma decisão de campeonato, afinal, não deveriam desistir por conta de um tantinho de água a cair do céu. Mas nem todo mundo pensava assim...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; A primeira a aparecer, exatos seis minutos depois do começo da chuva, foi a Dona Almerinda. De capa e segurando um guarda-chuva, gritou para o artilheiro Dedé:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;André, sai da  chuva agora! Não quero você resfriado! Vamos embora para casa!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; O menino não teve tempo de argumentar:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Mas, mamãe...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Nem mas, nem meio  mas. AGORA! - disse, firme, obrigando o menino a deixar o campo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Em seguida vieram a Dona Laura, a Dona Estela, a Dona Carmela... uma a uma, todas as mães do bairro correram até o campinho para levar seus campeões para casa.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt; A arquibancada improvisada com cadeiras de praia logo deixou de existir e o campinho de terra batida virou uma enorme poça de lama. Que triste fim para um campeonato... Mas só até domingo que vem, porque aí já é outro dia, com novos ânimos, muita animação e a vontade de ver seu time ser campeão de novo. Porque quando se é criança, todo domingo é dia de campeonato. E todo mundo que sabe aproveitar isto já é um campeão.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-2496377644713007440?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/2496377644713007440/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/partida-de-futebol.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2496377644713007440'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2496377644713007440'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/partida-de-futebol.html' title='A partida de futebol'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-2CflP4RuxSY/TzkaX4GMueI/AAAAAAAACFw/oX87nYrY_k0/s72-c/fut2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8718325100759153457</id><published>2012-02-11T13:12:00.003-02:00</published><updated>2012-02-11T13:36:20.671-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Recomendo ler...'/><title type='text'>O livro da semana</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-C4v4NU7D1Bo/TzaGSO53KFI/AAAAAAAACFY/vyGUsylm_kE/s1600/estrel.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 253px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-C4v4NU7D1Bo/TzaGSO53KFI/AAAAAAAACFY/vyGUsylm_kE/s320/estrel.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5707897225535236178" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;como eu disse na quinta-feira, agora, aos sábados, vou passar aqui para deixar uma sugestão de livro para vocês. Pensei em qual seria minha primeira sugestão de livro para vocês e acabei escolhendo o fofíssimo 'Como pegar uma estrela', de Oliver Jeffers. Qual a razão dele ter sido o escolhido? Vamos às razões da blogueira para amar o livro! =)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;Como eu cheguei neste livro:&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em meados do ano passado, num final de semana de inverno, tínhamos duas festinhas infantis: uma no sábado, outra no domingo. Dois menininhos completando dois aninhos: Enzo e João Marcelo. Como já disse, só dou livros de presente, então fui para a Livraria da Travessa do Barra Shopping (amo!). Olha daqui, olha dali, o livro numa prateleira baixa me chamou a atenção. O título, o desenho, as cores, tudo me atraíu. Peguei o livro, sentei e li. Terminei de ler com um sorriso largo na cara e a certeza de que aquele seria o presente ideal. Só tinham dois exemplares, peguei um para cada um dos aniversariantes e saí de lá feliz da vida!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Voltei, depois, para comprar uma cópia para o Davi. Cadê? Não tinha mais... Fiquei 'aguando', mas pouco depois consegui 'Achados e Perdidos', do mesmo autor, para o meu pequeno. E, neste aniversário, o dindinho deu 'Como pegar uma estrela' para o Davi. Fiquei toda feliz!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;A reação das crianças:&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Pouco tempo depois do aniversário do Enzinho, a Thaty, mãe dele e minha amiga de longa data, comentou o quanto ele tinha amado o livro. Segunda-feira passada, minha amiga Barbara, mãe do JM, veio aqui em casa e me contou que o João adorava o livro, que cada hora ele deva um nome para o menininho das ilustrações - e que, recentemente, o menininho tinha virado ele mesmo, João Marcelo...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Li para o Davi pela primeira vez na terça-feira, ao colocá-lo para dormir. Ele apontou as estrelas do livro e riu. De lá para cá, já pegou o livro e me entregou diversas vezes, apontando as estrelas da capa e rindo. Curtiu de verdade e eu adorei esta curtição dele!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;Faixa Etária recomendada:&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A partir dos dois aninhos a criança já entende a história, que é fácil. E como a historinha é mesmo uma graça, não há limites de idade. Eu tenho 35 e adoro! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;Meu trecho favorito:&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;'O menino pensou que poderia sair voando na sua nave espacial, agarrar a estrela e pronto. Mas sua nava espacial estava sem gasolina desde a terça-feira passada, quando ele havia voado até a lua.'&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu adoro este trecho! Sintetiza bem a imaginação de uma criança. Quem nunca viajou até a lua quando era pequeno? Eu viajo até hoje! ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;Dados do livro:&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Título: Como pegar uma estrela (&lt;i&gt;How to catch a star&lt;/i&gt;, no original)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Autor e Ilustrador: Oliver Jeffers&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Editora: Salamandra&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É isto. Espero que vocês possam ler o livro e curtir tanto quanto eu.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Beijos mil!!!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8718325100759153457?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8718325100759153457/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/o-livro-da-semana.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8718325100759153457'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8718325100759153457'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/o-livro-da-semana.html' title='O livro da semana'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-C4v4NU7D1Bo/TzaGSO53KFI/AAAAAAAACFY/vyGUsylm_kE/s72-c/estrel.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-4859653677039905060</id><published>2012-02-10T12:03:00.003-02:00</published><updated>2012-02-10T12:12:49.396-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-sY2HmuakfWA/TzUj_9RbBoI/AAAAAAAACFM/bMiLgmbhfUM/s1600/Menino%2BMaluquinho.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-sY2HmuakfWA/TzUj_9RbBoI/AAAAAAAACFM/bMiLgmbhfUM/s320/Menino%2BMaluquinho.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5707507684448339586" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;eu sou fã do Ziraldo! Fã mesmo, naquele nível que, se me perguntam que cor é a lua, respondo que a lua é&lt;i&gt; Flicts!&lt;/i&gt; :) Adoro o jeito dele de contar histórias - e gosto de todas elas! Mas, não tem jeito. Tem sempre aquela que marca muito, né? No meu caso, como acho que no de muita gente, a história do Ziraldo que mais marcou a minha infância foi aquela através da qual eu conheci sua obra - sim, foi através dele, ele mesmo: 'O Menino Maluquinho'. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Acho 'O Menino Maluquinho' o melhor resumo de uma infância feliz. Foi a infância que eu tive, é a infância que eu quero para os meus filhos. Gosto demais desta história! Tanto que este foi o tema escolhido para a festinha de dois anos do Davi! =D Quando eu postar fotos da festa vocês vão ver: ficou diferente e divertida. Tinham as pipas no bolo, a trave do goleiro, bolinhas de gude... Mas isto fica para um post posterior, quando eu mostrar para vocês a festa do meu filhote. Hoje, vamos curtir a versão online da história do Menino Maluquinho. Que é mais curtinha, mas também uma delícia de ler. Vamos lá?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-4859653677039905060?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/4859653677039905060/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4859653677039905060'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4859653677039905060'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-sY2HmuakfWA/TzUj_9RbBoI/AAAAAAAACFM/bMiLgmbhfUM/s72-c/Menino%2BMaluquinho.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7531056047764464237</id><published>2012-02-10T12:01:00.000-02:00</published><updated>2012-02-10T12:02:29.561-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas Clássicas'/><title type='text'>O Menino Maluquinho - Ziraldo</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(255, 255, 255); font-size: medium; "&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font: normal normal normal 10pt/normal arial; "&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/maluquinho_enviar.jpg" align="baseline" border="0" width="126" height="191" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;Uma historinha inesquecível do Ziraldo...&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm7.gif" align="baseline" border="0" width="188" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;Era uma vez,&lt;br /&gt;um menino maluquinho&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm8.gif" align="baseline" border="0" width="205" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;Ele tinha o olho maior que a barriga&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm9.gif" align="baseline" border="0" width="239" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;tinha fogo no rabo&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm10.gif" align="baseline" border="0" width="318" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;tinha vento nos pés&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm11.gif" align="baseline" border="0" width="157" height="320" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;umas pernas enormes&lt;br /&gt;(que davam para abraçar o mundo)&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm12.gif" align="baseline" border="0" width="215" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;e macaquinhos no sótão&lt;br /&gt;(embora nem soubesse o que significava&lt;br /&gt;macaquinhos no sótão).&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span  &gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm13.gif" align="baseline" border="0" width="176" height="320" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span  &gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;Ele era um menino impossível!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm29.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="157" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;A melhor coisa do mundo&lt;br /&gt;na casa do menino maluquinho&lt;br /&gt;era quando ele voltava da escola&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;A pasta e os livros&lt;br /&gt;chegavam sempre primeiro&lt;br /&gt;voando na frente&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm32.gif" align="baseline" border="0" width="161" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;Um dia no fim de ano&lt;br /&gt;o menino maluquinho&lt;br /&gt;chegou em casa com uma bomba:&lt;br /&gt;"Mamãe, tou aí com uma bomba!"&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm33.gif" align="baseline" border="0" width="256" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;"Meu neto é um subversivo!"&lt;br /&gt;gritou o avô.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm34.gif" align="baseline" border="0" width="156" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;"Ele vai matar o gato!"&lt;br /&gt;gritou a avó.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm35.gif" align="baseline" border="0" width="116" height="300" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;"Tira esse negócio daí!"&lt;br /&gt;falou - de novo - a babá.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm36.gif" align="baseline" border="0" width="266" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;Mas aí o menino explicou:&lt;br /&gt;"A bomba já explodiu, gente.&lt;br /&gt;Lá no colégio."&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;"Esse menino é maluquinho!"&lt;br /&gt;falou o pai, aliviado.&lt;br /&gt;E foi conferir o boletim.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm37a.gif" align="baseline" border="0" width="244" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;Esse susto não era nada&lt;br /&gt;tinha outros que ele pregava.&lt;br /&gt;Às vezes&lt;br /&gt;sem qualquer ordem&lt;br /&gt;do papai e da mamãe&lt;br /&gt;se trancava lá no quarto&lt;br /&gt;e estudava e estudava&lt;br /&gt;e voltava do colégio&lt;br /&gt;com as provas terminadas&lt;br /&gt;tinha dez no boletim&lt;br /&gt;que não acabava mais&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;Ele dizia aos pais&lt;br /&gt;cheio de&lt;br /&gt;contentamento&lt;br /&gt;"Só tem um zerinho aí.&lt;br /&gt;Num tal de&lt;br /&gt;comportamento!"&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm48.gif" align="baseline" border="0" width="350" height="308" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;A pipa que&lt;br /&gt;o menino maluquinho soltava&lt;br /&gt;era a mais maluca de todas&lt;br /&gt;rabeava lá no céu&lt;br /&gt;rodopiava adoidado&lt;br /&gt;caía de ponta-cabeça&lt;br /&gt;dava tranco e cabeçada&lt;br /&gt;e sua linha cortava&lt;br /&gt;mais que o afiado cerol.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;(ele não usava cerol, sabia que era perigoso!)&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm49.gif" align="baseline" border="0" width="400" height="259" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt; &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;E a pipa quem fazia&lt;br /&gt;era mesmo o menininho&lt;br /&gt;pois ele havia aprendido&lt;br /&gt;a amarrar linha e taquara&lt;br /&gt;a colar papel de seda&lt;br /&gt;e fazer com polvilho&lt;br /&gt;o grude para colar&lt;br /&gt;a pipa triangular&lt;br /&gt;como o papai&lt;br /&gt;lhe ensinara,&lt;br /&gt;do jeito que havia&lt;br /&gt;aprendido com o pai&lt;br /&gt;e o pai do pai&lt;br /&gt;do papai.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span &gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm51.gif" align="baseline" border="0" width="400" height="308" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;Era preciso ver&lt;br /&gt;o menino maluquinho&lt;br /&gt;na casa da vovó!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm52.gif" align="baseline" border="0" width="237" height="400" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;Ele deitava e rolava&lt;br /&gt;pintava e bordava&lt;br /&gt;e se empanturrava&lt;br /&gt;de bolo e cocada&lt;br /&gt;E ria com a boca cheia&lt;br /&gt;e dormia cansado&lt;br /&gt;no colo da vovó&lt;br /&gt;suspirando de alegria&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span &gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;E a vovó dizia:&lt;br /&gt;"Esse meu neto é tão maluquinho"&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm53.gif" align="baseline" border="0" width="183" height="350" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;O menino maluquinho tinha dez namoradas!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm57.gif" align="baseline" border="0" width="195" height="350" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Ele era um namorado&lt;br /&gt;formidável&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;que desenhava corações&lt;br /&gt;nos troncos das árvores...&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm60.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="107" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;e fazia versinhos...&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm61.gif" align="baseline" border="0" width="237" height="300" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;e fazia canções.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm62.gif" align="baseline" border="0" width="350" height="280" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E se machucava&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;nos paralelepípedos...&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm63.gif" align="baseline" border="0" width="231" height="285" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;e rasgava os fundilhos no arame da cerca&lt;br /&gt;e tinha tanto esparadrapo&lt;br /&gt;nas canelas e nos cotovelos&lt;br /&gt;e tanta bandagem na volta das férias&lt;br /&gt;que todo ano ganhava&lt;br /&gt;dos colegas no colégio&lt;br /&gt;o apelido de&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Múmia !&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm64.gif" align="baseline" border="0" width="233" height="300" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E chorava escondido&lt;br /&gt;se tinha tristezas&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm72.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="259" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;O menino maluquinho&lt;br /&gt;tinha lá os seus segredos&lt;br /&gt;e nunca ninguém sabia&lt;br /&gt;os segredos que ele tinha&lt;br /&gt;(pois segredo é justo assim).&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm73.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="274" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Tinha uns mais segredáveis&lt;br /&gt;E outros que eram&lt;br /&gt;menos.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm88.gif" align="baseline" border="0" width="257" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;O menino maluquinho&lt;br /&gt;jogava futebol.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm89.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="200" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E toda a turma ficava esperando&lt;br /&gt;ele chegar pra começar o jogo.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm90.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="264" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;É que o time era cheio de craques&lt;br /&gt;e ninguém queria ficar no gol.&lt;br /&gt;Só o menino maluquinho&lt;br /&gt;que dizia sempre:&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm91.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="294" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;"Deixa comigo!"&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E ia rindo pro gol para o jogo começar.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm92.gif" align="baseline" border="0" width="325" height="300" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;strong&gt;E o menino maluquinho&lt;br /&gt;voava na bola&lt;br /&gt;e caía de lado&lt;br /&gt;e caía de frente&lt;br /&gt;e caía de&lt;br /&gt;pernas pro ar&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;e caía de bunda no chão...&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm97.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="225" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E a torcida ria e gostava de ver&lt;br /&gt;a alegria daquele goleiro.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E todos diziam:&lt;br /&gt;"Que goleiro maluquinho!"&lt;br /&gt; &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm101.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="294" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E aí, o tempo passou.&lt;br /&gt;E, como todo mundo,&lt;br /&gt;o menino maluquinho cresceu.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm102103.gif" align="baseline" border="0" width="249" height="300" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;Cresceu e virou um cara legal!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm104105.gif" align="baseline" border="0" width="300" height="230" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Aliás,&lt;br /&gt;virou o cara mais legal do mundo!&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;Mas um cara legal mesmo!&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;img alt="" hspace="0" src="http://www.simplesmentebeijaflor.com/mm107.gif" align="baseline" border="0" width="244" height="300" /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E foi aí que&lt;br /&gt;todo mundo descobriu&lt;br /&gt;que ele não tinha sido&lt;br /&gt;um menino maluquinho&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;strong&gt;ele tinha sido era&lt;br /&gt;um menino feliz!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7531056047764464237?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7531056047764464237/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/o-menino-maluquinho-ziraldo.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7531056047764464237'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7531056047764464237'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/o-menino-maluquinho-ziraldo.html' title='O Menino Maluquinho - Ziraldo'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-4179964989922454609</id><published>2012-02-09T13:28:00.004-02:00</published><updated>2012-02-09T14:03:25.008-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia e 'otras cositas más!' ;)</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-2FA4nklueDk/TzPmMYruaBI/AAAAAAAACFA/wivfQPLmjig/s1600/fam%25C3%25ADlia.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-2FA4nklueDk/TzPmMYruaBI/AAAAAAAACFA/wivfQPLmjig/s320/fam%25C3%25ADlia.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5707158253267216402" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;feliz ano novo para vocês!!!! &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não, não enlouqueci de vez, a gravidez - ainda - não consumiu minha capacidade de raciocínio e eu não estou sob efeito de drogas pesadas - nem nunca estarei! :) Mas, hoje, dia 09 de fevereiro, é o 'primeiro dia do ano' do blog. Então, feliz ano novo para todos nós! &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bom, vamos lá. Ano novo, vida nova. E aqui não é diferente. De início, quero dizer que morri de saudades de escrever e se não voltei antes não foi por falta de vontade. Foi por uma série de outros fatores, alguns que já até comentei aqui, como a indisposição da gravidez, as obras intermináveis na minha casa e as festinhas dos meus filhos. Agora, fico contente em dizer que a obra novamente voltou a andar, que eu voltei a dormir - mais ou menos, mas estou melhor que antes! - e que o chá de bebê da Lara e o aniversário do Davi já passaram - e foram um barato, depois eu conto! ;) Mas, mesmo estando 'mais relax', continuo às voltas com filho pequeno e filhota por vir. Reparem na foto como a barriga está gigante. Andar com este barrigão cansa, vocês sabem... Enfim, eu não estava conseguindo me organizar e muito menos escrever uma historinha por dia. Por outro lado, me partia o coração ficar sem escrever e também ficar sem postar, mesmo que as histórias não fossem de minha autoria. Até que parei para pensar e vi que a solução para o meu dilema era óbvia, e estava na minha cara o tempo todo. Então, a partir de agora, algumas mudanças por aqui. Vamos a elas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Desde que comecei o blog, comecei também um contato super bacana com as pessoas que acompanham o blog no facebook. Recebo - adoro! - várias mensagens, várias ideias, sugestões e pedidos. E o que eu sempre recebo, desde que publiquei o post de como montar uma biblioteca mirim (para quem ainda não leu, fica aí à direita na barra de categorias), são muitas e muitas mensagens de pessoas dizendo ' oi, tenho uma sobrinha/filho de amigo/primo do meu marido de 5 anos e quero dar um livro de presente. O que você sugere?' E, acreditem, eu sempre tenho uma sugestão! Isto porque eu venho de uma família enoooorme, tenho zilhões de primos e amigos e SÓ DOU LIVRO DE PRESENTE! Especialmente para as crianças.  Ou seja, sou daquelas que vai às livrarias em busca de lançamentos, procura, conversa com o vendedor, faz anotações. E que vai aos sebos procurar edições antigas ou raras. Estou sempre 'á caça' de um bom livro. A vida inteira fiz isto, buscando livros que me interessassem. Agora mudei o foco e busco livros infantis. Da mesma forma, sempre tenho 'uma carta na manga', sabem? Então, resolvi fazer o seguinte. De segunda à sexta, teremos historinhas no blog - minhas ou de outros autores. Aos finais de semana, para que eu possa descansar um pouquinho, teremos livros. Mas precisamente: recomendações de livros. Só para deixar claro: nenhuma editora ou autor está por trás disto! Não tenho vínculo ou compromisso com ninguém, só com vocês, que vem aqui e curtem o blog. Assim, no sábado eu vou passar aqui para dar umas palavrinhas sobre algum livrinho que eu tenha curtido e vou dizer o porquê de eu ter curtido. Também vou dizer para que criança eu dei, se ela gostou, qual a idade, estas coisas. E se eu ainda não tiver dado para ninguém vou dizer também. Domingo vai ser o 'dia de Lara' e eu pretendo, daqui até o final da gravidez (falta pouco agora) descansar aos domingos e estou me programando para ficar &lt;i&gt;offline&lt;/i&gt; neste dia. Mas aí na segunda vai ter sempre uma historinha nova esperando por vocês, podem deixar!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Outra coisa: postei uma foto do chá da Lara e choveram mensagens me perguntando sobre o bolo, a festa, tudo. Eu disse, semana passada, que sou festeira. Sou muito, mega, vocês não fazem ideia! Para mim, tudo é motivo para celebrar! E como eu sempre digo, considero todos os que vem aqui amigos e os quero pertinho de mim. Então resolvi postar detalhes do chá da Lara e do aniversário do Davi para vocês. Para quem curte festas, para quem quem busca ideias, para quem adora 'meter a mão na massa'... Ou simplesmente para que vocês, de alguma forma, estejam ao meu lado nestes momentos tão bacanas. Os posts sobre festas serão separados e as historinhas do dia serão publicadas normalmente, mesmo quando houver post de festa no ar. E, claro, o intuito não é mudar o foco do blog, é só trazer vocês para bem juntinho de mim! Ou seja: vou falar do chá da Lara e do aniversário do Davi porque são os meus filhos. E aí... acabou! :) Pelo menos até a próxima festinha aqui de casa. Mas não serão 'post frequentes', serão 'posts pontuais': se tiver uma festa, eu posto. Se não tiver festa aqui em casa, não vou buscar outras;  - a não ser que vocês peçam, daí eu mando por email para quem pedir, ou via face - vou indicar vocês lerem os posts da Lucia Laureano lá no www.criativesse.com.br, porque eu sou amadora, mas ela é profissional! rsrsrsrs &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Então, é isto. Muita coisa boa para rolar por aqui!!!  Ah, sim. A historinha do dia. Que como hoje é o primeiro dia do ano, é uma historinha de ano-novo. Uma história de uma chuva que acontece dia 31 de dezembro no Centro do Rio e que, quem já viu, sabe como é capaz de emocionar uma criança - e um adulto também! ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos, bons sonhos e um feliz 2012 de muitas historinhas para nós!!!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-4179964989922454609?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/4179964989922454609/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia-e-otras-cositas-mas.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4179964989922454609'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4179964989922454609'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/historinha-do-dia-e-otras-cositas-mas.html' title='A historinha do dia e &apos;otras cositas más!&apos; ;)'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-2FA4nklueDk/TzPmMYruaBI/AAAAAAAACFA/wivfQPLmjig/s72-c/fam%25C3%25ADlia.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-629192541332295908</id><published>2012-02-09T13:20:00.006-02:00</published><updated>2012-02-09T13:28:00.604-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>Uma chuva diferente...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;         &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt;Uma chuva diferente&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Tinha amanhecido um dia comum. Ou, ao menos, era isto o que eu achava. Quando se tem sete anos, os dias são parecidos. Este era um dia de férias, como tinha sido a véspera e seria o dia seguinte. Nas férias, a programação variava, mas sempre fazíamos as mesmas coisas. Íamos ao clube, à casa da vovó, visitar algum primo. De vez em quando íamos até um shopping. Longe, longe, que parecia não chegar nunca. E lá comíamos sanduíche, batata-frita, milk-shake. Coisas que só comíamos quando íamos ali, e por isso valia a pena o tempo da viagem. Mas, neste dia, não iríamos ao clube, ao shopping ou mesmo visitar alguém. Este dia, minha mãe anunciara, iríamos buscar o papai no trabalho. E estávamos radiantes com isto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Estávamos prontas, minha irmã e eu, logo depois do café da manhã. Minha mãe nos preparou um lanche bem caprichado e disse: 'almoçaremos tarde hoje, quando encontrarmos o papai.' Parecia que, aquele dia, não seria mesmo um dia comum.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Entramos no carro, sentamos. Minha irmã apontava e contava carros, ônibus e caminhões. Eu me distraía rapidamente com esta brincadeira: bastava passar um cachorro na calçada que minha atenção era desviada para o animal, seu andar, suas cores... 'Dois carros vermelhos e um azul. Você está contando?', minha irmã me trazia de volta à sua rotina. Táxis, ônibus, caminhões. Um, dois, dez. 'Sim, estou contando.' E seguíamos viagem. Sempre assim.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Andamos um bom tempo, sem problemas. Até que, de repente, ninguém mais andava. Nenhum carro se mexia- nem para frente, nem para trás. Minha mãe parecia um pouco ansiosa. 'Saímos tarde demais de casa', ela disse, enquanto minha irmã aproveitava o congestionamento para fazer o censo de todos os carros à nossa volta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Muito devagar, andamos e paramos. E assim seguimos, andando e parando. Minha mãe havia levado uma garrafa grande de água e toda hora nos fazia beber um tantinho. Até que, em algum momento, minha irmã parou sua pesquisa para anunciar: 'preciso fazer xixi!' Minha mãe a olhou em pânico:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Filha, será que  você não aguenta esperar um bocadinho?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Preciso fazer  xixi, mamãe. E tem que ser agora.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Está bem, eu vou  procurar um lugar para estacionarmos o carro. Aguenta aí só um  pouquinho.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Mas anda logo,  mamãe, que meu xixi quer muito sair!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Aguenta firme,  filhinha, vou procurar um lugar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Minha mãe fez um sinal com a mão, o dedo em seta. Passou na frente de um carro, de dois, de três. Devagar, com minha irmã se contorcendo no banco traseiro, alcançamos um estacionamento. Minha mãe parou o carro já perguntando: 'onde tem um banheiro limpo por aqui?' O garagista indicou a direção, minha mãe pegou cada uma de nós com uma mão e saímos as três correndo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Não lembro do banheiro, não lembro se eu e minha mãe também fizemos xixi. Mas lembro do que aconteceu em seguida. O lindo dia de sol foi encoberto por uma chuva sem fim. A chuva mais linda que já vi na minha vida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Tínhamos acabado de sair do banheiro quando um sino deu uma badalada forte, muito forte. Minha irmã e eu começamos a rir. De onde será que vinha aquele barulhão todo? À primeira, seguiram-se outras badaladas. Minha mãe passou a mão na testa suada e disse: 'meio-dia. Estamos atrasadas, vamos procurar um telefone para avisar ao papai onde ele deve nos encontrar.' Começamos a andar para a beira da calçada. E foi então que a chuva começou, exatamente no instante em que o sino badalou pela última vez. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Quase que ao mesmo tempo, surgiram pessoas por todos os lados. Todos riam alto, todos apontavam para o céu. Minha mãe esqueceu o telefonema, riu também. Apontou para o céu e disse: 'olhem meninas, olhem!' E então nós vimos. Do alto do céu, descendo daqueles prédios enormes que tinham por ali, caíam inúmeros pedacinhos de papel, de todas as cores. Voavam sem direção, parecendo pequenas borboletas tontas. O céu estava coberto de cores e o sol parecia querer refletir cada uma delas. Azul, amarelo, vermelho, verde, rosa, prata... Um arco-íris vivo, que se deixava levar pela brisa antes de cair com delicadeza no chão. As pessoas começaram a se abraçar, como numa festa. Um senhor se aproximou de onde estávamos e disse: 'que o ano que vem seja de muita paz para a senhora e sua filhas!' Minha mãe sorriu e disse: 'e para o senhor e os seus, também!' &lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-L19KhBrXI7M/TzPlxEkh4XI/AAAAAAAACE0/AwEQeLx2vic/s320/chu.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 137px; height: 137px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5707157784011858290" /&gt;Outros vieram, outras palavras, alguns apertos de mão e abraços. Ainda demorou até que conseguíssemos encontrar um telefone, ligar e encontrar o papai. Mas, o que fizemos, eu não sei dizer. Porque deste dia, a lembrança que eu tenho é só esta: eu e minha irmã de mãos dadas, rindo, vendo um arco-íris vivo cair sobre nossas cabeças, enquanto, à nossa volta, todos tinham a certeza de um que um ano melhor se iniciava logo...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-indent: 7px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-629192541332295908?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/629192541332295908/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/uma-chuva-diferente.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/629192541332295908'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/629192541332295908'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/uma-chuva-diferente.html' title='Uma chuva diferente...'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-L19KhBrXI7M/TzPlxEkh4XI/AAAAAAAACE0/AwEQeLx2vic/s72-c/chu.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6081867551461895965</id><published>2012-02-02T04:26:00.004-02:00</published><updated>2012-02-02T05:19:02.851-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>Estou voltando...</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-xqHzvPV53Ps/Tyosn2FNXeI/AAAAAAAACD4/XUpJ2HCLT7s/s1600/l7%2527%2527.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-xqHzvPV53Ps/Tyosn2FNXeI/AAAAAAAACD4/XUpJ2HCLT7s/s320/l7%2527%2527.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5704420941062036962" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;postei uma mensagem para vocês contando que estava doente e sumi. Vocês devem ter achado que eu tinha ido parar 'do lado de lá', né? Ai, isola! Não é nada disto! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bom, tirei uma pequena 'licença maternidade' para cuidar de assuntos... da maternidade! Ficamos doentes - a família toda, na seguinte ordem: Davi, eu, Felipe, meu pai e minha mãe - na semana anterior ao chá de fraldas da Lara. Ou seja, assim que fiquei um pouquinho melhor, tive que resolver, correndo, tudo do chá. Uma loucura, como vocês devem imaginar. Passado o chá, bateu o cansaço. Muito cansaço. Na verdade, foi mais do que isso. Bateu, finalmente, o stress da obra. E bateu feio.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Estou em obra, como já contei, há meses. Estamos transformando a varanda lateral do meu quarto em escritório - para que o atual vire o quartinho da Lara. Para fazer isto, tínhamos que refazer os banheiros. Até aí, ok. Bom mesmo receber a gatinha com a casa toda linda, né? Só que o pedreiro refez o lavabo, e eu achei que demorou. Ele refez o banheiro social, e eu achei que ele demorou muito. Daí ele foi refazer o banheiro da suíte... e ele empacou! Sabe quando você sente os dias passando e acha que a obra não está andando? Me senti assim durante todos os dias do mês de janeiro. Uma angústia crescente, até porque agora faltam cerca de seis semanas para a Lara pintar na área. Enfim: fiquei super-ultra-mega estressada. Comecei a dormir muito mal, e, consequentemente, a passar os dias exausta. Não estava conseguindo nem pensar direito. Até que semana passada eu explodi. Literalmente: liguei para o Felipe no meio do dia chorando descontroladamente, dizendo que não aguentava mais. Estranhamente, toda aquela angústia foi passando quanto mais eu chorava. E, depois de alguns dias, fui me sentindo cada vez melhor.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Fevereiro chegou, e com ele, a boa nova: o banheiro da suíte está pronto! Voltei a ter aquela sensação de 'a obra está andando' e isto me fez um bem danado. Só que, com fevereiro, chega o aniversário do Davi, que é neste domingo. E ele vai ter uma festinha... que eu estou resolvendo tudo 'quase' sozinha. Digo quase porque na verdade nunca faço nada sozinha. Conto com o apoio de diversas pessoas - nem que seja para olhar o Davi para mim - e desta vez não está sendo diferente. Então a minha irmã está providenciando as lembrancinhas, a Rê resolveu as bainhas das toalhas para mim e por aí vai. Mas eu que idealizei a festa, e estou toda focada nisto agora. Eu não sei se já havia comentado isto antes, mas além de ser 'mãe-que-ama-contar-histórias', sou também 'mãe-que-adora-fazer-festas'! E é este meu lado festeira que tem sobressaído estes dias...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Enfim, o fim. Estou cheia de idéias na cabeça e doida para contar muitas histórias para vocês. Parei hoje para contar a história do que tem sido a minha vida, para me desculpar e justificar meu sumiço. Até domingo, estou maluquinha com os preparativos do aniversário do Davi - chego a sonhar com cupcakes, não é exagero! Mas, semana que vem, estou de volta, sem falta. E, para quem adora festas e está curiosa/o, fiquem tranquilos: eu vou colocar fotos do chá da Lara e do aniversário do Davi para vocês verem. Não dá para eu chamar todo mundo, infelizmente, por uma limitação de espaço. Mas esta vai ser uma forma de ter vocês pertinho de mim, curtindo esta fase boa também!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Um beijo enoooooorme, com muitas saudades, e até a próxima semana!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-6081867551461895965?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/6081867551461895965/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/estou-voltando.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6081867551461895965'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6081867551461895965'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/02/estou-voltando.html' title='Estou voltando...'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-xqHzvPV53Ps/Tyosn2FNXeI/AAAAAAAACD4/XUpJ2HCLT7s/s72-c/l7%2527%2527.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-4512147218842273161</id><published>2012-01-10T12:54:00.002-02:00</published><updated>2012-01-10T12:56:26.362-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>Roatavírus assumiu o controle... :(</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;eu disse que voltava ontem, mas desde sábado que o rotavírus invadiu a minha casa. Filho no soro na madrugada de domingo, eu no soro ontem o dia inteiro, hoje eu e o Davi melhorando - aos poucos - e o marido arriado. Tá brabo! Assim que melhoramos eu volto.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Beijos!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-4512147218842273161?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/4512147218842273161/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/01/roatavirus-assumiu-o-controle.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4512147218842273161'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4512147218842273161'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2012/01/roatavirus-assumiu-o-controle.html' title='Roatavírus assumiu o controle... :('/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8035971705735096555</id><published>2011-12-31T13:34:00.004-02:00</published><updated>2011-12-31T13:56:28.609-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia é: feliz ano novo para todos!!!</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-RegAIkzbLyQ/Tv8rojybO-I/AAAAAAAACDs/NgYCdnp0K24/s1600/reveillon-hotellenheiros.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 268px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-RegAIkzbLyQ/Tv8rojybO-I/AAAAAAAACDs/NgYCdnp0K24/s320/reveillon-hotellenheiros.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692316429821098978" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente, &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;esta semana foi complicada com o Davi dodói. Acabamos tendo um recesso 'forçado', né? Não consegui escrever, na verdade, alguns dias não consegui nem me aproximar do computador. Ele teve uma infecção intestinal, ficou bem enjoadinho e com um dieta restritiva que o deixou super irritadiço. Mas, para a virada, ele já está a toda: já brincou na piscina de manhã com o papai, já foi visitar a prima Nati com os avós... Tudo em ritmo de festa - inclusive a Larinha, que sacoleja sem parar aqui dentro! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Agora,2011 está indo embora, e foi um ano enoooorme: parece que eu vivi dez anos em um! 2012 chega, e com ele, muitas novidades e a minha princesinha. Tem como ser melhor que isto?:D Estou mesmo bem animada para o ano que se inicia... Trarei novas histórias, novos sorteios, muita coisa bacana para dividir com vocês. Só que isto vai acontecer a partir do dia 09/01 - vou fazer este recesso de ano novo para me reorganizar, ajeitar as coisinhas do chá da Lara (ainda não fiz nada, mas assim que tiver algo pronto, vou mostrar para vocês!), do enxoval dela, do aniversário do Davi... Ufa! Vou descansar também, porque 2012 vai ser bem agitado para mim!!! =)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Espero que todos tenham um revéillon mágico ao lado de quem amam, e um ano&lt;i&gt; realmente novo&lt;/i&gt; em 2012. Vambora virar a página da vida e começar a escrever um capítulo melhor de nossas vidas!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Beijos imensos a todos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8035971705735096555?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8035971705735096555/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia-e-feliz-ano-novo-para.html#comment-form' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8035971705735096555'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8035971705735096555'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia-e-feliz-ano-novo-para.html' title='A historinha do dia é: feliz ano novo para todos!!!'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-RegAIkzbLyQ/Tv8rojybO-I/AAAAAAAACDs/NgYCdnp0K24/s72-c/reveillon-hotellenheiros.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8793264746144655119</id><published>2011-12-27T08:47:00.003-02:00</published><updated>2011-12-27T08:49:35.159-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>Que houve? :)</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-fGsqfzgf_G0/TvmihPGMhdI/AAAAAAAACDg/8eZyqL_0iUc/s1600/Dodoi.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="text-align: justify;float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px; " src="http://4.bp.blogspot.com/-fGsqfzgf_G0/TvmihPGMhdI/AAAAAAAACDg/8eZyqL_0iUc/s320/Dodoi.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690758296031233490" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;não deu para postar ontem porque o Davi ficou dodói... Tive que levá-lo ao pediatra e, claro, dar atenção integral a ele. Minha mãe ficou de vir hoje aqui para casa, então eu vou tentar postar mais tarde.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Beijos mil!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8793264746144655119?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8793264746144655119/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/que-houve.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8793264746144655119'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8793264746144655119'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/que-houve.html' title='Que houve? :)'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-fGsqfzgf_G0/TvmihPGMhdI/AAAAAAAACDg/8eZyqL_0iUc/s72-c/Dodoi.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7155437658724035879</id><published>2011-12-25T09:37:00.004-02:00</published><updated>2011-12-25T09:40:15.698-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-m5AwF-44fIM/TvcK8uBmSfI/AAAAAAAACDU/PqOCG6rD-lU/s1600/JWI_ChristmasMorning2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 244px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-m5AwF-44fIM/TvcK8uBmSfI/AAAAAAAACDU/PqOCG6rD-lU/s320/JWI_ChristmasMorning2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690028692469074418" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;a historinha do dia de hoje é uma só: almoço de Natal com a família! Família de sangue, família de coração, família. Estar com quem amamos, porque isto é o mais importante do Natal.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Espero que todos tenham um dia abençoado e aproveitem bem seus entes queridos. Para quem perdeu, ontem a historinha foi com o Papai Noel, o nosso querido amigo de Natal. E não é que eu o vi, ontem à noite, andando de lambreta? Vi, mesmo, fiquei feliz da vida! =)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Beijos em todos! Amanhã tem historinha!!!! &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7155437658724035879?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7155437658724035879/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_25.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7155437658724035879'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7155437658724035879'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_25.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-m5AwF-44fIM/TvcK8uBmSfI/AAAAAAAACDU/PqOCG6rD-lU/s72-c/JWI_ChristmasMorning2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-4300566295820717453</id><published>2011-12-24T14:51:00.003-02:00</published><updated>2011-12-24T15:01:24.063-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-SMde__xdBQg/TvYDPIF_IjI/AAAAAAAACDI/vRTgGsPdo-8/s1600/Um-olhar-sobre-o-Natal-o-mito-do-Papai-Noel-e-uma-Coca-Cola-bem-gelada2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 212px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-SMde__xdBQg/TvYDPIF_IjI/AAAAAAAACDI/vRTgGsPdo-8/s320/Um-olhar-sobre-o-Natal-o-mito-do-Papai-Noel-e-uma-Coca-Cola-bem-gelada2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689738737634714162" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;ESTE ARTIGO FOI ESCRITO PARA ADULTOS LEREM! CRIANÇAS, A HISTORINHA DE VOCÊS ESTÁ AQUI EMBAIXO!!! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;desde que comecei com o blog que eu sabia o que queria escrever no Natal. Cheguei a esboçar um rascunho em julho, mas rescreevi ontem e hoje.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando eu estava grávida do Davi, conversando com uma amiga na época do Natal, ela me disse que não deixaria que seus filhos acreditassem em Papai Noel, que é ele uma criação da coca-cola apenas para aumentar o consumo nesta data. Fiquei chocada! Respondi que achava uma pena ela negar aos seus filhos - que até hoje ela não tem - uma das coisas mais bonitas da infância. A fé incondicional.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Criança acredita em heróis e princesas, em duendes e fadas. E no Papai Noel. E por que deveria ser diferente?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Foi a coca-cola quem transformou a lenda de São Nicolau na figura do Bom Velhinho? As suas roupas são vermelhas para aumentar o consumo?  E DAÍ!!!! Para mim, o que interessa, é que, cada vez que vemos o Papai Noel, somos transportados para outro universo. Um universo mágico, um mundo de amor. Por que deveríamos negar isto a uma criança?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Papai Noel, para mim, existe, sim! Existe dentro de cada um de nós, que ama o Natal. Existe em cada pessoa que se dispõe a ajudar o próximo. Existe em cada um de nós que crê no amor. E se isto é invenção da coca-cola... Obrigada, coca-cola, por todos os lindos Natais da minha vida!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Um beijos enorme a todos!!!! Comam muitas rabanadas!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-4300566295820717453?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/4300566295820717453/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-diagente.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4300566295820717453'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4300566295820717453'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-diagente.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-SMde__xdBQg/TvYDPIF_IjI/AAAAAAAACDI/vRTgGsPdo-8/s72-c/Um-olhar-sobre-o-Natal-o-mito-do-Papai-Noel-e-uma-Coca-Cola-bem-gelada2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8865127669820693373</id><published>2011-12-24T14:19:00.009-02:00</published><updated>2011-12-24T15:19:45.868-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>O menino que não acreditava em Papai Noel</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;        &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="text-align: center;margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;O menino que não acreditava em Papai Noel&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Téo era um menino engraçado e esperto, que sempre questionava o porquê das coisas. Filho único de um casal que adorava viajar, Téo conhecia diversos lugares e, onde ia, fazia amigos. Era falante e extrovertido. Todos gostavam dele.  &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Quando entrou para a escola, Téo virou o xodó da professora e, em uma semana, era o melhor amigo de todos. Participava das partidas de futebol e basquete, cantava no coral da escola, jogava capoeira e até xadrez! Gostava de participar de todas as atividades da escola, mas a sua preferida eram as aulinhas de teatro. Lá, Téo era a estrela da turma: sugeria enredos, ajudava a montar cenários, criava, sozinho, peças completas. Dona Mariana, a professora de teatro, encantava-se com a disposição do menino. 'Este nasceu para a arte', dizia em alto e bom som a todos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;O final do ano se aproximava e começaram a organizar as festividades de Natal. Dona Mariana, como as outras professoras, estava planejando sua parte na grande festa que a escola iria fazer. Reuniu seus alunos e disse:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Meninos, nossa apresentação será o ponto alto da festa de Natal. Todos estão contando que façamos uma apresentação muito bonita.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Vamos fazer, sim  – disse um aluno.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;E todos os alunos começaram a falar ao mesmo tempo, cada um mais&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/ul&gt;&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/-TMGOdT1XY1w/TvX9W2Ym2HI/AAAAAAAACCM/YyyfHq6GrhQ/s320/papi.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689732273250162802" style="text-align: justify;float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 140px; height: 154px; " /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;anim&lt;span class="Apple-style-span"&gt;ado que o outro, sobre que peça iriam fazer, quem interpretaria quem, como seria a parte musical... A sala, em um instante, estava uma bagunça, como todos querendo sugerir algo.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Silêncio,  silêncio, por favor! - pediu, rindo, Dona Mariana. - Fico feliz em  ver a animação de todos. Mas vocês já aprenderam que, como tudo  na vida, uma peça precisa de muito empenho e dedicação. E se  todos falarmos juntos ao mesmo tempo não chegaremos a lugar nenhum.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Desculpa,  professora. - todos os alunos disseram ao mesmo tempo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Tudo certo.  Agora, ouçam. Todo ano, a turma de teatro monta um Auto de Natal.  Já temos um cenário pronto, em que mostramos o nascimento do  Menino Jesus...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Com licença,  professora- disse Laís, levantando a mão.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Pois não, Laís.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não é meio  chato fazer a mesma coisa todo ano?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;É exatamente  nisto que eu ando pensando. O que vocês acham de nós fazermos uma  peça nova, algo que nunca foi feito na escola antes?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;É!Isso aí!  Vamos sim! - a sala virou uma alegria, com todos os alunos aprovando  a ideia ao mesmo tempo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;- Eu tenho uma  ideia – disse Téo, já pensando em todo o enredo de uma peça.  Podemos fazer uma peça musical, com as doze badaladas do sino de  Natal como tema!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;É uma ideia  linda, Téo – disse a professora – mas, na verdade, a peça tem  que ser aprovada pela diretoria.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu tenho certeza  que a diretora vai aprovar a minha peça, se... - disse Téo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu sei que a  diretora aprovaria, sim – interrompeu a professora. - Você tem  ótimas ideias. Só que eu já mandei a peça, que já foi aprovada.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;E sobre o que é  a peça? - perguntou Luís Cláudio, um menino tímido que quase não  falava.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;A peça é  sobre... o Papai Noel!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Papai Noel! - as  crianças bateram palmas, gritaram, ficaram felizes em homenagear o  Bom Velhinho.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; No meio de toda a algazarra, Dona Mariana percebeu que Téo estava mudo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Téo, não fique  chateado. Sua ideia foi ótima, só que a peça tinha que ser  pré-aprovada, e eu a mandei para a diretoria há semanas. Não  queria dar a notícia a vocês antes de ter algo concreto.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu sei,  professora, não fiquei chateado com isto, não.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas, então, o  que houve? Está tão quietinho! Olhe, eu preciso da sua ajuda para  todos os detalhes da peça.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Desculpa,  professora, mas eu não sei se vou participar da peça...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Como assim?-  perguntou Laís. - Você adora todas as peças Téo, dei&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;xa de ser  manhosinho...&lt;/b&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não é manha,  não! - disse, firme, Téo. Só que a peça não tem a ver comigo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;E eu achando que  você ia &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;ser o primeiro a se voluntariar para ser o Papai Noel –  disse, meio que rindo, Dona Mariana.&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ora, professora,  como eu posso ser alguém que não existe?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;   &lt;span&gt;&lt;b&gt;Que você disse?  - perguntou Jonas, um menino da turma.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;Que Papai Noel  não existe. Não existe!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Todas as crianças pareciam querer voar no pescoço de Téo e a sala, novamente, virou uma bagunça, com todos falando ao mesmo tempo exaltados.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Silêncio! Turma,  silêncio! - pediu, séria, Dona Mariana.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Professora, a  senhora sabe que eu estou falando a verdade.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Téo, nem mais  uma palavra. Depois da aula conversamos. Você tem o direito de não  participar da peça, mas não de estragar o Natal dos outros.   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Está bem,  professora.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; A aula continuou, com Dona Mariana explicando como seria a peça de Natal. No final, chamou Téo para uma conversa:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Téo, me explica  isto direito. Por que você acha que Papai Noel não existe?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu não acho, eu  sei!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;E quem te disse  isso? - questionou a professora.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Meus pais. Me  disseram que o Papai Noel é invenção de uma &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-BDBcTYVsIak/TvX-s5v1cAI/AAAAAAAACCw/8xFdeQfftc4/s320/foto-papai-noel-da-coca-cola-03%2B%25281%2529.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689733751621644290" style="text-align: justify;float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 210px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;indústria de  refrigerantes para aumentar o consumo em dezembro. A senhora deve  saber disto, não?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Sei, sim. Já  ouvi isto antes. Mas, e você? Sabe que é São Nicolau?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;São Nicolau...  não, não sei.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Téo, vamos  combinar assim. Você é livre para acreditar no que quiser. Eu  tenho pena que você não acredite em Papai Noel, mas vou respeitar.  Mas, do mesmo modo, eu exijo que você respeite seus colegas. Deixe  quem acredita continuar acreditando, está bem?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Está certo.  Mas... eles não deveriam saber a verdade?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;A verdade Téo, é  que você me disse que Papai Noel não existe. E para mim, ele  existe. &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;Cada um pensa uma coisa, e devemos sempre respeitar a  opinião do outro.&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Tudo bem,  professora.   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Téo saiu da sala. Do lado de fora, Jonas esperava por ele.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu ouvi o que  você e Dona Mariana conversaram, Téo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não era segredo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas, eu não  entendo. Como você pode dizer que Papai Noel não existe?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Se você ouviu a  conversa, sabe o porquê.   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Sim, ouvi. Como  já tinha ouvido o que você disse antes, da fábrica de  refrigerantes, também.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Então você sabe  que eu falo a verdade.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Então eu sei que  você não tem fé!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Fé? Numa  campanha publicitária?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Fé de que houve  alguém, há muitos anos, que ajudava as crianças pobres. Que  distribuía presentes.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas isso sempre  há!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Nem sempre houve,  Téo. Teve que haver o primeiro.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;E você acha que  foi Papai Noel? - disse, ironizando, Téo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Eu acho que foi  Jesus, que deu a vida por nós. O que celebramos no Natal, antes de  mais nada, é a sua vida. O seu nascimento.   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Pois então. Até  aí, tudo bem. Concordo. Não tem nada a ver com esta historinha de  Papai Noel!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Como não? Tem  tudo a ver!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Ora, por favor!  Você sabe, como eu, que Papai Noel não existe! - respondeu Téo,  irritado.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não. Você acha  isto. E eu discordo. Porque eu tenho certeza que Papai Noel existe!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Lá vem você...  Escuta, estou cansado deste papo, então...   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Escuta só uma  coisa, por favor -interrompeu Jonas.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;O que é?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Como eu disse,  houve alguém que, há muitos anos, primeiro se preocupou com as  crianças. Até aí você aceita?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Sim, claro.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Pois bem. Esta  pessoa, São Nicolau, distribuía presentes na época de Natal.   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Sim, conheço a  história.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Então. Mas ele  fez mais do que isto.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mais do que  distribuir presentes?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Sim. Ele  distribuiu algo muito maior.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;O que?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Amor. Ele nos deu  amor. Ele aproveitou a data em que comemoramos o nascimento de Jesus  para fazer com lembremos da mais valiosa de suas lições: “Amemos  uns aos outros”.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;O que você está  dizendo, então, é que...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;O que eu estou  dizendo é que o Papai Noel existe, sim. Existe dentro de cada um de  nós que acreditam nele. Porque ele é uma luz, ele é a figura que  nos lembra, nesta época, da importância em sermos solidários,  generosos. Ele é amor! E, enquanto acreditarmos no amor,  acreditamos nele!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu nunca tinha  pensado assim...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;Então, peço-te  isso: vá para casa, pense em tudo o que conversamos. Na aula de  teatro de amanhã, você dá sua opinião.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Está certo-  disse Téo, despedindo-se do amigo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Até amanhã.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Téo foi para casa e pensou em tudo o que Jonas tinha dito. Quase não dormiu aquela noite, tentando entender o sentido de tudo o que conversara com o amigo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; No dia seguinte, Dona Mariana reuniu a turma e perguntou se alguém tinha tido alguma ideia para a peça.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu tive! - disse  Téo, levantando a mão.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ora, que bom que  você resolveu participar da peça.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;- Sim, resolvi. A  minha ideia é simples: vamos fazer algo diferente. Não vamos dizer  que Papai Noel trabalha o ano inteiro, que distribui presentes em  uma noite. Vamos dizer a verdade!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Téo, eu fui bem  clara, ontem, quando... - interrompeu Dona Mariana,&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Me escuta,  professora, por favor – pediu Téo. - Vamos dizer a verdade. Que  Papai Noel não distri&lt;/span&gt;bui presentes. Ele distribui amor. O Amor de  que Jesus falava, o Amor Maior. O Amor que temos sempre que ter, uns  pelos outros. O Amor que nos faz querer ajudar ao próximo, querer  estar perto de nossa família e amigos. Porque cada presente, por  menor que seja, tem um significado. Cada presente é um símbolo de  carinho. E é isto que Papai Noel faz, de fato: dá carinho, dá  amor.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Que lindo, Téo!  - disse a professora.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu acho,  professora – interrompeu Jonas – que o Téo entendeu o  ver&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;dadeiro significado do Natal, e está cheio de ideias para a  nossa peça!&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ah, estou, mesmo!  - disse Téo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/-LoX6cIODyxY/TvX9XNwxt-I/AAAAAAAACCY/PMg-EXXVT84/s320/papai%2BNoel.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689732279525554146" style="text-align: justify;float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 304px; height: 320px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Todos começaram a conv&lt;span class="Apple-style-span"&gt;ersar, sugerir temas, cenários, músicas. O resto da aula, e as aulas seguintes, passaram voando até a apresentação.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;b&gt;No dia da apresentação, a peça foi um sucesso: todos aplaudiram de pé a linda montagem que os alunos fizeram e emocionaram-se com o texto. Os alunos e a Dona Mariana não cabiam em si de tanta felicidade.&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="text-align: justify;text-indent: 0px; margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;No final da apresentação, Jonas despediu-se de todos e sumiu, se&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;m q&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;ue os demais percebessem. Num piscar de olhos ele estava no pólo Norte, com roupas verdes, ao lado do Papai Noel.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="text-align: justify;text-indent: 0px; margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="text-align: justify;text-indent: 0px; margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt;&lt;b&gt;- É, Papai Noel.  M&lt;span class="Apple-style-span"&gt;ais uma criança que ouve mentiras a seu respeito.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu sei, meu  filho. Eu não entendo como podem acreditar...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Eu também não  entendo. O senhor tem aparecido cada vez &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;mais, tentando conversar  com mais e mais crianças, e ainda assim...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Tem aquelas que  acham que eu não existo! - disse Papai Noel.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Exatamente.   &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas eu tenho  sorte de ter ajudantes fiéis como você, Jonas. Que saem pelo mundo  disfarçados para levar a minha mensagem de amor.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;A sorte é minha,  Papai Noel, de trabalhar aqui.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Pois é, e  falando nisto temos muito trabalho a fazer. Vá descansar um pouco,  que a noite vai ser longa..&lt;span class="Apple-style-span"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-VbKoe28t-EU/TvX95kmIe7I/AAAAAAAACCk/FAv0nEKv6y4/s320/JOnas.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689732869770476466" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 186px; height: 162px; " /&gt; &lt;/li&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; E então Papai Noel levantou-se e pediu que seus ajudantes começassem a arrumar seu trenó. As renas estavam preparadas e, em poucas horas, começaria mais um voo. Um voo que acontece todos os anos, na noite de Natal, para levar amor às crianças do mundo todo!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Para todos vocês, meus queridos amigos,&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;um Natal abençoado! Que todos possam&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;sentir, todos os anos, a magia do Natal&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;invadir seus corações. Exatamente como uma&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;criança que, ansiosa, não consegue  &lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;dormir, esperando encontrar o Bom Velhinho...&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8865127669820693373?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8865127669820693373/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-menino-que-nao-acreditava-em-papai.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8865127669820693373'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8865127669820693373'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-menino-que-nao-acreditava-em-papai.html' title='O menino que não acreditava em Papai Noel'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-TMGOdT1XY1w/TvX9W2Ym2HI/AAAAAAAACCM/YyyfHq6GrhQ/s72-c/papi.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-9050284115774236156</id><published>2011-12-23T17:23:00.003-02:00</published><updated>2011-12-23T17:25:21.368-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;tô super enrolada, escrevendo agora a historinha do dia. Tive que fazer compras, preparar as coisinhas de Natal, acabou que fiquei mesmo sem tempo. Se eu acabar muito tarde, vou postar amanhã. Peço desculpas pela minha falta de organização. Sei que vocês entendem e devem estar enlouquecidos na ante-véspera de Natal também... :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Beijo grande, Dadá&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-9050284115774236156?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/9050284115774236156/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_23.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/9050284115774236156'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/9050284115774236156'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_23.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7321925353789479245</id><published>2011-12-22T20:16:00.005-02:00</published><updated>2011-12-22T20:28:13.974-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-fEjxmsV6Zis/TvOsXadNADI/AAAAAAAACCA/euEe_NvVJBc/s1600/corujas.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 136px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-fEjxmsV6Zis/TvOsXadNADI/AAAAAAAACCA/euEe_NvVJBc/s320/corujas.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689080272537845810" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;mil desculpas pela demora em postar. Não era para fazer suspense, não: era porque o Davi estava meio enjoadinho, mesmo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A historinha de hoje é a parte final de 'Uma historinha de renas', que postei ontem. Para quem não leu/acessou ontem, a historinha ficou grande e eu dividi em duas partes: a primeira foi postada ontem, a segunda está sendo postada agora. Espero que gostem!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7321925353789479245?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7321925353789479245/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_22.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7321925353789479245'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7321925353789479245'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_22.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-fEjxmsV6Zis/TvOsXadNADI/AAAAAAAACCA/euEe_NvVJBc/s72-c/corujas.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8090941497301180643</id><published>2011-12-22T20:03:00.008-02:00</published><updated>2011-12-22T20:16:38.217-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>Uma historinha de renas- parte final</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;    &lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;             &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;Uma historinha de renas-- Parte Final&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Rodolfo, Corredora, Dançarina, Empinadora, Raposa, Cometa, Cupido, Trovão e Relâmpago selecionaram trinta renas jovens, com força o bastante para puxar o trenó do Papai Noel. Imediatamente, começaram a treiná-las.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Cada duas renas do Papai Noel encarregou-se de um grupo, e Rodolfo preferiu não treinar as novas renas. O treinamento era igual para todas: bastante exercício e treinos de corrida na neve. Depois de algumas semanas, as renas começaram a ser treinadas para puxar o trenó, bem pesado, na neve. Se elas conseguissem cumprir a tarefa na neve, não haveria dificuldade em fazer o mesmo &lt;/span&gt;galopando pelos céus.&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Passaram-se mais algumas semanas, e Cometa e Cupido deram a notícia:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Nossas renas  estão habilitadas a puxar o trenó! Treinamo -as com afinco e elas  estão no ponto!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Imagino que  estejam bem preparadas- disse Raposa – mas duvido que estejam  melhor treinadas do que as nossas! Corredora e eu temos convicção  que as nossas renas estão preparadíssimas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;As suas estão  bem treinadas? - interrompeu Empinadora – pois saiba que as renas  que eu e Dançarina treinamos são as substitutas perfeitas, já  dominam completamente a condução de trenó!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Ora, faça-me o  favor! - ironizou Trovão – Vocês se preocupam mais com a  coreografia do galope do que com a velocidade! As nossas, sim, são  as renas ideais: só perdem em velocidade para a luz. E mesmo assim,  por pouco! - disse, referindo-se às renas treinadas por ele e  Relâmpago.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-wdHJo3VLQfQ/TvOprpIKJGI/AAAAAAAACB0/Gy2ohsrXmDQ/s320/rena3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689077321538610274" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 250px; height: 221px; " /&gt;E nisso começou-se uma grande discussão, com cada uma das renas do Papai Noel dizendo que seu grupo estava melhor habilitado para serem as renas substitutas. Rodolfo, sempre sensato, tentou encerrar o assunto:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Tenho certeza que  todas as renas estão aptas a exercer a função – disse. - Sei da  capacidade de cada uma de vocês e suas renas não poderiam ter tido  melhores professores...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Deixa disso,  Rodolfo – interrompeu Raposa. - Você sempre vem com este  jeitinho, querendo dar uma de bonzinho e apaziguar a todos. Mas  estamos falando de nossas substitutas, e as melhores terão que ser  escolhidas. Simples assim. Você não quis treinar nenhuma rena e  nós não lhe impusemos isto. Mas agora, cabe a nós, que as  treinamos, decidir o que devemos fazer. Eu proponho que façamos uma  corrida entre as renas novatas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Isto mesmo! -  concordou Relâmpago. - Este é o melhor jeito de encerrarmos esta  discussão de uma vez. &lt;/span&gt;  &lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; E todas as renas voltaram a falar ao mesmo tempo, cada uma sugerindo um dia e um local para a corrida. Umas diziam que a corrida deveria ter obstáculos, outras sugeriam colocar um peso extra no trenós. Rodolfo ouvia a tudo, calado. Virou as costas e saiu andando, sem que notassem sua ausência. Não cabia em si de tanta preocupação.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Rodolfo andou desanimado até chegar em casa. Estavam lá as cartinhas de todas as renas que tinham se inscrito para serem as renas substitutas. Distraído, pegou uma cartinha e começou a ler. Leu a segunda, a terceira, a quarta. Pareciam todas iguais. Até que, no meio delas, uma era diferente. Muito diferente. Dizia assim:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="text-align: center;margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt; &lt;span&gt; 'Prezadas renas do Papai Noel,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="text-align: center;margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt; &lt;span&gt; gostaria de apresentar uma rena como possível substituta. Trata-se de meu filho, Camilo. &lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="text-align: center;margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt; &lt;span&gt; Camilo é jovem e bem-disposto. Estudioso, carinhoso, íntegro, um filho sem igual. Mas ele nasceu com uma diferença em uma de suas patas: ela é mais curta do que as outras. Por isso, Camilo anda mancando. Por toda vida, meu filho tem ouvido que sua pata veio com defeito. Eu acredito que não é defeito, é uma singularidade – que ele compensa tendo inúmeras outras qualidades. Mas tem sido difícil fazê-lo acreditar em mim. Se tem alguém que pode fazê-lo, certamente são vocês, por isso peço que considerem a candidatura de meu filho como rena substituta.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="text-align: center;margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt; &lt;span&gt; Atenciosamente, Sr. Arturo.'&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;Meu Deus! -  exclamou Rodolfo. - Como deixamos passar esta carta! Quantas será  que temos assim?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Rodolfo viu, assustado, que, preocupadas com a juventude e força, as renas poderiam ter deixado passar o quesito mais importante: a pureza de coração. Sabia que não havia muito tempo e não teria como verificar todas as cartas. 'Vou fazer o que está ao meu alcance!', pensou, e ligou, na mesma hora, para o pai de Camilo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Seu Arturo?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Pois não?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Aqui é Rodolfo,  a rena do nariz vermelho.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Senhor Rodolfo,  quanta honra – Seu Arturo ficou emocionado com a ligação.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Escute, eu  preciso que o senhor me traga o seu filho. Imediatamente.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Claro, claro. Ele  vai poder ser uma das substitutas?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Traga-o, logo.  Então veremos o que poderei fazer.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Está certo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; No dia seguinte, Seu Arturo levou Camilo para a casa de Rodolfo. O pai não tinha mentido, nem exagerado em nada. Camilo era um amor! E tinha mesmo uma pata bem mais curta do que as outras. Tímido, ele disse a Rodolfo:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Eu soube que o  treinamento inclui corrida na neve. Mas eu não consigo correr muito  rápido. Por causa da minha pata...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Seu treinamento  não será assim. Eu preciso de outra coisa, de você.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; E assim, Rodolfo começou o treinamento secreto de Camilo, no pouco tempo que restava antes da corrida entre as novas renas. Na véspera, pediu uma audiência com Papai Noel. Contou de tudo o que havia acontecido, até então: sua preocupação em não serem mais velozes o suficiente, a procura e treinamento pelas renas substitutas e a corrida para eleger as que estavam aptas a exercer a função. No final, fez um pedido:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Tudo o que peço,  Papai Noel, é que o senho esteja presente amanhã à corrida.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Claro que  estarei, Rodolfo. Se eu soubesse disto tudo, já estaria  participando há mais tempo...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; No dia seguinte, no alto de um morro, todas as renas e suas discípulas estavam reunidas, prontas para começar a corrida. Chegaram, então, Rodolfo, com Camilo ao seu lado.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Você veio ser o  juiz da corrida? - perguntou Cometa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;É uma boa ideia!  - exclamou Raposa – Afinal, Rodolfo não treinou nenhuma rena.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Treinei, sim. -  interrompeu Rodolfo. - E quero apresentar a vocês esta rena,  Camilo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Olá, Camilo –  disseram todas as renas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Antes que tivessem tempo de continuar a apresentação, Papai Noel chegou.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Olá. Então,  vocês não iam me convidar para a corrida?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; As renas ficaram sem graça em perceber sua gafe. Dançarina apressou-se em dizer:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Não queríamos  chateá-lo por nada. Ainda mais nesta época, em que está tão  atarefado...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Muito bem –  disse Papai Noel. - Mas, agora estou aqui. Vamos lá, mostrem-me do  que suas renas são capazes.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; As renas então correram para ajeitar suas alunas na linha de saída. Estavam eufóricas. Camilo olhou para Rodolfo que fez-lhe um sinal. Um sinal bem claro 'não vá ali!'.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Corredora, Dançarina, Empinadora, Raposa, Cometa, Cupido, Trovão e Relâmpago fizeram um sinal para Papai Noel, que disse 'corram!' e todas as renas substitutas saíram correndo. Todas, menos Camilo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; As renas substitutas estavam mesmo bem treinadas: subiram e desceram morros puxando o pesado trenó. Na linha de chegada, era difícil determinar qual grupo tinha sido o vencedor: todos chegaram praticamente ao mesmo tempo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Todos olhavam para Papai Noel, que olhou para Rodolfo e perguntou:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;E então? A sua  rena não vai correr?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Não. A minha  rena vai voar! Dê-lhe seu sopro, por favor.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Papai Noel aproximou-se de Camilo e soprou de leve seu focinho. No mesmo instante, ele começou a flutuar. Rodolfo fez-lhe um sinal para que se atrelasse ao trenó e Camilo obedeceu. No minuto seguinte, a rena com a pata mais curta, levantava voo, puxando, sozinha, o pesado trenó de Papai Noel,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Todas as renas ficaram encantadas com o voo de Camilo, que parecia bailar nos céus. Quando ele pousou, todos lhe aplaudiram. Rodolfo, então, disse:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;Amigos, ficamos  tão preocupados em atrasar nossa entrega que esquecemos do que  realmente importava. Não é nossa força, nossa velocidade. É o  nosso amor! Fazemos nosso trabalho com amor e sempre tivemos a magia  do Natal ao nosso lado. E sempre teremos. Não precisamos nos  aposentar, contanto que continuemos exercendo nossa função com  todo amor.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;É isto mesmo! -  disse Papai Noel – É a pureza do coração de uma rena que conta,  não sua força. Foi por isto que vocês foram escolhidas, entre  tantas outras. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/-vj2_-gGPn0k/TvOpVp3JVaI/AAAAAAAACBo/k9bAT6spQHQ/s320/rena2.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 249px; height: 293px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689076943778567586" /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;E pod&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Bitstream Charter', serif; "&gt;erão exercer esta função para sempre. Mas, se  vocês estão cansadas, tenho uma proposta...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; E, a partir de então, Papai Noel começou a contar com quarenta renas para ajudá-lo, o ano todo. Além de suas nove renas principais, havia agora ainda as trinta e uma rena substitutas. Camilo ganhou um nariz vermelho e passou a conduzir as demais. E, agora, as renas principais treinam e fazem o voo na noite de Natal. Mas, todas as outras funções são delegadas às renas substitutas. Todos ficaram felizes com esta solução. Especialmente o Coelhinho da Páscoa que, agora, pede sempre as renas substitutas emprestadas para distribuir seus chocolates...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8090941497301180643?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8090941497301180643/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/uma-historinha-de-renas-parte-final.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8090941497301180643'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8090941497301180643'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/uma-historinha-de-renas-parte-final.html' title='Uma historinha de renas- parte final'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-wdHJo3VLQfQ/TvOprpIKJGI/AAAAAAAACB0/Gy2ohsrXmDQ/s72-c/rena3.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-5656010295225940106</id><published>2011-12-21T15:50:00.004-02:00</published><updated>2011-12-21T15:58:40.360-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-2JnDMlO8h-U/TvIcjEONvMI/AAAAAAAACBE/HJLS-ncSw34/s1600/guirlanda.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 136px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2JnDMlO8h-U/TvIcjEONvMI/AAAAAAAACBE/HJLS-ncSw34/s320/guirlanda.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688640668076719298" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;continuamos na nossa semana especial de Natal. Chegamos, hoje, à nossa quarta historinha.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A historinha de hoje fala das renas mágicas que conduzem o trenó do Papai Noel. Vocês se lembram de Rodolfo, a rena do nariz vermelho, certamente. Mas Rodolfo não leva o trenó sozinho...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A historinha ficou grande, então, para não se tornar cansativa para os pequenininhos, dividi em duas partes. Hoje, posto a primeira, que tem um final 'aberto'. Amanhã, coloco a continuação, com o final da história.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É isto. Espero que gostem!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-5656010295225940106?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/5656010295225940106/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_21.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5656010295225940106'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5656010295225940106'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_21.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-2JnDMlO8h-U/TvIcjEONvMI/AAAAAAAACBE/HJLS-ncSw34/s72-c/guirlanda.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-155111828011917717</id><published>2011-12-21T15:41:00.008-02:00</published><updated>2011-12-22T20:29:27.349-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>Uma historinha de renas- parte 1</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="text-align: center;margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm; "&gt; &lt;span&gt;Uma historinha de renas – parte 1&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt; Rodolfo, Corredora, Dançarina, Empinadora, Raposa, Cometa, Cupido, Trovão e Relâmpago eram as mais conhecidas renas do reino animal. Não poderia ser diferente, já que estas nove renas eram mágicas. Ainda filhotes, tinham sido escolhidas para uma &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-TJ9duUM5wjc/TvIcpSRKg9I/AAAAAAAACBQ/avJuu2usSno/s320/o-nome-das-renas-do-papai-noel.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688640774926402514" style="text-align: justify;float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 250px; height: 181px; " /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;importante missão: conduzir o trenó do Papai Noel. O próprio Papai Noel as escolhera, uma a uma, por sua força física, disposição, e, mais importante, por terem o coração puro. Dera-lhes um pequeno sopro da magia natalina e pronto! As renas, a partir de então, eram capazes de voar e levá-lo, na noite de Natal, ao redor do mundo. Rodolfo ia à frente das outras, com seu nariz vermelho guiando o caminho. E as demais, unidas, galopavam pelos céus com toda força, levando o pesado trenó, sempre cheio de pre&lt;span class="Apple-style-span"&gt;sentes.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;As nove renas, claro, adoravam seu trabalho e sabiam seu valor. Ao contrário do que muitos pensavam, não trabalhavam apenas na noite de Natal – trabalhavam o ano inteirinho! Faziam muitos exercícios para manterem o vigor, treinavam o voo do trenó várias vezes por ano e, eventualmente, acabavam fazendo serviços extras. Foi o caso de um ano em que a fábrica de chocolates atrasou e o Coelhinho não teria tempo de entregar todos os bombons antes da Páscoa. Mas então as renas se ofereceram para ajudar e, em pleno domingo de Páscoa, saíram voando mundo afora, garantindo que toda criança do mundo ganhasse um chocolatinho. As renas eram mesmo muito felizes em sua missão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Um dia, no meio de um exercício, Trovão sentiu uma cãibra no joelho esquerdo. Poucos dias depois, foi a vez de Cometa torcer o tornozelo. O tempo estava passando, elas sabiam. Não tinham mais a mesma força de antes. Embora fizessem seu trabalho com todo amor, começaram a se preocupar. E se atrasassem a entrega? E se alguma criança ficasse sem presente? Por mais que amassem o que faziam, sabiam que, o mais importante, era que Papai Noel conseguisse levar todos os presentes na noite de Natal. E, de uns tempos para cá, começaram a se perguntar por quanto tempo elas ainda teriam força o suficiente para ajudá-lo. Rodolfo era a mais preocupada das renas. Chamou a todas para uma conversa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Eu vejo que o  tempo tem sido generoso conosco. Temos conduzido o trenó do Papai  Noel há muitos anos. Temos feito a alegria das crianças, temos  participado da alegria do Natal.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Somos  privilegiadas! - disse Dançarina.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Todas as renas do  mundo gostariam de estar em nosso lugar- gabou-se Empinadora.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;É verdade- riu  Rodolfo. Mas, não adianta nos enganarmos. Temos tidos muitos  incidentes nos últimos anos...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Mas sempre  conseguimos cumprir nossa função! - interrompeu Raposa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span&gt;Até agora –  continuou Rodolfo. - Mas, o que acontecerá se não conseguirmos  terminar nosso t&lt;/span&gt;&lt;span&gt;rabalho? Deixaremos as crianças sem presentes?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;As renas se entreolharam assustadas. Não poderiam imaginar nada mais horrível do que deixar uma criança sem presente. Os duendes trabalhavam duro o ano inteiro, Papai Noel lia todas as cartinhas, via o que cada um queria – e merecia – ganhar. E se o trenó não voasse rápido o suficiente, todo este trabalho teria sido &lt;span class="Apple-style-span"&gt;em vão.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;O que você está  querendo dizer, Rodolfo? - perguntou Cometa. - Acha que não  conseguimos mais fazer nosso trabalho?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Acho que, em  breve, isto irá, sim acontecer. Estamos com mais idade, menos força  física. Puxar o trenó requer não apenas nosso amor, mas um grande  esforço. E eu temo que, em breve, teremos que nos aposentar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Justamente você  falando isso, Rodolfo! - disse Dançarina – Você é a mais nova  das renas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Sim, sou. Mas, em  algum momento, também terei que me aposentar. E não quero deixar o  Papai Noel, de uma hora para outro, sem renas capazes de cumprir a  missão do Natal.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Nenhuma de nós  quer isso – disse Corredora. - Você tem alguma sugestão? Acha  que devemos conversar com Papai Noel?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;Acho que não  deveríamos alarmá-lo, ainda – sugeriu Trovão.   &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Talvez.. Possamo&lt;/span&gt;s  resolver algo, nós mesmas – disse Relâmpago.&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;O que vocês  estão pensando? - quis saber Rodolfo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Acho que  poderíamos, nós mesmas, procurar nossas substitutas – continuou  Relâmpago.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;E orientá-las no  que for preciso – emendou  Trovão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;E treiná-las  para cumprir o trajeto no tempo certo – concluiu Cometa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-996jQsIenRE/TvIcDvBc_gI/AAAAAAAACA4/oVrx8StYlNs/s320/rena1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688640129810103810" style="text-align: justify;float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 185px; height: 257px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Esta parece uma  ideia bastante razoável – disse Rodolfo. - Não precisamos  preocupar Papai Noel antes da hora. Vamos, nós mesmas, procurar e  treinar novas renas para conduzir o trenó. Quando acharmos que elas  estão prontas, lhe diremos o que fizemos. Todas de acordo?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Sim! - disseram  todas as renas ao mesmo tempo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; E assim, começou, no mundo das renas, um falatório sem fim. Espalhou-se, de imediato, a notícia de que as re&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;nas do Papai Noel iriam se aposentar em breve e estavam procurando suas substitutas. Todas as renas do mundo começaram a mandar cartas e ligar para Rodolfo e as outras renas. Todas queriam uma oportunidade de conduzir o trenó pelos céus.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt; Em pouco tempo, as renas do Papai Noel já tinham selecionado mais de trinta candidatas que, a primeira vista, pareciam capazes de exercer a função. Eram renas jovens e fortes, que tinham disposição e vigor suficiente para puxar um trenó tão pesado quanto o de Papai Noel.  &lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Rodolfo e as outras renas de Papai Noel estavam animadas em saber que, em breve, teriam algum descanso. Só que, antes deste dia, muita coisa ainda iria acontecer...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-155111828011917717?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/155111828011917717/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/uma-historinha-de-renas-parte-1.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/155111828011917717'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/155111828011917717'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/uma-historinha-de-renas-parte-1.html' title='Uma historinha de renas- parte 1'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-TJ9duUM5wjc/TvIcpSRKg9I/AAAAAAAACBQ/avJuu2usSno/s72-c/o-nome-das-renas-do-papai-noel.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-392099981196812990</id><published>2011-12-20T15:19:00.003-02:00</published><updated>2011-12-20T15:38:21.200-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-FWuMXfA9PtM/TvDEIHVUj2I/AAAAAAAACAg/UfnVxqiKmQo/s1600/velas.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 147px; height: 164px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-FWuMXfA9PtM/TvDEIHVUj2I/AAAAAAAACAg/UfnVxqiKmQo/s320/velas.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688261973055410018" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;chegamos ao terceiro dia da nossa semana pré-natalina. Nos dois primeiros dias, as histórias saíram grandes - eu avisei que adoro o Natal! Era natural que eu me animasse escrevendo! :) - e continham uma mensagem. Acho legal falar com as crianças, nesta época, que é importante dividir, que tem pessoas que tem menos do que nós, que devemos ajudar. Este tipo de coisa. Só que Natal, para mim, também é uma grande alegria! Por isso, hoje, eu quis uma historinha diferente. Daquelas que dão uma 'mensagem errada', sabem? &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A historinha do dia conta como Misael, de apenas quatro anos, sente-se prejudicado, já que seus primos mais velhos tem meias maiores para colocar na janela - e, por isso, ganharão mais presentes. Só que o menininho vai dar um jeito de inverter esta situação... Vamos à história? Espero que vocês gostem e se divirtam com ela. Eu me diverti muito escrevendo! ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-392099981196812990?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/392099981196812990/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_20.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/392099981196812990'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/392099981196812990'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_20.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-FWuMXfA9PtM/TvDEIHVUj2I/AAAAAAAACAg/UfnVxqiKmQo/s72-c/velas.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-1209556621108984450</id><published>2011-12-20T15:10:00.006-02:00</published><updated>2011-12-20T15:28:20.313-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>O sapatinho de Misael</title><content type='html'>&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt;O sapatinho de Misael&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt; Misael era o mais novo dos sete netos de dona Aurora. Tinha, nesta época, cerca de quatro anos de idade. Laura, sua irmã, tinha seis. E todos os primos já contavam com mais de sete anos. Como em todos os anos, Misael, sua irmã e seus primos, iam para a casa dos avós no Natal. E, todo ano, dona Aurora pedia que cada um lhe desse uma meia ou um pé de sapato (eles sempre davam meias). A doce velhinha colocava as meias de seus netos, uma ao lado da outra, penduradas na jane&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;la. E dizia: 'de madrugada, Papai Noel vem e enche a meia de vocês!' Na manhã de Natal, todas as crianças corriam para pegar suas meias. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-pz_GMUt_rjI/TvDCgttJQQI/AAAAAAAACAI/-HDBcLCipSQ/s320/meias.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688260196649484546" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 192px; height: 122px; " /&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Dona Aurora estava certa: sempre tinham presentes dentro da meia e todos ficavam felizes.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;Ocorre que o Misael, mesmo sendo o mais novinho, era também o mais espertinho. Ele viu os primos separando as meias para colocar na janela. Murilo, de oito anos, pegou a meia de cano alto com a qual jogava futebol. Benício, por sua vez, pegou uma meia ainda maior, com a qual ele jogava basquete. Os primos já calçavam muito mais que Misael e suas meias eram, naturalmente, muito maiores. Misael viu as meias dos primos e foi olhar as suas. Tão pequenas! Mal daria para caber um presentinho ali dentro. 'Isto não é justo!', pensou. 'Só porque sou o menor, vou ficar em desvantagem?' Foi, então, falar com a avó:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Vovó, eu estive  pensando.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Sim, Misael, o  que foi?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Eu sou muito  menor do que os outros...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;É porque você é  o mais novo, meu filho, logo você será bem grande também!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Sim, eu sei. Mas neste ano ainda sou pequeno.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;E qual o problema  disso?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;O problema é que  minha meia também é pequena, e as dos meus primos são enormes! Eu  estou em desvantagem. A senhora não acha que eu deveria colocar o  par completo da meia ao invés de apenas um pé?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Ora, meu filho –  riu a avó – o que importa é o carinho do presente, não o seu  tamanho ou a quantidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Eu sei, mas...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Agora, vamos,  deixe de tolices e vá brincar!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Está bem, vovó  – disse, um tantinho aborrecido, Misael.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; O que Misael não sabia é que seu avô, o Seu Antenor, ouviu toda a conversa. Também ele era o mais novo de sua família, e entendeu a chateação do neto. Chamou-o, num canto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Misael, venha cá.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Sim, vovô, o que  há?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Eu ouvi o que  você conversou com sua avó...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;É. Ela disse que  eu só posso colocar um pé-de-meia. Estou em desvantagem, vovô!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Ora, a sua avó  disse que você só podia colocar um pé, de meia ou de sapato...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Mas o meu sapato  é ainda menor que a minha meia, vovô! - respondeu Misael.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Calma, menino.  Escuta. Ela disse que você tinha que dar um pé, de meia ou sapato.  Mas não disse que o pé tinha que ser o seu!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Não estou  entendendo nada, vovô!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Ora, por que  colocar um sapato seu? Deixa comigo, eu tenho a coisa certa para  você!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;No dia seguinte, véspera de Natal, Dona Aurora serviu o jantar. Disse, então, aos netos:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Tragam-me suas  meias ou sapatos, o que forem pendurar na janela.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Os netos todos correram para pegar suas meias. Misael, nervoso, olhou para o avô, que lhe deu uma piscada de olhos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Murilo, Benício, Laura... Um a um, todos entregaram seus pés de meia à avó. Todos, menos Misael. A avó, então, perguntou:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;E você, Misael,  cadê o seu pézinho de meia para colocar na janela?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span&gt;Está aqui! -  disse o avô.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-D8HVEyJ5nAE/TvDC4NKXrWI/AAAAAAAACAU/LzuNUhk6uwA/s320/galocha.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688260600230554978" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 144px; height: 165px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt;Todos viraram para olhar o que Seu Antenor segurava. Em suas mãos, um pé de galocha, de cano alto, enorme, com uma etiqueta &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;colada na parte da frente, escrita ' Misael'.&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;br /&gt;A família toda riu muito da proeza do neto e da gaiatice do avô. E, na manhã seguinte, Misael, feliz e contente, viu que sua galocha estava mesmo cheinha de presentes! &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-1209556621108984450?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/1209556621108984450/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-sapatinho-de-misael.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/1209556621108984450'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/1209556621108984450'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-sapatinho-de-misael.html' title='O sapatinho de Misael'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-pz_GMUt_rjI/TvDCgttJQQI/AAAAAAAACAI/-HDBcLCipSQ/s72-c/meias.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-4002448861743419170</id><published>2011-12-19T10:09:00.003-02:00</published><updated>2011-12-19T10:16:17.213-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-d5sY77pLUXk/Tu8qEmX2NnI/AAAAAAAAB_8/JO2yxrb2DrY/s1600/%25C3%25A1rvore.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 159px; height: 243px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-d5sY77pLUXk/Tu8qEmX2NnI/AAAAAAAAB_8/JO2yxrb2DrY/s320/%25C3%25A1rvore.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687811112900638322" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;segunda-feira, outra semana de labuta para muitos, férias para alguns...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como prometi, hoje temos outra historinha de Natal. Esta fala sobre algo que eu sempre questiono, nesta época: o consumo excessivo. Claro que todo mundo gosta de dar e ganhar presentes. Mas, convenhamos: entre ter uma árvore cheinha de presentes e a casa cheinha de amigos, o que é melhor?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A historinha do dia fala justamente sobre uma menina que tem milhões de brinquedos, mas ninguém com quem brincar. Trata de egoísmo e amizade. Porque é sempre bom ensinarmos aos pequenos que, tendo um amigo, você sempre terá uma brincadeira. Mesmo que não tenham nenhum brinquedo caro com vocês.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É isto. Espero que gostem!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!! &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;PS: mais tarde eu posto, no facebook, o nome do ganhador(a) do sorteio, certo?&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-4002448861743419170?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/4002448861743419170/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_19.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4002448861743419170'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/4002448861743419170'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_19.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-d5sY77pLUXk/Tu8qEmX2NnI/AAAAAAAAB_8/JO2yxrb2DrY/s72-c/%25C3%25A1rvore.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6247842109236905330</id><published>2011-12-19T10:02:00.006-02:00</published><updated>2011-12-19T10:27:53.337-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>A coleção de globos de neve</title><content type='html'>&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;A coleção de globos de neve&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Houve, há muito tempo atrás, uma menina rica chamada Linda. Linda tinha bonecas de todos os tipos, jogos de todos os formatos, bichos de pelúcia capazes de formar um zoológico inteiro. Linda tinha tudo o que queria. Seu pai era dono de uma fábrica de meias e trabalhava o dia inteirinho. Não tinha muito tempo para a filha única, órfã de mãe, e achava que deveria compensar sua ausência cobrindo a filha de luxos. Linda, por sua vez, parecia bastante satisfeita com sua vida.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Linda não tinha irmãos, nem primos. Estudava em casa, com um professor particular. As únicas crianças com quem tinham contato eram os filhos dos operários da fábrica de seu pai.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt; O pai de Linda, além de rico, era um homem muito poderoso: mandava e desmandava na cidadezinha onde moravam, Vila das Neves. Mas era também um homem bom e justo, que procurava agradar a todos. Todo Natal, fazia uma grande festa em sua casa e convidava todos os seus operários. Distribuía brinquedos para as crianças e dava caixas de bombons para os adultos. Seus funcionários adoravam-lhe – diziam que não havia patrão mais generoso.  &lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Nestas ocasiões, o pai de Linda dizia à filha que deveria receber os convidados como uma mocinha bem-comportada, e aproveitar para brincar com as crianças. O pai de Linda achava que Linda deveria ser amiga dos filhos dos operários, quase todos da mesma idade que ela. Mas Linda não pensava assim.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Todo ano era a mesma coisa: as crianças chegavam à festa eufóricas, ansiosas para brincar. Viam os brinquedos incríveis de Linda e pediam que lhes emprestasse. Todo ano, a mesma resposta. 'É meu, meu pai me deu, não empresto para ninguém!' era o que Linda dizia. Seu egoísmo era tão grande que, em um destes anos, proibiu as crianças de entrarem em seu quarto. 'Não quero que ninguém toque nas minhas coisas!', decretou.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; De todas as coisas de Linda, o que ela mais gostava era da sua coleção de globos de neve. Seu pai, por conta dos compromissos de trabalho, viajava o mundo. Na volta, trazia-lhe muitos presentes e, dentre eles, sempre trazia um globo de neve. Linda tinha verdadeira adoração por sua coleção: colocava seus globos em cima da lareira do quarto, um ao lado do outro. Ficava admirando-lhes a beleza, e dizia a todos: 'quando crescer, eu vou tomar conta da fábrica de papai, e vou viajar o mundo como ele. Vou até cada um destes lugares que estão no globo...'&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Um dia, começou na fábrica um operário muito inteligente, que logo tornou-se amigo do pai de Linda. Ele tinha uma filha da idade de Linda, chamada Míriam. Em comum, as duas meninas só tinham a idade: Míriam era generosa, dividia tudo com os outros. Tinha uma porção de amigos e todos gostavam dela. E as crianças contaram-lhe histórias e mais histórias de Linda, o que fez com que Míriam tomasse uma grande antipatia pela menina, antes mesmo de conhecê-la.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;      &lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Chegou a festa de Natal, o pai de Linda organizou tudo e, no dia marcado, estavam todos os operários com suas famílias presentes. As crianças, como sempre, na euforia de ver os brinquedos novos de Linda. Menos Míriam.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-lkk_ZnrCj_o/Tu8pHL55bYI/AAAAAAAAB_w/3Teuz4sLv0s/s320/globo1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687810057823677826" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 135px; height: 170px; " /&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Míriam chegou e foi apresentada à Linda. Cumprimentou-lhe e virou-lhe as costas, sem prestar-lhe muita atenção. Chamou, então,&lt;/span&gt;as outras crianças: 'Escutem, vocês,  venham cá.'&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Que há, Míriam?  - quiseram logo saber.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Vocês dizem que  esta menina não divide os brinquedos, não é?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Não mesmo! -  disse João, um menino que, no ano anterior, levara um tapa na mão  ao tentar pegar um jogo de Linda.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Pois então. Ela  parece ser egoísta demais. Deixem ela para lá! Olhem que jardim  lindo temos para brincar!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Temos jardim, mas  não temos brinquedos! - disse Ana, filha de um dos operários mais  antigos da fábrica. - O pai da Linda só dá os brinquedos na hora  em que vamos embora...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;E quem precisa de  brinquedos? - perguntou Míriam&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Como vamos  brincar sem brinquedos – perguntaram, juntas, as outras crianças.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Isto é fácil!  Tem muita coisa para a gente fazer. Eu sugiro a primeira  brincadeira: pique- esconde! Quem quer brincar?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Eu quero –  disseram todos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Vou ser o  pegador! – disse João – Podem se esconder que eu já vou  começar a contar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; As crianças começaram a correr felizes, por todo canto do jardim. Brincaram de pique- esconde, pique- pega, pique -cola e tudo quanto é tipo de pique que há.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Linda, por sua vez, tinha decidido, outra vez, que ninguém entraria em seu quarto. Estava trancada lá dentro, esperando as crianças &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;chegarem para pedir-lhe que lhes emprestasse brinquedos. Só que as horas começaram a passar e, estranhamente, ninguém veio.&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: underline; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-fuvPgyS86Dg/Tu8owDqtlXI/AAAAAAAAB_k/EmoqeJrnQzQ/s320/globo2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687809660475512178" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 135px; height: 172px; " /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Linda olhou pela janela. Viu toda aquela bagunça que as crianças estavam fazendo. Ficou enfurecida e chamou a governanta da casa aos berros:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;Laudelina, venha  já aqui!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Pois não,  Lindinha, o que há?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Como o que há!  Você não vê? Não ouve? Olha a algazarra que está acontecendo no  jardim.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Ah, isso. São os  filhos dos operários brincando.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Pois mande que  parem, imediatamente!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Lindinha, isso  não vai ser possível...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Como não vai ser  possível? Eu estou mandando que parem, e parem agora! Já! É uma  ordem minha!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Acontece que seu  pai autorizou as crianças a brincarem no jardim. Sua ordem  contraria as ordens de seu pai.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Mas... o que? Vou  agora mesmo falar com ele!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Linda saiu pisando firme, disposta a acabar com a brincadeira de todos. Logo avistou o pai, conversando com alguns funcionários.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;Papai, papai.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Sim, filhinha?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;Olha a bagunça  que estão fazendo no jardim! Eu quero que parem com isso. E eu  quero que parem agora!   &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Não é bagunça,  minha filha. É brincadeira de criança. E me entristece ver que  você não está lá. Por que você não vai lá brincar com as  outras crianças?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Eu? Me juntar a  eles? Você está gozando de mim, papai!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;De forma nenhuma!  Espere um minutinho...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; E então, o pai de Linda sussurrou algo no ouvido do homem que estava ao seu lado. Em dois minutos, o homem saiu e voltou, trazendo uma menina pela mão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Olha, Linda, está  é a Míriam, você foi apresentada a ela mais cedo. Ela tem&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-2nuneiuWfQg/Tu8oLyw5zyI/AAAAAAAAB_Y/2AUhjsht8Ak/s320/globo3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687809037462785826" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 135px; height: 171px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt; a sua  idade, está vindo pela primeira vez aqui em casa. Por que você não  a chama para subir até seu quarto e brincar com você?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Eu não vou fazer  isto! - disse, rispidamente, Linda.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Deixe-me repetir,  minha filha. De um jeito que você entenda. Esta é Míriam, nossa  convidada. Eu quero que você suba agora, e a leve para brincar com  você.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Mas, papai, eu...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Isto é uma  ordem. Discussão encerrada.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Muito a contragosto, Linda murmurou, 'vamos' para Míriam, e saiu andando na frente. Míriam, por sua vez, não queria ser grosseira com o pai de Linda, que, a esta altura, já era um bom amigo de seu pai. Mesmo contrariada, seguiu a menina.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Quando entraram no quarto de Linda, Míriam levou um susto. Tinha ouvido os amigos dizerem das coisas maravilhosas que haviam ali, mas vê-las de perto era completamente diferente.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Nossa! -  exclamou, surpresa&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;O que é? -  Linda, sempre grosseira, não estava querendo conversa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;O seu quarto...  parece uma loja de brinquedos!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;É tudo meu, só  meu, muito meu! - disse Linda.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt; Distraída, Míriam andou até uma pequena boneca, que estava em cima de uma cadeira.  &lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Que boneca mais  linda... - disse, enquanto pegava a bonequinha.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;É minha, só  minha, muito minha! - respondeu Linda, arrancando-lhe a boneca das  mãos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Ora, deixa de ser  egoísta! Que adianta ter tantos brinquedos e ninguém para brincar  com você?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Eu não preciso  de ninguém para brincar comigo, só preciso dos meus brinquedos.  Meus, só meus, todos meus! Ninguém toca, ninguém pega, ninguém  brinca. Só eu!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Ah, mas você é  mesmo muito boboca! - retrucou Míriam, caminhando para junto da  lareira.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Não mexe aí! -  Linda assustou-se ao perceber para onde a menina ia.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Aí onde, tá  maluca? - Míriam não via nada demais na lareira.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Na minha coleção  de globos de neve! Não gosto que cheguem perto da minha coleção  de globos de neve! - e, dizendo isso, Linda correu para a direção  de Míriam.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt; Míriam, já muito zangada com a atitude de Linda, pegou um dos globos de neve, só para irritá-la.  &lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Larga o meu  globo! - gritou Linda.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Não largo! -  respondeu Míriam.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Larga já! Agora!  O globo é meu, só meu, muito meu! - gritou, ainda mais alto,  Linda.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Você prefere  colecionar cacarecos do que ter amigos. Pois olha o que eu acho do  seu lindo globo de neve! - e, com raiva, Míriam jogou o globo de  neve contra a parede. Na mesma hora, o vidro se partiu em mil  pedaços pelo quarto.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Sua...  sua...sua... - Linda estava sem palavras. - Eu vou te pegar! Vou  partir a tua cara! - gritou Linda, furiosa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Mas você vai ter  que me pegar primeiro! - e, dizendo isto, Míriam saiu correndo pela  porta do quarto.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Eu te pego! -  respondeu Linda, correndo atrás dela.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Míriam correu em disparada pelo corredor, desceu as escada e logo alcançou o jardim. Linda seguia atrás dela, as duas correndo loucamente pela casa. Rodaram o jardim várias vezes, correram durante quase uma hora, sem parar. Até que, num momento, Linda a alcançou.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Te peguei! -  disse Linda. E, em seguida, caiu na gargalhada. Míriam riu junto.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Vai me bater? -  perguntou Míriam.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Por que? -  respondeu Linda.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Por ter quebrado  o seu globo. Não era por isso que você queria me pegar?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Ah, é. Já tinha  esquecido. - disse, honestamente, Linda.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Desculpe, eu não  devia ter quebrado o seu globo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;Não tem  problema. Eu tenho outros.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;As duas, então, começaram a conversar. Linda contou das viagens do pai, dos lugares que queria conhecer. Míriam contou da escola, das coisas que fazia. Passaram o resto da tarde juntas, conversando e brincando.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-ejVUNMLRFig/Tu8n90fbCuI/AAAAAAAAB_M/DACdrJx1OeA/s320/globo4.jpg" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 176px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687808797408168674" /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;Este foi o último Natal em que as crianças não puderam brincar com as coisas de Linda. No ano seguinte, Linda pediu que seu pai a matriculasse na escola, para ela estudar junto com os filhos dos operários. Fez uma porção de amigos. Na festa de Natal seguinte, ninguém precisou pedir brinquedo emprestado: na véspera da festa, Linda tinha arrumado jogos, bolas, bonecas e carrinhos no jardim, para que todos pudessem brincar à vontade. Linda divertiu-se muito com os amigos. Principalmente com Míriam, que desde o ano anterior tornara-se sua melhor amiga.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-6247842109236905330?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/6247842109236905330/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/colecao-de-globos-de-neve.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6247842109236905330'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6247842109236905330'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/colecao-de-globos-de-neve.html' title='A coleção de globos de neve'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-lkk_ZnrCj_o/Tu8pHL55bYI/AAAAAAAAB_w/3Teuz4sLv0s/s72-c/globo1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-2320010067685195721</id><published>2011-12-18T12:19:00.003-02:00</published><updated>2011-12-18T12:25:10.296-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-O2JsCvc1VY0/Tu32gYCn4JI/AAAAAAAAB-0/0ZFKHuWDf9I/s1600/Santaclaus.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 264px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-O2JsCvc1VY0/Tu32gYCn4JI/AAAAAAAAB-0/0ZFKHuWDf9I/s320/Santaclaus.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687472940508504210" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;hoje é domingo e mais uma semana se inicia. E não é uma semana qualquer: esta semana termina no sábado, dia 24/12, véspera de Natal. Uma semana e tanto!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Tem gente que não gosta do Natal, tem gente que fica deprimida. Eu, definitivamente, não sou uma destas pessoas: eu adoro o Natal! Adoro o clima de confraternização, o reencontro com amigos, a reunião da família. Adoro as comidas, adoro os enfeites, adoro as histórias, adoro a troca de presentes. Adoro tudo! E, para comemorarmos nossa semana natalina, vou tentar trazer, todos os dias, uma historinha diferente de Natal para vocês.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Hoje começamos com a história de um boneco de neve zangado. Eu adoro bonecos de neve, mesmo que não tenhamos neve no Rio de Janeiro, onde moro. Mas, a historinha é sobre um bonequinho de neve de cara raivosa - e que tem, na verdade, um coração de ouro! Espero que vocês curtam!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos, bons sonhos e boa semana pré-Natal para todos nós!!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-2320010067685195721?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/2320010067685195721/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_18.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2320010067685195721'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2320010067685195721'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_18.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-O2JsCvc1VY0/Tu32gYCn4JI/AAAAAAAAB-0/0ZFKHuWDf9I/s72-c/Santaclaus.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-3136136246877325214</id><published>2011-12-18T12:06:00.002-02:00</published><updated>2011-12-18T12:17:44.961-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>O boneco de neve zangado</title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;         &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt;O boneco de neve zangado&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Era um dia frio, frio, e tinha nevado muito. As crianças saíram da escola aos pulos, felizes em comemorar o primeiro dia de férias. Todas, menos uma. Pedro não via motivos para comemorar. Acabara de receber seu boletim, e com ele, a notícia bombástica: não passara em matemática! Não chegou a ser uma surpresa - passara o ano inteiro lutando contra as equações – mas ainda tinha esperança de que, na última prova, teria se saído bem. Mas, isto não aconteceu e, ao contrário dos amigos, Pedro não estava de férias, e sim de recuperação. Teria que estudar durante o final de dezembro e o mês de janeiro para fazer a prova de matemática em fevereiro. Não teria descanso, como os amigos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Pedro saiu com raiva da escola. Raiva de tudo: dos colegas, do diretor, da inspetora, e, principalmente, da professora. Por que ela não tinha sido mais generosa ao dar-lhe a nota? Se tivesse tirado uma nota muito baixa, talvez entendesse. Mas, por apenas um ponto, perderia as férias inteiras. Estava muito aborrecido.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-5O2YmAxI0Qc/Tu316s94auI/AAAAAAAAB-o/1CGuEv3Sa58/s320/bonezanga.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 217px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687472293290732258" /&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Caminhava com passos grossos para casa quando deparou-se com um monte de neve no meio do caminho. Parou, e, com movimentos bruscos, fez um boneco de neve. Estava tão furioso que, sem notar, fez um boneco de neve zangado. Muito zangado: seus olhos pareciam maus e sua boca, retorcida, parecia prestes a dar um grito. Quando terminou, Pedro, estranhamente, sentia-se mais leve. Estava pronto para ir para casa e dar a notícia aos pais.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; O que Pedro não sabia é que parte de sua amargura ficara ali, no boneco de neve. Ele o fez tão irritado que deixou nele a sua fúria. E o pobre boneco tornou-se, assim, uma grande massa raivosa de neve.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Os dias se passaram e o frio continuou. As crianças brincavam na neve com seus trenós, construíam casas, castelos, bonecos. Tudo de neve. Os bonecos eram risonhos e alegravam a vizinhança. Menos o boneco de Pedro, que tinha a cara amarrada e o olhar malvado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Todos perceberam que tinha algo estranho naquele boneco. Ninguém queria brincar com ele, ninguém queria tirar fotos ao seu lado. Pelo contrário: mudavam de calçada para não cruzar-lhe o caminho. Pedro, por sua vez, há muito que já tinha esquecido de ter construído o boneco zangado. Seus amigos passavam perto de sua casa, andando de bicicleta, correndo. E ele, de castigo, preso à tal da matemática, ora maldizia a professora, ora maldizia a disciplina.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; O que ninguém sabia, no entanto, é que o boneco não era, na verdade, um boneco zangado. Pelo contrário, era um amor de boneco! Pois este bonequinho de cara fechada tinha sentido toda a raiva com que fora construído,e, ainda assim, não se zangou. Queria encontrar o menino que o fizera, dar-lhe um abraço, brincar com ele, confortar-lhe o quanto pudesse. Sabia o quanto o menininho estava furioso E queria estar ao seu lado, dar-lhe carinho, dizer-lhe 'tudo vai ficar bem, no final'. Mas, não tinha chance. Ninguém parava ao seu lado, ninguém lhe perguntava como estava. Não tinha chance de pedir a ninguém que lhe trouxessem o menino. E assim o tempo ia passando.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Passou dezembro, passou janeiro. Em fevereiro, o frio estava mais intenso do que antes. O boneco parecia cada vez mais zangado, coberto com novas camadas de neve trazidas pelo vento. Quanto mais zangado parecia, mais as pessoas se afastavam dele. E ele, coitadinho, numa tristeza sem fim.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Um dia, o frio deu trégua e abriu um solzinho morno no céu. Um passarinho, há muito escondido do frio, resolveu dar um passeio. Estava voando baixo quando viu o boneco de neve, com a cara mais zangada do que nunca!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Ao contrário dos outros, o passarinho não teve medo do boneco. Teve pena. Por que alguém estaria tão enfurecido com algo. Parou ao seu lado e perguntou:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Tudo bem aí,  amigo? A vida anda lhe dando muitos limões para você estar com  esta cara tão azeda?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; O boneco de neve quase não acreditava! Depois de tanto tempo, alguém para fazer-lhe companhia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Pelo contrário.  A vida só me oferece limonada doce! Passo os dias vendo as crianças  brincando, e sou feliz assim!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Então por que  esta cara tão fechada?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Ah, isto é uma  longa história...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; E o boneco de neve contou, tintim por tintim, toda sua vida, a forma como fora feito, a vontade de reencontrar Pedro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Nossa! Que coisa,  hein! - disse o passarinho, depois de ouvir a história todo. - Mas,  escuta, eu posso te ajudar!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Como?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Ora, o menino  amarrou a sua cara. Eu posso desamarrar!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Você consegue?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Amigo, com força  de vontade a gente consegue tudo! - riu o passarinho- Deixa comigo!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; E assim, o passarinho começou a catar sementes, folhas, tudo o que via  à sua volta. Ia trazendo e deixando aos pés do boneco que, curioso, queria saber o que aquilo iria virar. Voou um pouco mais longe e achou um cachecol perdido num banco da praça. Um pouco mais adiante, uma cartola. E assim foi, trazendo tudo o que dava, até ter uma pilha de coisas ao pé do boneco zangado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;E agora? -  perguntou o boneco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Agora é que  começa o trabalho – disse o passarinho, começando a mexer no  boneco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Cuidado, por  favor! - pediu o boneco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Não se preocupe.  Você vai ficar como novo! - garantiu o passarinho.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; E o passarinho começou a mexer e remexer no boneco, sem parar. Levou horas ajeitando cada cantinho do boneco, reparando em cada detalhe. Quando terminou, o boneco era outro. Era impossível acreditar que era o mesmo boneco. Ao invés da cara amarrada, o boneco agora exibia um largo sorriso, e seus bracinhos de neve convidavam a um abraço. O boneco de neve não cabia em si de felicidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Nossa! Eu sou um  outro alguém! - disse . - Eu nunca vou poder lhe agradecer o que  você fez por mim.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Claro que vai! -  disse o passarinho.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Como? - quis  saber o boneco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Retribuindo minha  amizade, ora! - riu o passarinho.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Quanto a isto,  não há dúvida! - riu o boneco, agora feliz.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Ainda assim... -  continuou o passarinho. - Você tem um sorriso feliz, mas um olhar  triste. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;  &lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;É o meu menino –  respondeu o boneco – eu ainda não consegui dar-lhe meu abraço...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Tenha paciência  – respondeu o passarinho. - Quem sabe uma hora destas ele não  passa por aqui? Enquanto isto, aproveite para brincar com as outras  crianças que lhe visitarem.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Você está certo  – disse o boneco. - Obrigado, meu amigo. Pela ajuda e pela  amizade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Ah, que é  isso... - respondeu, um tantinho tímido, o passarinho.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Nos dias que se seguiram, várias crianças apareceram para brincar com o boneco. Abraçavam-lhe, tiravam fotos. O passarinho vinha visitar-lhe todos os dias e o boneco era só felicidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Até que, numa terça-feira, era o dia da prova de recuperação de Pedro. O menino ia, tenso, para a escola. Estava pensando e repensando nas equações. Aquela era sua última chance. Não podia falhar. Ia tão compenetrado nas contas que fazia em sua cabeça que quase passou direto pelo boneco de neve. Mas, o vento, que às vezes ajuda e outras atrapalha, neste dia resolveu ajudar: levou a cartola do boneco pra junto do menino. Ele, ao ver aquele chapéu engraçado, olhou ao redor procurando o dono. Logo avistou o boneco e se aproximou.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Aqui está,  bonequinho. Trouxe-lhe sua cartola.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; O boneco reconheceu Pedro imediatamente. Curvou-se, devagar, e deu-lhe um abraço muito, muito forte. Um abraço que dispensava palavras, e que dizia: 'estou aqui por você, e tudo vai ficar bem.'&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Pedro não lembrava de ter construído o boneco, e, naquele momento, não lembrava mais de raiva, de recuperação, de matemática, de nada. Todos eu corpo foi coberto pelo amor que o boneco transmitia e ele sentiu-se em paz. Ficou abraçado com o boneco durante muito tempo, até que disse:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span &gt;&lt;span &gt;Preciso ir,  bonequinho. Obrigado pelo carinho – e saiu correndo para a escola.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZlJvsvD6zjI/Tu3zjv8QcHI/AAAAAAAAB-c/iplGzhDUYMw/s1600/boneco.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZlJvsvD6zjI/Tu3zjv8QcHI/AAAAAAAAB-c/iplGzhDUYMw/s320/boneco.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687469699928977522" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span &gt;&lt;span &gt;Quando chegou à escola, Pedro estava feliz. Recebeu a prova, e pensou 'eu sou capaz. Estudei bastante e vou conseguir me sair bem nesta prova.' Prestou atenção extra aos enunciados, refez as contas. Não tinha pressa, não tinha raiva. Estava calmo e concentrado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Pedro tirou a nota máxima na prova. Prometeu a si mesmo que, no ano  letivo que se iniciava, seria mais atento e focado. Em todas as disciplinas, especialmente matemática.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span &gt;&lt;span &gt; Quanto ao boneco de neve, ficou, finalmente, feliz de verdade. Pode, afinal, ajudar o menino que o construíra, transformando sua ira em amor. Ele e o passarinho continuaram amigos por toda a vida – mesmo quando o calor chegou e a neve evaporou. O boneco virou uma nuvenzinha e foi voar por aí junto com o passarinho...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-3136136246877325214?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/3136136246877325214/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-boneco-de-neve-zangado.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3136136246877325214'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3136136246877325214'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-boneco-de-neve-zangado.html' title='O boneco de neve zangado'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-5O2YmAxI0Qc/Tu316s94auI/AAAAAAAAB-o/1CGuEv3Sa58/s72-c/bonezanga.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-3445931113642760520</id><published>2011-12-17T17:06:00.002-02:00</published><updated>2011-12-17T17:08:33.429-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;hoje não estou conseguindo nem raciocinar direito! Lara chutou a noite toda, não preguei os olhos... Trouxe uma historinha da Turma do Pooh para vocês não ficaram sem ter o que ler!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E vocês só tem até amanhã para participar do sorteio do blog! Deixem o nome e o email neste link: &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://umahistorinhapordia.blogspot.com/search/label/Sorteio"&gt;http://umahistorinhapordia.blogspot.com/search/label/Sorteio&lt;/a&gt; e boa sorte!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-3445931113642760520?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/3445931113642760520/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_17.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3445931113642760520'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3445931113642760520'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_17.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7254669809121897666</id><published>2011-12-17T17:05:00.000-02:00</published><updated>2011-12-17T17:06:12.231-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas Clássicas'/><title type='text'>A Turma do Ursinho Pooh</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Comic Sans MS'; background-color: rgb(255, 255, 254); font-size: medium; "&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/pooh7pic_01.jpg" width="500" height="500" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/pooh7banner.jpg" width="450" height="52" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/nuvemraio.gif" width="280" height="344" align="left" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span   &gt;É noite . . . raios e trovões cortam o céu. Chove muito no Bosque dos Cem Acres . . .&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse%20andando.gif" width="63" height="77" /&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse%20001b.gif" width="80" height="115" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/pooh7pic_02.jpg" width="316" height="272" /&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse9.gif" width="158" height="49" align="right" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;De repente, ratos, muitos ratos, sem&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse%20balanca%20padaria.gif" width="249" height="187" align="right" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;querer, provocam uma grande confusão, pegando tudo o que encontram pela frente. E voltam para sua toca.&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse%20Potmouse.gif" width="177" height="250" align="left" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse%20folha.gif" width="186" height="294" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/poohescrita.gif" width="200" height="121" align="left" /&gt;Mas ela está inundada! Por isso, eles vão até a casa do Ursinho pooh pedir socorro.Ele concorda em deixá-los ficar até a chuva parar, mesmo sabendo que são ladrões.&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse%20tricot.gif" width="150" height="150" align="right" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse2.gif" width="218" height="110" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mousetired.gif" width="300" height="258" align="left" /&gt;A chuva não pára . . .&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;Do teto  pingam goteiras e mais goteiras.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;O irmãos ratos então, para ajudar o Ursinho, saem pelo Bosque para roubar alguns potes e panelas das casas dos outros moradores.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/prato.gif" width="55" height="34" /&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/panela.gif" width="100" height="100" align="right" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;Mais tarde, Tigrão, Abel, Dentucinho e Leitão vão à casa do Pooh. Lá chegando, dão de cara com um pacote.&lt;/span&gt;&lt;span  &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/leitaotigger.gif" width="288" height="142" align="left" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span  &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/abel10.gif" align="right" width="333" height="290" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span &gt;- &lt;/span&gt;&lt;span   &gt;Vamos abrir o meu presente - diz Tigrão enquanto puxa o laço. - Oh! São as nossas coisas de cozinha.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/aniver2.gif" width="215" height="285" /&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/leitao91.gif" width="100" height="120" align="left" /&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/thumb_tigger070305b.gif" width="100" height="120" align="right" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;- Ah! Pooh! Como você pôde fazer isso? - pergunta Leitão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;Quando seus amigos vão embora, Pooh conversa com os ratos fazendo-os entender que não é bom pegar as coisas dos outros.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/poohatencao.gif" width="154" height="216" /&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse%20fofinho.gif" width="124" height="179" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;Como a chuva não pára e não há o que fazer, eles resolvem dormir. O barulho da chuva e as goteiras acabam acordando o Ursinho Pooh, que, assustado percebe que sua casa está vazia.&lt;/span&gt;&lt;span  &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse11.gif" width="135" height="80" align="right" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/cama.gif" width="231" height="179" align="left" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;- Mas por que pegaram as minhas coisas? Era só pedir! - diz o Ursinho, certo de que os culpados são os seus amigos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;O barulho também acorda o leitão, que, ao contrário, fica surpreso ao ver os objetos do Pooh na sua casa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/leitao38.gif" width="230" height="250" align="right" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;- Quando alguém faz alguma coisa por nós, temos que fazer alguma coisa boa por essa pessoa. Isso se chama amizade.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;Eu pensei que fossem meus amigos - diz Leitão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/pooh7pic_03.jpg" width="440" height="283" align="left" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;Quando os moradores do Bosque dos Cem Acres se encontram novamente,Leitão explica que os ratos pegaram as coisas de Pooh e deram a ele porque os dois eram muito amigos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span   &gt;Isso fez o Ursinho concluir que os ratos não eram ladrões, apenas um pouco confusos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/WINNIE2002.gif" width="110" height="110" align="left" /&gt;O coelho indignado, não se conforma e tenta expulsá-los da casa de Pooh, mas, quando ele abra a porta... tcháááá! A água inunda tudo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/mouse%20com%20biscoito%20na%20xicara.gif" width="187" height="250" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span &gt;A turma do Bosque dos Cem Acres então vai para a casa do Corujão,&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/corujao.gif" width="151" height="210" align="right" /&gt;que não foi atingida pela inundação, por ficar no alto de uma árvore.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/arvore_7.gif" width="100" height="123" align="left" /&gt;O que eles não sabiam e não esperavam também, é que todas as suas coisas estavam lá.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span &gt;- Se os irmãos ratos não tivessem pegado suas coisas, a chuva teria arruinado tudo. Eles não roubaram nada. Pelo contrário, salvaram tudo da enchente - conclui o sábio Corujão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span &gt;&lt;img border="0" src="http://www.contandohistoria.com/poohpic_04.jpg" width="427" height="457" align="left" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span &gt;- Então eles não são ladrões, são heróis? - pergunta o coelho.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span &gt;Para agradecer a ajuda aos ratinhos, Pooh e seus amigos então resolvem fazer uma grande festa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;span &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7254669809121897666?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7254669809121897666/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/turma-do-ursinho-pooh.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7254669809121897666'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7254669809121897666'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/turma-do-ursinho-pooh.html' title='A Turma do Ursinho Pooh'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7612019973385555238</id><published>2011-12-16T16:00:00.002-02:00</published><updated>2011-12-16T16:02:27.548-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;o mundo caiu aqui em casa! Uma chuva daquelas, sabem? E então... abriu um céu azulzinho, com um sol fraco e morninho. Está uma tarde linda da minha janela e foi neste espírito que eu escrevi a historinha do dia. Espero que vocês gostem! ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Beijos mil, Dadá&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7612019973385555238?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7612019973385555238/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_16.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7612019973385555238'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7612019973385555238'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_16.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-3121605628758693868</id><published>2011-12-16T15:54:00.005-02:00</published><updated>2011-12-16T16:03:04.558-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>A história da nuvenzinha que queria virar chuva</title><content type='html'>&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt;A história da nuvenzinha que queria virar chuva&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; Era uma vez uma nuvenzinha branquinha, branquinha, que vivia no meio de um céu muito azul. Ela passava, como todas as outras nuvens, o dia inteiro cirandando no céu azul: ora movia-se na direção do sol, ora era levada pelo vento para perto da lua. Gostava desta vida, mas tinha um grande desejo: ela queria virar chuva!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; O desejo da nuvenzinha não era segredo. Pelo contrário: ela fazia questão &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-p0sKHW9Rb0E/TuuGiDaEnAI/AAAAAAAAB9s/_IdcZmeHBmY/s320/chuva.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 125px; height: 146px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686786874073717762" /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span  &gt;de dizer a todos! As nuvens mais velhas a alertavam:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;- Nuvenzinha,  cuidado! Para virar chuva, você tem que se desmanchar!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt; Ela ria e brincav&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;a com as outras:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span  &gt;-  Desmancho tocando  a grama e beijando as flores. Tem jeito melhor de desmanchar?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;-    Mas é  perigoso... - continuavam as outras nuvens.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;-  Perigoso é  passar a vida inteira no mesmo lugar, fazendo a mesma coisa,  pensando as mesmas ideias! - insistia a nuvenzinha, encerrando o  assunto.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; Só que o lugar onde a nuvenzinha vivia era sempre de clima ameno. O céu, do azul mais bonito que há, nunca ameaçava uma única gotinha de chuva. E ela, frustrada, ficava esperando quando seria sua vez de condensar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt; Um dia, quase sem querer, ela se perdeu na ciranda do céu e foi parar um pouquinho além da lua. Tão pouquinho que ninguém notou que ela tinha se movido. Mas, ela sabia o que tinha acontecido. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt; No outro dia, a nuvenz&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;inha fez a mesma coisa: chegou um pouco mais para a esquerda da lua. E assim foi, de tantinho em tantinho, se distanciando do céu azul.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; Um belo dia, quando o sol despertou, a nuvenzinha olhou em volta e levou um susto: não sabia mais onde estava. Tinha ido para longe do seu céu azul. Estava no meio de um céu diferente, azul acinzentado. Sentiu-se feliz como nunca. 'Cinza é a cor da chuva', pensou 'e eu estou chegando lá!'&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; Tal como sonhara, o céu azul acinzentado, com o passar dos dias, foi ficando cada vez menos azul e cada vez mais cinza. Até que um dia, não teve  jeito: iria chover!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt; Todas as nuvens do &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;céu cinza estavam se preparando para virar chuva. Mas nenhuma estava tão emocionada quanto a nuvenzinha do céu azul: finalmente realizaria o sonho de sua vida!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; Primeiro veio um clarão no céu, seguido de um estrondo. E então, de repente, aconteceu. Todas as nuvens transformaram-se em uma enorme corrente de água, caindo com força do céu.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-o2uXcJt1LgI/TuuGo96vORI/AAAAAAAAB94/odYT3Rzsceo/s320/chuva2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686786992859199762" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 300px; height: 307px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;A nuvenzinha descia l&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;entamente, querendo aproveitar o passeio. Tocou nas árvores, molhou os pássaros, lavou os carros, beijou crianças e flores e então alcançou a grama. Deitou-se, desmanchada e feliz, cercada de verde à sua volta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; No dia seguinte, o sol brilhou forte no céu. Tão, tão forte, que chegou a incomodar a nuvenzinha.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;O que é isso? O  que &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;está acontecendo? - perguntou a nuvenzinha para as gotas de  chuva que estavam ao seu lado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span  &gt;Você não sabe?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span  &gt;O que?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span  &gt;É o sol! Ele  agora, começa a nos aquecer.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span  &gt;Eu estou quase me  desmanchando outra vez! Está quente demais!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span  &gt;Pois é isto  mesmo: agora, você se desmancha toda de novo. Evapora, sobe aos  céus. E vira nuvenzinha outra vez!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; A nuvenzinha nunca imaginou o que aconteceria depois que virasse chuva, e agora ela sabia. Voltaria a ser nuvem, voltaria ao céu azul. Sorriu, muito feliz.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span  &gt;Por que você  ficou tão feliz? - perguntou a gota de chuva – É por que vai  voltar para o céu azul?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;span  &gt;É porque eu vou  voltar a ser nuvem, vou voltar a ser chuva, vou me recriar e me  desmanchar muitas vezes. E vou aproveitar cada um destes infinitos  momentos da minha vida...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span  &gt; E a nuvenzinha fez o que disse: passou a vida inteira se reinventando, sabendo que a vida, como as nuvens, é passageira, e por isso é preciso aproveitar cada minutinho que nos é dado, da melhor forma possível.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-3121605628758693868?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/3121605628758693868/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historia-da-nuvenzinha-que-queria-virar.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3121605628758693868'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3121605628758693868'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historia-da-nuvenzinha-que-queria-virar.html' title='A história da nuvenzinha que queria virar chuva'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-p0sKHW9Rb0E/TuuGiDaEnAI/AAAAAAAAB9s/_IdcZmeHBmY/s72-c/chuva.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6081477322094186417</id><published>2011-12-15T11:04:00.003-02:00</published><updated>2011-12-15T11:09:24.193-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;eu não sei se já comentei isto com vocês, mas eu AMO cinema! Amo teatro também, mas sou capaz de passar bastante tempo sem ir ao teatro, satisfazendo-me em ler peças. Já cinema... não passo sem! Outra coisa que eu adoro é desenho animado. Sempre gostei! E, agora, com estas novas tecnologias... Gosto ainda mais!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Assim, um filme que é desenho animado, para mim, é tudo de bom! Só que, no final do ano, conseguir uma horinha para ir ao cinema... tá difícil! Todo final de semana tem festinha/churrasco/confraternização de alguma coisa. E eu estou doida para ver 'O Gato de Botas'.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Assim, enquanto não assisto ao filme, trouxe a 'versão original' da historinha para nos divertir um pouquinho. Espero que todos curtam! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E, até domingo ainda está valendo o sorteio dos livros! Deixe o seu nome e email no link do sorteio: &lt;a href="http://umahistorinhapordia.blogspot.com/search/label/Sorteio"&gt;http://umahistorinhapordia.blogspot.com/search/label/Sorteio&lt;/a&gt; para participar. Boa sorte a todos!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-6081477322094186417?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/6081477322094186417/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_15.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6081477322094186417'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6081477322094186417'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_15.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-7130290063735712106</id><published>2011-12-15T10:54:00.003-02:00</published><updated>2011-12-15T11:04:03.658-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas Clássicas'/><title type='text'>O gato de botas</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-UPMb10juGjk/TunulpL_HcI/AAAAAAAAB9U/UXQuSYrDBeI/s1600/99115_a64835d286.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 310px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-UPMb10juGjk/TunulpL_HcI/AAAAAAAAB9U/UXQuSYrDBeI/s320/99115_a64835d286.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686338335010659778" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-UPMb10juGjk/TunulpL_HcI/AAAAAAAAB9U/UXQuSYrDBeI/s1600/99115_a64835d286.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/a&gt;O Gato de Botas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;Era uma vez um moleiro muito pobre, que tinha três filhos. Os dois mais velhos eram preguiçosos e o caçula era muito trabalhador.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;p style="margin-top: 6px; margin-right: 0px; margin-bottom: 6px; margin-left: 0px; "&gt;Quando o moleiro morreu, só deixou como herança o moinho, &lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;um burrinho e um gato. O moinho ficou para o filho mais velho, o burrinho para o filho do meio e o gato para o caçula. Este último ficou muito descontente com a parte que lhe coube da herança, mas o gato lhe disse:&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;p style="margin-top: 6px; margin-right: 0px; margin-bottom: 6px; margin-left: 0px; "&gt;__Meu querido amo, compra-me um par de botas e um saco e, em breve, te provarei que sou de mais utilidade que um moinho ou um asno.&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;p style="margin-top: 6px; margin-right: 0px; margin-bottom: 6px; margin-left: 0px; "&gt;Assim, pois, o rapaz converteu todo o dinheiro que possuía num lindo par de botas e num saco para o seu gatinho. Este calçou as botas e, pondo o saco às costas, encaminhou-se para um sítio onde havia uma coelheira. Quando ali chegou, abriu o saco, meteu-lhe uma porção de farelo miúdo e deitou-se no chão fingindo-se morto.&lt;br /&gt;Excitado pelo cheiro do farelo, o coelho saiu de seu esconderijo e dirigiu-se para o saco. O gato apanhou-o logo e levou-o ao rei, dizendo-lhe:&lt;br /&gt;__Senhor, o nobre marquês de Carabás mandou que lhe entregasse este coelho. Guisado com cebolinhas será um prato delicioso.&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;_Coelho?! - exclamou o rei - Que bom! Gosto muito de coelho, mas o meu cozinheiro não consegue nunca apanhar nenhum. Diga ao teu amo que eu lhe mando os meus mais sinceros agradecimentos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;p style="margin-top: 6px; margin-right: 0px; margin-bottom: 6px; margin-left: 0px; "&gt;No dia seguinte, o gatinho apanhou duas perdizes e levou-as ao rei como presente do marquês de Carabás.&lt;br /&gt;Durante um tempo, o gato continuou a levar ao palácio outros presentes, dizendo ser de parte do Marquês de Carabás.&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;p style="margin-top: 6px; margin-right: 0px; margin-bottom: 6px; margin-left: 0px; "&gt;Um dia o gato convidou seu amo para tomar um banho no rio. Ao chegarem ao local o gato disse ao jovem:&lt;br /&gt;__ De hoje em diante seu nome será Marquês de Carabás. Agora, por favor, tire sua roupa e entre na água.&lt;br /&gt;O rapaz não estava entendendo nada, mas como confiava no gato atendeu seu pedido.&lt;br /&gt;O gato havia levado rapaz no local por onde devia passar a carruagem real&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;p style="margin-top: 6px; margin-right: 0px; margin-bottom: 6px; margin-left: 0px; "&gt;Esperto, o gato, ao ver uma carruagem se aproximando, começou a gritar:&lt;br /&gt;__Socorro! Socorro!&lt;br /&gt;Que aconteceu? - perguntou o rei, descendo da sua carruagem.&lt;br /&gt;Os ladrões roubaram a roupa do nobre marquês de Carabás! - disse o gato.&lt;br /&gt;__ Meu amo está dentro da água, ficará resfriado.&lt;br /&gt;O rei mandou imediatamente uns servos ao palácio; voltaram daí a pouco com um magnífico vestuário feito para o próprio rei, quando jovem.&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-UPMb10juGjk/TunulpL_HcI/AAAAAAAAB9U/UXQuSYrDBeI/s1600/99115_a64835d286.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-KX2lFfP2zPo/TunuvanejrI/AAAAAAAAB9g/yI9b26Aiqpw/s320/o-gato-de-botas.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686338502898126514" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 200px; " /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-UPMb10juGjk/TunulpL_HcI/AAAAAAAAB9U/UXQuSYrDBeI/s1600/99115_a64835d286.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-UPMb10juGjk/TunulpL_HcI/AAAAAAAAB9U/UXQuSYrDBeI/s1600/99115_a64835d286.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;p style="margin-top: 6px; margin-right: 0px; margin-bottom: 6px; margin-left: 0px; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;O dono do gato vestiu-se e ficou tão bonito que a princesa, assim que o viu, dele se enamorou. O rei também ficou encantado e murmurou:&lt;br /&gt;__Eu era exatamente assim, nos meus tempos de moço.&lt;br /&gt;O rei convidou o falso marquês para subir em sua carruagem.&lt;br /&gt;__ Será que a vossa majestade nos dá a honra de visitar o palácio do Marquês de Carabás? – perguntou o gato, diante do olhar aflito do rapaz&lt;br /&gt;O rei aceitou o convite e o gato saiu na frente, para arrumar uma recepção para o rei e a princesa.&lt;br /&gt;O gato estava radiante com o êxito do seu plano; e, correndo à frente da carruagem, chegou a uns campos e disse aos lavradores:&lt;br /&gt;__O rei está chegando; se não lhes disserem que todos estes campos pertencem ao marquês de Carabás, o rei mandará cortar-lhes a cabeça.&lt;br /&gt;De forma que, quando o rei perguntou de quem eram aquelas searas, os lavradores responderam-lhe:&lt;br /&gt;__Do muito nobre marquês de Carabás.&lt;br /&gt;__Que lindas propriedades tens tu!- elogiou o rei ao jovem.&lt;br /&gt;O moço sorriu perturbado, e o rei murmurou ao ouvido da filha:&lt;br /&gt;__Eu também era assim, nos meus tempos de moço.&lt;br /&gt;Mais adiante, o gato encontrou uns camponeses ceifando trigo e lhes fez a mesma ameaça: __Se não disserem que todo este trigo pertence ao marquês de Carabás, faço picadinho de vocês.&lt;br /&gt;Assim, quando chegou a carruagem real e o rei perguntou de quem era todo aquele trigo, responderam:&lt;br /&gt;__Do mui nobre marquês de Carabás.&lt;br /&gt;O rei ficou muito entusiasmado e disse ao moço:&lt;br /&gt;__ Ó marquês! Tens muitas propriedades!&lt;br /&gt;O gato continuava a correr à frente da carruagem; atravessando um espesso bosque, chegou à porta de um magnífico palácio, no qual vivia um ogro muito malvado que era o verdadeiro dono dos campos semeados. O gatinho bateu à porta e disse ao ogro que a abriu:&lt;br /&gt;__Meu querido ogro, tenho ouvido por aí umas histórias a teu respeito. Dizei-me lá: é certo que te podes transformar no que quiseres?&lt;br /&gt;__ Certíssimo - respondeu o ogro, e transformou-se num leão.&lt;br /&gt;__ Isso não vale nada - disse o gatinho. - Qualquer um pode inchar e aparecer maior do que realmente é. Toda a arte está em se tornar menor. Poderias, por exemplo, transformar-te em rato?&lt;br /&gt;__ É fácil - respondeu o ogro, e transformou-se num rato.&lt;br /&gt;O gatinho deitou-lhe logo as unhas, comeu-o e desceu logo a abrir a porta, pois naquele momento chegava a carruagem real. E disse:&lt;br /&gt;__ Bem vindo seja, senhor, ao palácio do marquês de Carabás.&lt;br /&gt;__ Olá! - disse o rei - Que formoso palácio tens tu! Peço-te a fineza de ajudar a princesa a descer da carruagem.&lt;br /&gt;O rapaz, timidamente, ofereceu o braço à princesa e o rei murmurou-lhe ao ouvido:&lt;br /&gt;__ Eu também era assim tímido, nos meus tempos de moço.&lt;br /&gt;Entretanto, o gatinho meteu-se na cozinha e mandou preparar um esplêndido almoço, pondo na mesa os melhores vinhos que havia na adega; e quando o rei, a princesa e o amo entraram na sala de jantar e se sentaram à mesa, tudo estava pronto.&lt;br /&gt;Depois do magnífico almoço, o rei voltou-se para o rapaz e disse-lhe:&lt;br /&gt;__ Jovem, és tão tímido como eu era nos meus tempos de moço. Mas percebo que gostas muito da princesa, assim como ela gosta de ti. Por que não a pedes em casamento?&lt;br /&gt;Então, o moço pediu a mão da princesa, e o casamento foi celebrado com a maior pompa. O gato assistiu, calçando um novo par de botas com cordões encarnados e bordados a ouro e preciosos diamantes.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;E daí em diante, passaram a viver muito felizes. E se o gato às vezes ainda se metia a correr atrás dos ratos, era apenas por divertimento; porque absolutamente não mais precisava de ratos para matar a fome...&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt; &lt;span style="font-family: Arial, Tahoma, Verdana; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Tahoma, Verdana; font-size: 14px; line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Tahoma, Verdana; font-size: 14px; line-height: 18px; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;span&gt;Tirado de: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.qdivertido.com.br/"&gt;http://www.qdivertido.com.br&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-7130290063735712106?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/7130290063735712106/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-gato-de-botas.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7130290063735712106'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/7130290063735712106'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-gato-de-botas.html' title='O gato de botas'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-UPMb10juGjk/TunulpL_HcI/AAAAAAAAB9U/UXQuSYrDBeI/s72-c/99115_a64835d286.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-5734209599132242555</id><published>2011-12-14T17:34:00.005-02:00</published><updated>2011-12-14T17:48:09.911-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;hoje eu acordei com o coração transbordando de saudades! Há exatos 20 anos, eu estava dançando a valsa dos 15 anos da minha amiga Sandra. Eu e a Sandy somos assim, tão, tão, tão amigas, que eu achei que só ser amiga era pouco. Apresentei-a para um dos meus primos- completaram dez anos de casados este ano. Sim, há dez anos que ela virou minha prima!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Desde que eu a conheço, acho que só fui no seu aniversário de 15 anos. Não, não sou uma amiga desnaturada! O motivo é que ela faz aniversário no dia 20/12. Dia do aniversário da minha tia Zélia. E a minha tia fazia questão que nós sempre fôssemos à sua casa, no dia do seu aniversário. Ela comprava salgadinhos, bolo, doces, refrigerantes. Fazia uma festa danada, só para a família. Tão bom...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A minha tia era uma pessoa extraordinária. Nos deixou aos 95 anos, em 02/11/2009. Ela desafiou os padrões vigentes de sua época e nunca se casou - apesar de ter tido muitos pretendentes quando era jovem. Chegou a ficar noiva uma vez. Mas, quando o noivo sugeriu que fizessem uma poupança com seus salários para comprar uma casa, terminou o compromisso. Disse que não deixaria de comprar um par de sapatos para pagar financiamento. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não deixou herdeiros. Ninguém em quem vejamos traços do seu rosto. Mas nos deixou uma receita de família: tortinhas de leite condensado, que ela fez em todas as festas da minha infância e que eu continuo fazendo nas minhas festas - só para matar as saudades...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Acordei com este humor e escrevi assim: saudosa! A historinha acabou não ficando muito infantil, é verdade. Mas é uma história de saudades. E todo mundo tem uma saudade na vida, então eu postei mesmo assim.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É isto. Espero que curtam!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-5734209599132242555?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/5734209599132242555/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_14.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5734209599132242555'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5734209599132242555'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_14.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-9202923395109472092</id><published>2011-12-14T17:31:00.006-02:00</published><updated>2011-12-14T17:46:23.904-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>Para matar uma saudade</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-a8e9KmZU-Ns/Tuj5_JxCopI/AAAAAAAAB84/70ER-ekq7MY/s1600/cora%25C3%25A7%25C3%25A3ozinho.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 50px; height: 46px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-a8e9KmZU-Ns/Tuj5_JxCopI/AAAAAAAAB84/70ER-ekq7MY/s320/cora%25C3%25A7%25C3%25A3ozinho.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686069392903938706" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Bitstream Charter', serif; font-size: large; "&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-cxQPY4Cdp7E/Tuj6HSCKuHI/AAAAAAAAB9E/Vvt4b9vw86A/s320/cora%25C3%25A7%25C3%25A3ozinho2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686069532562208882" style="float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 50px; height: 46px; " /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: -webkit-center; text-indent: 7px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;        &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt;Para matar uma saudade&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Para matar uma saudade, é necessário certo esforço e dedicação. É preciso, primeiro, reconhecer sua saudade, ver se ela tem rosto, nome, endereço. Se a saudade é de alguém que vive do outro lado do mundo, ou de alguém que já não vive entre nós. A saudade pode ser de alguém, a saudade pode ser de alguma coisa, a saudade pode ser de algo que passou. Às vezes, a saudade é até de algo que está por vir! Tem umas saudades grandes, que nos tomam por completo, e nos fazem querer resolvê-las naquele exato minuto em que as sentimos. Já outras, são pequenininhas, quase imperceptíveis – e, muitas vezes, perigosas: tem saudades mínimas que não vão embora nunca! Porque saudade é assim: é para ir e vir. O problema é quando elas resolvem ficar de vez...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; A saudade que tem nome e mora longe é fácil de matar. Se ela tem nome, tem quem responda por ela, e a solução é muito simples: é só chamar por ela! Dizer, em alto e bom som, para a sua saudade, o quanto ela está doendo dentro do peito. 'Alô, você! Sim, você está me matando de saudades! Vamos matar a saudade, ao invés?' Combina um encontro, escreve uma carta – e-mail, vá lá! Hoje em dia ninguém escreve mais cartas... - . passa horas e horas ao telefone. Falando e falando e falando, até cansar. Quando você terminar, acredite: será uma saudade a menos em sua vida. E uma alegria a mais!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Quando a saudade não tem nome, mas tem lugar, o problema também não é muito grande. Sempre dá para se voltar a um lugar, mesmo que ele já não exista mais. O lugar deixa marcas na gente, e é fácil de reconhecê-las – seu lugar te deixou um cheiro de recordação? Um perfume, uma flor... Todo lugar tem um cheiro, um som, uma cor. Procure por eles, deixe-se impregnar pelos aromas e ruídos do seu lugar favorito. A saudade não vai morrer por completo, mas vai te deixar mais feliz... &lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Agora, difícil mesmo é matar uma saudade de quem já não existe mais. De quem você não pode mais pedir colo, dar um abraço, pedir um beijo. Saudades de quem você amou – ama! - muito e não tem mais como dizer. Esta é a saudade que não morre. É a saudade que mata.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Como fazer para matar uma saudade assim? Como fazer para não morrer de saudades?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; Reconheça a sua saudade. Deixe-se levar por ela – chore, cante, grite, faça o que for preciso! Veja fotos e mais fotos, relembre momentos. Compartilhe momentos: fale de sua saudade aos quatro ventos! Deixe que ela te invada por completo. E, quando se sentir absolutamente dominado pela sua saudade, abrace-a. Agradeça a Deus pela sua saudade. Só quem ama e foi amado tem uma saudade assim! E saber que a sua saudade é infinita é a certeza de que este amor ainda está vivo dentro de você...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-9202923395109472092?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/9202923395109472092/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/para-matar-uma-saudade.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/9202923395109472092'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/9202923395109472092'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/para-matar-uma-saudade.html' title='Para matar uma saudade'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-a8e9KmZU-Ns/Tuj5_JxCopI/AAAAAAAAB84/70ER-ekq7MY/s72-c/cora%25C3%25A7%25C3%25A3ozinho.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-5511890699738917345</id><published>2011-12-13T16:42:00.003-02:00</published><updated>2011-12-13T16:45:32.534-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;hoje resolvi - finalmente! - montar minha árvore de Natal. Ainda estou na metade, super enrolada... Como não consegui escrever, trouxe uma historinha da Ana Maria Machado para vocês!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E o sorteio dos livros 'Branca de Neve e as sete versões' e 'Ilustrações para fotografias de Dandara' vai até domingo. Partici pem! Cliquem em: &lt;a href="http://umahistorinhapordia.blogspot.com/search/label/Sorteio"&gt;http://umahistorinhapordia.blogspot.com/search/label/Sorteio&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É só deixar nome e email para concorrer. Boa sorte a todos!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-5511890699738917345?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/5511890699738917345/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_13.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5511890699738917345'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5511890699738917345'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_13.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-1637307829287844579</id><published>2011-12-13T16:39:00.002-02:00</published><updated>2011-12-13T16:46:25.018-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas Clássicas'/><title type='text'>Maria Sapeba - Ana Maria Machado</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-uo3kpmdqoJ4/TuecaofiGmI/AAAAAAAAB8s/HTFsBXpOcF0/s1600/sapeba.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 277px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-uo3kpmdqoJ4/TuecaofiGmI/AAAAAAAAB8s/HTFsBXpOcF0/s320/sapeba.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685685035938749026" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; background-color: rgb(245, 227, 158); font-size: medium; "&gt;&lt;strong style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold; "&gt;                                                                     Maria Sapeba&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="background-color: rgb(245, 227, 158); "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Há muitos e muitos anos, num lugar que era aqui, tudo era muito diferente.&lt;br /&gt;Tinha muitas árvores com pássaros, muito bicho na mata, muito peixe nos rios e no mar.&lt;br /&gt;E pouca gente, morando em casas de palha e andando sem roupa - os índios. Esses índios caçavam e pescavam muito bem. Com flexas, com armadilhas, ou com um cipó que eles jogavam na água e deixava os peixes tão tontos que dava para pegar com a mão.&lt;br /&gt;Um dos peixes mais gostosos era o que nós chamamos de linguado. Os índios chamavam de marassapé.&lt;br /&gt;É um peixe achatado, que gosta de ficar deitado no fundo do mar, disfarçado de areia. E para se disfarçar, ele foi ficando todo esquisito. Não é como os outros peixes, com um olho de cada lado e uma boca no meio da cara. O lado de baixo dele é inteiro liso e branco. No lado de cima, cor de areia, ficam a boca e os dois olhos. Bem toro e diferente.&lt;br /&gt;Um dia, os índios estavam sossegados na sua caça e pesca, quando chegaram uns barcos enormes, cheios de velas, com uma gente esquisita dentro.&lt;br /&gt;Tinham cabelo na cara, feito rabo de quati. Mas não era.&lt;br /&gt;Tinham umas coisas coloridas no corpo, feito pena de pássaro. Mas não eram.&lt;br /&gt;Tinham uma proteção nos pés, feito casco de caititu. Mas não era.&lt;br /&gt;Era barba, era roupa, era bota.&lt;br /&gt;Eram os portugueses que estavam chegando por aqui. E, imagine só, achavam que estavam descobrindo uma terra onde os índios já moravam havia um tempão.&lt;br /&gt;Gostaram dessa terra e foram ficando, começando a viver junto dos índios, a aprender coisa com eles, a ensinar outras coisas.&lt;br /&gt;Quem mais ensinou e aprendeu, no começo, foram os padres jesuítas.&lt;br /&gt;Em pouco tempo, estavam falando a língua dos índios e morando em aldeias parecidas com as deles.&lt;br /&gt;E fazendo versinhos e teatro para ensinar a eles histórias de Jesus, dos santos e dos anjos.&lt;br /&gt;Esta é uma história que os índios contavam no fim de algum tempo. A história do peixe marassapé ou maracápeba, que eles começaram a chamar de Maria Sapeba. Uma mistura do jeitão índio de explicar os bichos com as histórias que eles ouviram dos jesuítas. Contavam que antigamente Nossa Senhora gostava muito de vir passear na beira da praia.&lt;br /&gt;Jogava o manto azul e branco dela, lá de cima do céu, e ele cobria o mar, fazia tudo ficar bem calmo e azul, só aquela espuminha alva para enfeitar, boa pros anjos virem brincar...&lt;br /&gt;Então ela descia para descansar um pouco.&lt;br /&gt;Mas tinha que voltar quando a maré começasse a encher, que era pro manto dela não atrapalhar quando o mar precisava de onde grande e forte.&lt;br /&gt;Todo mundo precisa ficar um pouco bravo de vez em quando. Mar também precisa. Todo mundo tem que respeitar. Até Nossa Senhora.&lt;br /&gt;Um dia, Nossa Senhora se distraiu catando conchinha na areia e ficou sem saber se já era hora de voltar.&lt;br /&gt;De repente, olhou no fundo do mar ali perto e viu um peixe chamado Maria Sapeba, que nesse tempo era igual aos outros, com olho e boca no lugar.&lt;br /&gt;Então Nossa Senhora achou que o peixe devia saber como estava a maré e perguntou:&lt;br /&gt;- Maria Sapeba, a maré enche ou vaza?&lt;br /&gt;Mas o peixe, em vez de responder, fez careta, boca mole e remedou, fazendo uma voz engraçada:&lt;br /&gt;- Maria Sapeba, a maré enche ou vaza?&lt;br /&gt;Ela perguntou outra vez:&lt;br /&gt;- Maria Sapeba, a maré enche ou vaza?&lt;br /&gt;Mas o peixe estava achando muito divertido ficar implicando com ela. Por isso, só achou graça, fez careta e repetiu de boca torta, falando mole:&lt;br /&gt;- Maria Sapeba, a maré enche ou vaza?&lt;br /&gt;Três vezes Maria Sapeba remedou.&lt;br /&gt;E Nossa Senhora resolveu ir embora, de qualquer jeito.&lt;br /&gt;Mas o menino Jesus, que tudo vê e tudo sabe, não gostou nada daquela falta de respeito com a mãe dele.&lt;br /&gt;E fez Maria Sapeba ficar com a boca torta para sempre, para aprender. E os anjinhos ainda fizeram mais: transformaram Maria Sapeba no peixe mais gostoso de todo o mar, que todo mundo quer pegar e comer.&lt;br /&gt;Por isso Maria Sapeba nunca mais pôde ter descanso.&lt;br /&gt;A não ser quando se achata toda na areia do fundo e fica bem escondida, para ninguém ver.&lt;br /&gt;Coisa que ela logo aprendeu, bem esperta. Para, pelo menos desta vez, fazer uma coisa certa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-1637307829287844579?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/1637307829287844579/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/maria-sapeba-ana-maria-machado.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/1637307829287844579'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/1637307829287844579'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/maria-sapeba-ana-maria-machado.html' title='Maria Sapeba - Ana Maria Machado'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-uo3kpmdqoJ4/TuecaofiGmI/AAAAAAAAB8s/HTFsBXpOcF0/s72-c/sapeba.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-2042728768899445524</id><published>2011-12-12T16:13:00.006-02:00</published><updated>2011-12-12T18:13:40.678-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;estes dias tenho pensado muito em maus-tratos. Não só maus tratos contra crianças, ou animais, mas contra todos: maus tratos do ser humanos contra os seres humanos e animais! Sei que isto ainda é 'efeito Maus', mas tenho pensado não só no holocausto, mas também no tráfico negreiro, escravidão... Maus- tratos, enfim. Sempre me choca o pensar: 'como alguém pode ser conivente com isto?' E, hoje, eu acordei pensando em algo muito específico. Uma frase, que me impressiona e horroriza ao mesmo tempo. É mais ou menos assim:&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;'Uma mentira, quando repetida muitas vezes, torna-se verdade'.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quem disse isso, vocês lembram? Goebbles, o ministro da propaganda de Hitler. O resultado catastrófico desta frase todos conhecemos...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas, não queria deixar vocês para baixo! Só dividir o que tenho pensado. Nisto: como uma mentira pode acabar se tornando verdade incontestável. E como o preconceito é perigoso e pode pegar qualquer um que esteja desatento.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E foi com tudo isto na cabeça que eu sentei para escrever. E resolvi desmistificar alguém. O escolhido.. foi o sapo! Por que dizemos que o coitadinho não lava o pé? De repente ele até é um bicho bem limpinho! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ao contrário deste artigo - que, como todos os demais, eu escrevo pensando nos pais, tios, avós, padrinhos, enfim: em quem vai ler para as crianças - a historinha está levinha. Podem confiar!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos, bons sonhos e boa semana para todos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-2042728768899445524?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/2042728768899445524/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_12.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2042728768899445524'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2042728768899445524'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_12.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-3296142671079520623</id><published>2011-12-12T15:53:00.004-02:00</published><updated>2011-12-12T16:31:10.493-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>O sapo que lavava o pé</title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;O Sapo que lavava o pé&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Era uma vez um sapo engraçado e esperto chamado Romildo. Romildo era simpático e falante e tinha uma porção de amigos – todos o chamavam de Romi. Romildo morava em um tronco, que ficava na beira de uma lagoa de água muito fria. Sua casa estava sempre muito arrumada, porque esta era uma mania de Romildo: gostava de tudo no lugar!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/-cwQUlQxH2l4/TuZDByPMKHI/AAAAAAAAB8g/QiTCVCu0oGI/s320/sapo1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685305277546244210" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 248px; height: 177px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; E, do mesmo modo que cuidava da casa, cuidava de si: tomava banho duas vezes por dia, e depois do banho se enchia de perfume. Estava sempre limpinho e cheiroso.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;Um dia, Romildo estava tomando um pouco de sol quando chegaram algumas crianças para brincar na lagoa. O sapo, que adorava crianças, aproximou-se do grupo, pensando em fazer novos amigos. As crianças, ao verem um sapinho tão engraçadinho se aproximando, logo o chamaram:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Vem cá, sapinho!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Romildo, sorridente, se aproximou das crianças, que começaram a brincar com ele. Ele ficou tão feliz que dava pulinhos para lá e para cá. As crianças riam muito da bagunça. Só que a mãe de uma das crianças se aproximou. E, ao contrário dos pequenos, não viu a menor graça no nosso amiguinho:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Vocês estão  malucos? Brincando com um sapo? Não sabem que sapos são sujos?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Uma das crianças, um menino sardento chamado Pietro, tentou argumentar:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas tia Celeste,  este aí está parecendo bem limpinho...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Limpinho nada,  menino! Sapo nem lava o pé, esqueceu?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; As crianças se olharam com espanto. Ficaram imóveis, por um minuto, e então começaram a cantar:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-iTaSKU8u2RI/TuZDBreMJbI/AAAAAAAAB8U/vyzjPPpGrow/s320/sapo2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685305275730109874" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 240px; height: 168px; " /&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;'O sapo não lava o pé&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não lava porque não quer&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ele mora lá na lagoa&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não lava o pé porque não que&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas que chulé!'&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Riram e riram, até uma menina loirinha, chamada Mariana, dizer:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas isto é só  uma música! Não tem nada demais!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Claro que tem!  Cantam esta música porque o sapo não se lava, mesmo. Agora, vamos.  Quero todo mundo para longe deste sapo imundo! - ordenou a tal  Celeste.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Romildo assistiu a tudo mudo. O que poderia dizer? Ficou surpreso com o modo como tinha sido tratado. Justo ele, tão limpinho... Ficou pensando e pensando na música que as crianças cantaram. Aquilo era uma tremenda mentira, todos os sapos que conhecia lavavam os pés! Ainda assim, achou que era melhor verificar. Será que algum sapinho estava dando má fama a todos os demais?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Logo no primeiro dia, Romildo verificou todos os sapos que moravam em sua lagoa. Todos afirmavam que lavavam os pés, sim! Romildo viu que falavam a verdade: ninguém tinha o pé fedido por ali!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Romildo decidiu, então, rodar o mundo para procurar o sapo que não lavava o pé. Para ele, aquela tinha se tornado uma questão de honra: não ia levar fama de &lt;i&gt;chulézento&lt;/i&gt; por conta de um sapo que queria ser porquinho!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; E assim, nosso amigo rodou o mundo. Foi para outras lagoas, lagos, rios. Esteve em outros países, conheceu gente de todo canto. E, onde ia, encontrava sapos limpos. Até nos lugares muito muito muito frios, em que os sapos só tomavam banhos uma vez a cada três dias, ele não sentiu o tal chulé – os sapos ficavam sem banho, mas enchiam os pés de talco para não ficarem fedorentos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Depois de muito andar por aí, Romildo chegou a uma lagoa longe de tudo, em um país muito distante. Nesta lagoa, vivia apenas um sapo, que tinha muita idade e sabedoria. Romildo, assim que o viu, não conteve a curiosidade e disse:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;O senhor está  com um cheiro tão bom... Eu já rodei o mundo procurando pelo sapo  que não lava o pé. O senhor é mais experiente, já deve ter visto  de tudo. Diga, sabe onde posso encontrar o sapo que não lava o pé?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não pode, meu  filho.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Como, não posso?  Onde ele está? Como ele é? Por que ele não lava o pé?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Você não pode  encontrá-lo simplesmente porque ele não existe.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Romildo arregalou os olhos. Não podia acreditar no que escutara.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;O senhor que  dizer... Este tempo todo, eu estive procurando por um fantasma?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Este tempo todo,  meu filho, você esteve procurando por uma mentira.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;E por que? Quem  inventou isto?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Alguém que, há  muitos e muitos anos, quis drenar uma lagoa para construir um grande  edifício. Vieram pessoas para proteger os animais que moravam ali,  e iam conseguir. Então, inventou-se esta mentira, que o sapo é  sujo, transmite doenças. Conseguiram drenar a lagoa e ganharam  muito dinheiro com o edifício.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Então... tudo  isto é invenção! Mas por que continuam dizendo isto? Por que  fazem com que as crianças pensem que isto é verdade?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Porque ainda há  muitas lagoas a serem drenadas, muitos prédios a serem construídos.  Justamente por estas crianças, que logo se tornarão adultos...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Romildo agradeceu a conversa e saiu. Novamente, nosso valente amigo estava disposto a rodar o mundo. Não mais procurando um fantasma, mas dizendo a &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/-5kfeQPmZx3Y/TuZDBWKjvXI/AAAAAAAAB8I/xGJIiozR0Qs/s320/sapo3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685305270010625394" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 188px; height: 147px; " /&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;verdade. Não para os adultos, que não querem ouvir. Mas para as crianças, sempre tão sábias em suas dúvidas. &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Ele ainda roda o mundo. Já conheceu muitas e muitas crianças que, hoje em dia, sabem que o sapo lava o pé. Mas ainda tem muitas e muitas outras por conhecer. E ele está feliz com isto. Melhor ser um sapo itinerante, que faz amigos contando a verdade, do que um sapinho conformado, que vive no seu canto aturando mentiras...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-3296142671079520623?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/3296142671079520623/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-sapo-que-lavava-o-pe.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3296142671079520623'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/3296142671079520623'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-sapo-que-lavava-o-pe.html' title='O sapo que lavava o pé'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-cwQUlQxH2l4/TuZDByPMKHI/AAAAAAAAB8g/QiTCVCu0oGI/s72-c/sapo1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-528650844285809986</id><published>2011-12-11T16:56:00.002-02:00</published><updated>2011-12-11T16:58:37.348-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;domingo, dia de descanso - eu também mereço! :) Hoje, não escrevi. Mas trouxe uma historinha nota dez da Ana Maria Machado para vocês. Espero que curtam!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;PS: E para quem ainda não se inscreveu... Esta é a última semana para participar do sorteio aqui do blog. Participem e boa sorte!!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-528650844285809986?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/528650844285809986/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_11.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/528650844285809986'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/528650844285809986'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_11.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-5677950415081608466</id><published>2011-12-11T16:54:00.002-02:00</published><updated>2011-12-11T16:56:32.208-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas Clássicas'/><title type='text'>O pavão do abre e fecha- ANA MARIA MACHADO</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-5P322WXGCLI/TuT80onMUgI/AAAAAAAAB78/nI8jKOHSZsQ/s1600/opavaodoabrefecha_1253233038.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 260px; height: 305px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-5P322WXGCLI/TuT80onMUgI/AAAAAAAAB78/nI8jKOHSZsQ/s320/opavaodoabrefecha_1253233038.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684946610833609218" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, Times, serif; font-size: 13px; font-style: italic; background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;h3 class="post-title entry-title" style="margin-top: 0.25em; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 4px; padding-left: 0px; font-size: 18px; line-height: 1.4em; color: rgb(13, 143, 99); "&gt;O pavão do abre-e-fecha (Ana Maria Machado)&lt;/h3&gt;&lt;div class="post-header"&gt;&lt;div class="post-header-line-1"&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-4643903465238482814" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.75em; margin-left: 0px; line-height: 1.6em; "&gt;Um pavão se admirava na beira do lago, se olhava na água e se perguntava:&lt;br /&gt;- Sou feio? Sou bonito?&lt;br /&gt;Quando via a cauda aberta em leque, toda verde, roxa e azul-brilhante, se achava lindo e elegante.&lt;br /&gt;Mas quando olhava para os pés e seu andar desajeitado, ficava até desanimado. E se escondia envergonhado.&lt;br /&gt;Um dia, ele recebeu um convite para uma festa no céu, que devia ser ainda mais bonita que a tal do sapo. Abriu e perguntou:&lt;br /&gt;- Será que isso é bom? Será que é ruim?&lt;br /&gt;Sempre que precisava ter uma opinião, ficava assim.&lt;br /&gt;- Claro que é bom – disse o pombo-correio.&lt;br /&gt;- Festa é sempre bom.&lt;br /&gt;E ele achou que era bom.&lt;br /&gt;Abriu a cauda e ficou se admirando. Depois, ensaiou uns passos de dança. E ouviu as gargalhadas de um tangará dançarino que, bem ao seu lado, treinava para a festança:&lt;br /&gt;- Que bicho mais desajeitado! Este baile vai ser engraçado....&lt;br /&gt;Ficou todo sem graça e se fechou.&lt;br /&gt;Aí chegou um pardal e assim falou:&lt;br /&gt;- Que tristeza é essa ?&lt;br /&gt;- É que eu danço esquisito...&lt;br /&gt;- E quem vai reparar nisso num bicho tão bonito?&lt;br /&gt;E o pavão, elogiado, abriu a cauda com pena pra todo lado.&lt;br /&gt;Mas, de mau jeito, acabou perdendo uma, lá no canto direito.&lt;br /&gt;Foi uma tristeza danada. E lá ficou de novo, todo encolhido, de cara amarrada.&lt;br /&gt;- Por que todo esse aborrecimento? – Perguntou o periquito, que passava nesse momento.&lt;br /&gt;- Perdi uma pena e isso é ruim.&lt;br /&gt;- Ruim uma ova. É sinal de que vai ganhar outra bem nova.&lt;br /&gt;Com isso, o pavão se animou e abriu seu leque.&lt;br /&gt;Aí chegou o bem-te-vi e riu muito engraçado:&lt;br /&gt;- Olha o pavão de rabo banguela!&lt;br /&gt;Já se sabe: o pavão encolheu a cauda, tratou de sumir com ela.&lt;br /&gt;E ficou assim a tarde toda, abrindo e fechando, abrindo e fechando, mudando de idéia com cada bicho que ia encontrando.&lt;br /&gt;No fim do dia estava suado, cansado, de língua de fora, exausto de abrir e fechar a toda hora.&lt;br /&gt;Resolveu: não ia mais. Mas também não ficava ali para todo mundo rir dele. Viu uma moita e se escondeu atrás.&lt;br /&gt;Aí ouviu uma conversa do outro lado:&lt;br /&gt;- Nem agüento mais esperar o baile. Que festança vai ser essa...&lt;br /&gt;- É mesmo! Comida boa, água fresquinha, muitos amigos e música à beça....&lt;br /&gt;O pavão foi até lá, ver quem tinha tanta animação.&lt;br /&gt;Não era pássaro colorido, nem dançarino, nem de boa canção.&lt;br /&gt;Era um casal de urubus.&lt;br /&gt;Foi a vez do pavão rir deles, abrindo suas penas verdes e azuis.&lt;br /&gt;- Vocês não se envergonham? Feios assim e cheirando ruim? Quando vocês dançarem, todo mundo vai sair.&lt;br /&gt;Vai nada... - respondeu o urubu.- Todo mundo está mais ocupado, tratando de comer e beber, de cantar e dançar, de se ver e conversar.&lt;br /&gt;E se alguém quiser, pode rir.&lt;br /&gt;Não é por isso que vou deixar de me divertir.&lt;br /&gt;E a urubua completou:&lt;br /&gt;- E tem mais: não tem essa de feio e fedorento, não, ouviu?&lt;br /&gt;Urubu é tão bonito, da cor do jamelão e do jaguar, da jabuticaba e da noite sem luar....&lt;br /&gt;E quando o pavão abria o bico e se espantava, ela continuou:&lt;br /&gt;- Você é que é feioso, com esse rabo escandaloso, abrindo e fechando que nem gaveta. E nem ao menos tem a cor preta.&lt;br /&gt;Todo esse verde, vermelho e azul, cheio de bolinha.....&lt;br /&gt;Mas a última coisa que disse foi com um sorriso manhoso e olhar dengoso:&lt;br /&gt;- O que vale é que você tem uns pés que são mesmo uma gracinha...... E depois, isso de bonito ou feio é só questão de recheio.&lt;br /&gt;Aí o pavão teve que rir.&lt;br /&gt;E depois que os dois saíram voando, ele ficou pensando:&lt;br /&gt;- Feiúra de lixo ou beleza de artista não depende do bicho, mas do ponto de vista. Cada um é diferente e o que importa é mesmo a gente.&lt;br /&gt;E lá foi ele animadíssimo para uma festa bem divertida.&lt;br /&gt;Ainda bem. Se não, ficava naquele abre-e-fecha toda vida.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-5677950415081608466?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/5677950415081608466/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-pavao-do-abre-e-fecha-ana-maria.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5677950415081608466'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/5677950415081608466'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/o-pavao-do-abre-e-fecha-ana-maria.html' title='O pavão do abre e fecha- ANA MARIA MACHADO'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-5P322WXGCLI/TuT80onMUgI/AAAAAAAAB78/nI8jKOHSZsQ/s72-c/opavaodoabrefecha_1253233038.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8036750216994649397</id><published>2011-12-10T21:56:00.004-02:00</published><updated>2011-12-10T23:31:41.103-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;hoje quase que não sai postagem. O motivo? Meu filho, do alto do seu um ano e dez meses, foi anfitrião de um lanche para seus amiguinhos. Amiguinhos dele, que nadavam com ele! Ele saiu da natação depois de um resfriado forte, mas, graças à internet, eu e as mães dos dos amigos mais próximos - Daniel e Beatriz - mantivemos contato. E tentamos reuni-los. Hoje, de manhã cedo, fomos ao Leroy compras mesas e cadeiras de criança. Arrumei uma mesa bonitinha para eles, avisei: 'meu filho, você vai receber os seus amigos.' E quando eles chegaram... que coisa linda! Brincaram juntos, lancharam, disputaram brinquedos, se divertiram. Tudo que se espera de 3 crianças na faixa de dois anos de idade reunidos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu e o Felipe tivemos muita sorte. O Davi escolheu uns amigos bem legais. E com pais muito bacanas. Então, a tarde passou voando, com os pais batendo papo e os filhos brincando. Por isso perdi a hora...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como não tive tempo de escrever e está muito tarde, trouxe uma história em quadrinhos linda sobre amizade. Está no facebook, e eu achei fofa demais! E é em homenagem ao Davi, aos seus amigos peixes. E também à Táta, minha queria amiga Renata, que eu conheci no maternal e que eu amo até hoje. Porque a gente não sabe quando uma pessoa vai ser efêmera na nossa vida. Mas quando é amizade para a vida toda... ah, estas a gente sempre sabe!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8036750216994649397?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8036750216994649397/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_10.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8036750216994649397'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8036750216994649397'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_10.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-2232965118612049296</id><published>2011-12-10T21:54:00.001-02:00</published><updated>2011-12-10T21:56:19.012-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Histórias em quadrinhos'/><title type='text'>Amizade - Turma da Mônica</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="background-color: rgb(255, 255, 255); "&gt;&lt;div id="post-287" class="post-item" style="color: rgb(109, 109, 109); font-family: 'Helvetica Neue', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 12px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; width: 570px; float: left; "&gt;&lt;div class="post-287 post type-post status-publish format-standard hentry category-curti category-se-liga tag-mauricio-de-souza tag-melhor-historia tag-turma-da-monica" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 25px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 10px; padding-left: 0px; border-bottom-width: 1px; border-bottom-style: solid; border-bottom-color: rgb(204, 204, 204); width: 570px; float: left; "&gt;&lt;p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 15px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://1.bp.blogspot.com/-FvcoMkjs_Xk/Tp9H4GP_MzI/AAAAAAAABlU/7GfsT8qfk2E/s1600/1.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 15px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://4.bp.blogspot.com/-nAHW8W3HX8g/Tp9H4xTCMGI/AAAAAAAABlc/Q5e9LE2Ea50/s1600/2.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://2.bp.blogspot.com/-h2UFw_rC_rs/Tp9H5XS2IOI/AAAAAAAABlk/XU5-WOfrJgY/s1600/3.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://4.bp.blogspot.com/-wru3eeEFGjk/Tp9H57GEhkI/AAAAAAAABls/jGYTZFecer4/s1600/4.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://4.bp.blogspot.com/-kT8TVRvUwbo/Tp9H6k8cIKI/AAAAAAAABl0/LpsqDfRGfUo/s1600/5.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://3.bp.blogspot.com/-5gER3EhNSnE/Tp9H7EQobQI/AAAAAAAABl8/MTn1_qiTdSY/s1600/6.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://3.bp.blogspot.com/-to6YpogoNu8/Tp9H7-Px2NI/AAAAAAAABmE/3qjTGOnRmNY/s1600/7.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://4.bp.blogspot.com/-EGo_pj4nvN0/Tp9H8utDyxI/AAAAAAAABmM/9W_6Dy5ZX3M/s1600/8.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://3.bp.blogspot.com/-5lzr9-B1ca4/Tp9H9anMNqI/AAAAAAAABmU/RWr8zZiJBFg/s1600/9.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;img class="aligncenter" src="http://3.bp.blogspot.com/-i5DUtzaL8T4/Tp9H92fPk2I/AAAAAAAABmc/4potXdqKIYI/s1600/10.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif" alt="" style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 15px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;/p&gt;&lt;center&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;/center&gt;&lt;/center&gt;&lt;span class="" style="height: 20px; "&gt;&lt;iframe src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.voutedizer.com.br/a-melhor-historia-da-turma-da-monica/&amp;amp;layout=button_count&amp;amp;send=false&amp;amp;show_faces=false&amp;amp;width=420&amp;amp;action=like&amp;amp;colorscheme=light&amp;amp;font=" scrolling="no" frameborder="0" allowtransparency="true" style="border-top-style: none; border-right-style: none; border-bottom-style: none; border-left-style: none; border-width: initial; border-color: initial; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; width: 420px; height: 20px; "&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="linkwithin_hook" id="http://www.voutedizer.com.br/a-melhor-historia-da-turma-da-monica/" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;div id="lws_0" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;div class="linkwithin_outer" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; clear: both; "&gt;&lt;div class="linkwithin_inner" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; width: 358px; "&gt;&lt;div id="linkwithin_logo_0" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 20px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 6px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; clear: both; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; text-align: right; "&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://www.linkwithin.com/" style="color: rgb(109, 109, 109); text-decoration: none; font-weight: bold; "&gt;&lt;img src="http://www.linkwithin.com/pixel.png" alt="Related Posts Plugin for WordPress, Blogger..." style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; border-style: initial; border-color: initial; " /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div id="disqus_thread" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "&gt;&lt;div id="dsq-content" class="clearfix" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: block; "&gt;&lt;div id="dsq-global-toolbar" class="dsq-clearfix" style="margin-top: 1em; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; zoom: 1; "&gt;&lt;ul class="dsq-global-toolbar-right dsq-clearfix" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; list-style-type: none; list-style-position: outside; list-style-image: initial; zoom: 1; float: right; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-indent: -119988px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 12px; white-space: nowrap;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/ul&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-2232965118612049296?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/2232965118612049296/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/amizade-turma-da-monica.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2232965118612049296'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2232965118612049296'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/amizade-turma-da-monica.html' title='Amizade - Turma da Mônica'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-FvcoMkjs_Xk/Tp9H4GP_MzI/AAAAAAAABlU/7GfsT8qfk2E/s72-c/1.+Turma-da-M%25C3%25B4nica-Melhor-Hist%25C3%25B3ria.gif' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6611550119456889946</id><published>2011-12-09T17:18:00.004-02:00</published><updated>2011-12-09T23:56:38.924-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;como domingo foi meu aniversário, segunda feira me dei um livro de presente. Eu compro livros o tempo todo, mas a maioria são livros infantis. Primeiro, porque eu quero que a biblioteca do Davi e da Lara seja bem bacana, com muitas opções. Segundo, porque eu gosto de ler livros infantis. Além de me inspirarem a escrever - mais e melhor, diga-se de passagem! - me ajudam a sonhar. E eu sou uma sonhadora nata! :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas, voltando ao meu presente. Desta vez, não quis um livro infantil. Quis um livro que li há muitos anos, quando eu estava com cerca de 18/19 anos e ainda cursava filosofia. O livro? MAUS, de&lt;i&gt; Art Spiegelman&lt;/i&gt;. É um livro feito no formato de quadrinhos e conta a história de como os pais do autor sobreviveram ao holocausto. É um livro assim... que eu não consigo descrever! É incrível, fascinante, cru, horrorizante. Tudo ao mesmo tempo! &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Desta vez, talvez por ser mais velha, talvez por ser mãe e estar grávida, o livro me deixou ainda mais angustiada. Sabe aqueles livros que a gente demora para digerir? É por aí...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E como eu fiquei com ele na cabeça, tudo em que eu pensava, estes dias, era em ratos. Então, hoje, quando eu me sentei para escrever para vocês, só me vinha uma história à cabeça: Rato do Campo e rato da cidade!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A Ruth Rocha já recontou, acho que a Ana Maria Machado também. Mas eu não tinha a versão delas. Então, tomei a liberdade e cometi uma ousadia, inédita aqui no blog: recontei, com minhas palavras, a clássica fábula (que é atribuída a Esopo). Tive um imenso prazer em fazê-lo, dando uma 'roupagem' completamente atual. Espero que vocês também tenham prazer em lê-la! ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E, para quem ainda não se inscreveu... Sorteio no blog! Cliquem em 'Sorteio', aí na barra lateral das categorias, e participem! O prêmio são dois livros incríveis!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É isto! Mil beijos, bons sonhos e bom final de semana para todos!!!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-6611550119456889946?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/6611550119456889946/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_09.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6611550119456889946'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/6611550119456889946'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_09.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-2817407480045420580</id><published>2011-12-09T16:22:00.009-02:00</published><updated>2011-12-10T00:01:05.795-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas Clássicas'/><title type='text'>Recontando: 'O rato do campo e o rato da cidade'</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: medium; "&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;O rato do campo e o rato da cidade&lt;/div&gt;&lt;/span&gt; &lt;/b&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; Há não muito tempo atrás, em um pequeno sítio, vivia uma família de camponeses. O pai, o Sr. João Ratão, acordava todos os dias junto com o sol e ia para a lavoura. Ele cultivava trigo, milho, arroz, feijão e algumas frutas. Seus filhos, João Ratão Júnior, Maria Ratinha e Tiago Rato, iam de manhã para a escola. Na volta,&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://3.bp.blogspot.com/-vAgCk_PZt0I/TuJdrBk-tzI/AAAAAAAAB7g/ICNpVGP8LYI/s320/tyMouse.jpg" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 197px; height: 171px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684208673434285874" /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;faziam suas lições de casa e o ajudavam na colheita. D. Santana Ratazana, esposa do Sr. Ratão, era quem cuidava da comida de todos. E era uma cozinheira de mão cheia: os filhos adoravam tudo o que a mãe fazia!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Em um ano, o inverno foi muito rigoroso e a colheita, escassa. Ainda assim, a família não reclamava: havia comida suficiente para todos à mesa, e isto era o que&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt; importava.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;Um dia, porém, chegou ao sítio um sobrinho do Sr. João Ratão. Seu nome era Johnny Mouse e ele vivia em uma grande cidade perto dali. Johnny chegou em uma lambreta, trazendo uma caixa de bombons de presente para seus tios. Tinha a mesma idade de Tiago e, por isso, eram muito amigos. &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;   &lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/-nBGryCbERNE/TuJdrdTcu3I/AAAAAAAAB7w/8HVzm_i4n0A/s320/PartyMouse.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684208680876948338" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 163px; height: 178px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;D. Santana, querendo agradar ao sobrinho, tratou de caprichar no jantar. Pegou todas as sobrinhas de legumes e fez uma bela &lt;i&gt;ratatouille&lt;/i&gt;, que serviu com uma deliciosa broa de milho. A família sentou-se à mesa, contentíssima com o banquete. Todos, exceto Johnny, que parecia torcer o nariz para as delícias preparadas pela tia. Perguntou, sem preocupar-se com as boas maneiras:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Tia Santana, onde  tem queijo?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Todos se entreolharam, surpresos com a pergunta. A tia, sem graça, respondeu:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Johnny, este ano  o inverno foi rigoroso e mal conseguimos o trigo. Leite, nem pensar!  Há tempos que não comemos queijo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ora, como podem  ficar sem queijo? - insistiu, rudemente, Johnny.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Do mesmo modo que  você fica sem ar puro na cidade, meu sobrinho – interrompeu o Sr.  João Ratão. - Cada um vive da forma que lhe convém.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Está certo, tio,  me desculpe. Eu não quis ser rude – desculpou-se Johnny.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;Depois do jantar, no entanto, Johnny chamou Tiago para darem uma volta. Assim que saíram da vista dos demais, Johnny começou:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Primo, primo. Por  que você continua aqui, escondido neste fim de mundo?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Aqui é minha  casa, Johnny!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ora, vamos lá!  Uma casinha simples, sem ter quase o que comer...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não diga isto! -  Tiago não gostou da observação – Nunca se passou fome nesta  casa!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Está certo, não  passam fome. Mas também não comem queijo! Que é isso, primo!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Não sinto falta  – tentou desconversar Tiago.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ah, tá bom. Até  parece! Na cidade, é queijo todo dia! - continuou Johnny.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Queijo todo dia?-  quis saber Tiago.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Queijo todo dia!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt; E de tudo quanto é tipo! - insistia Johnny.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Mas... tem muitos  tipos de queijo?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Primo! Você não  sabe de nada! Fica aqui, no sítio, vivendo de broa de milho. Quando  dá, come um queijinho caseiro. Isto pode ser suficiente para os  tios, que estão velhos, mas não para nós! Na cidade, há fartura!  Tem queijo que você nem sonha, que vem da França, que vem da  Espanha, que vem da Grécia! Tem queijo salgado, temperado, pastoso  e até mofado! Todos, deliciosos! Vem comigo pra cidade, primo! Você  vai ver o que é a vida boa!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; E assim foi que o Johnny tanto falou e falou que convenceu o Tiago. E, dois dias depois, quando Johnny foi embora, levou Tiago na garupa da lambreta.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Quando chegaram à cidade, Tiago levou um susto. Era tanta gente, tanto barulho, tantos sons e cores que &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;o deixaram tonto! Mas, feliz. Era tudo tão bonito e excitante que ele estava mesmo feliz em estar ali. Johnny o levou para sua casa, e Tiago não pôde acreditar no que via. A casa de Johnny era grande e bem iluminada, com móveis de madeira escura contratando com o chão e a parede bem claras. Tudo era muito luxuoso e bem cuidado. Pela primeira vez, Tiago via a riqueza de perto.&lt;/b&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Na hora do jantar, Johnny pediu que o primo sentasse à mesa, pois lhe traria tudo do bom e do melhor. Johnny, então, preparou uma enorme tábua de queijos e frios, trouxe diversas variedades de pães, manteiga, geléia e patê. Tiago não sabia nem por onde começar: nunca havia comido nada daquilo antes! Colocou um pedação de pão na boca e comeu com queijo brie.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;E então? - quis  saber Johnny – é ou não o paraíso?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;O queijo é  perfeito – admitiu Tiago – mas o pão não ganha da broa que  minha mãe faz.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ah, tá! Prova o  pão australiano primeiro, depois a gente conversa - desdenhou  Johnny. - Vamos, continue comendo.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Os primos comiam e conversavam felizes, como se não houvesse amanhã. E, de repente, quase que não há mesmo!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Surgido sabe-se lá de onde, um enorme gato pulou em cima da mesa e interrompeu a refeição dos dois. Ao contrário dos primos, seu interesse não era devorar os queijos. Seu banquete eram os ratos, ele estava disposto a caçá-los de qualquer jeito.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; Johnny, num instinto, pulou para dentro de um buraco. Lembrou-se do primo e gritou: 'para a esquerda, Tiago!' Tiago obedeceu e achou um pequeno esconderijo escondido na parede, à esquerda de onde estava.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; O enorme gato peludo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/-hwu9RXLS21E/TuJdrFF42eI/AAAAAAAAB7Y/Th_W81g2zYM/s320/kitty.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684208674377619938" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 245px; height: 175px; " /&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;farejou os dois e tentou enfiar as patas para pegá-los. Mas era muito grande para conseguir entrar em buracos tão pequenos. Ficou rondando e rondando durante horas, até desistir e ir embora. Quando finalmente se viram sozinhos, Johnny e Tiago saíram de seus esconderijos.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;ul&gt;  &lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Que bagunça este  danado fez! - exclamou Johnny. - Mas, não se preocupe primo! Em  dois tempos eu arrumo tudo e nos faço uma ceia!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Está louco,  Johnny? Você não viu o que aconteceu aqui?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Ah, era só o  gato da vizinha! De vez em quando ele aparece para me azucrinar, mas  eu sempre me safo. Bom, vou preparar uma ceia super caprichada para  nós dois, combinado?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-right: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;  &lt;span&gt;&lt;b&gt;Desculpa, primo,  mas não vai dar. Volto neste mesmo instante para o campo. Você, na  cidade, tem à vontade gorgonzola. Eu, no campo, tenho paz e ninguém  me amola!&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ul&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;b&gt; E assim, Tiago voltou para seu sítio no campo, longe dos queijos e dos perigos da cidade grande...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;&lt;span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-2817407480045420580?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/2817407480045420580/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/recontando-o-rato-do-campo-e-o-rato-da.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2817407480045420580'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/2817407480045420580'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/recontando-o-rato-do-campo-e-o-rato-da.html' title='Recontando: &apos;O rato do campo e o rato da cidade&apos;'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-vAgCk_PZt0I/TuJdrBk-tzI/AAAAAAAAB7g/ICNpVGP8LYI/s72-c/tyMouse.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-8026884300589693336</id><published>2011-12-08T14:35:00.005-02:00</published><updated>2011-12-08T14:54:09.172-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Artigos'/><title type='text'>A historinha do dia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Gente,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;quando eu casei, eu e o Felipe compramos um apartamento. Um apartamento ótimo, que eu adorava! Mas com o qual o Felipe, nascido e criado em casa, nunca conseguiu se acostumar.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Depois de quatro anos pagando pelo apartamento, conseguimos quitá-lo, e resolvemos, então, entrar num novo financiamento. Para comprar uma casa. Procuramos, procuramos, procuramos. Achamos uma casa perfeita, linda! Era só entrar e morar. Mas nós não tínhamos dinheiro para comprar esta casa...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Compramos, então, a nossa casa. Bem localizada, espaçosa, e... feia, feia de lascar! Era antiga, muita coisa que não se usava mais. Nos mudamos quando eu estava grávida de 3 meses. Em seguida, começamos uma obra enorme. Reformamos todo o andar de baixo. Um stress atrás do outro, muitas falhas. Mas a obra ficou pronta. Às vésperas do Davi nascer.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Engravidei da Lara. Cerca de dois meses depois, o Felipe decretou: 'temos que fazer obra no andar de cima, ajeitar a casa para a chegada da Lara!' E assim começou a nova obra. Que já dura quase dois meses e ainda não está nem na metade. Às vezes, eu fico pensando... será que, quando  estou gerando um bebê, o Felipe acha que tem que gerar uma obra? Vai ver, é isso, né? :)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Contei tudo isto para dizer que minha casa está caótica. E, na maior parte das vezes, estou lidando bem com isto. Este pedreiro de agora é competente, e, mais importante, não me azucrina. Mas, hoje... Hoje eu fiquei virada, sabe? Aqulees dias em que você tem vontade de gritar: 'eu não aguento mais isso!!!' Fiquei tão, tão irritada, que tinha que escrever algo. E, obviamente, tinha que ser algo leve e engraçado. Me deixou mais animada. Espero que também melhore o dia de mais alguém! ;)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A historinha do dia é uma destas historinhas que eu amo escrever, inventando situações para quando meu filho crescer. E eu conto a história de uma obra real, que ainda pretendemos fazer - aff! Espero que vocês gostem!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mil beijos e bons sonhos!!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;E, para quem ainda não foi lá...&lt;/b&gt;&lt;b&gt;Cliquem neste link: &lt;/b&gt;&lt;a href="http://umahistorinhapordia.blogspot.com/search/label/Sorteio"&gt;http://umahistorinhapordia.blogspot.com/search/label/Sorteio&lt;/a&gt;&lt;b&gt; deixem seu nome e email para concorrer no sorteio do blog!!! O prêmio são dois livros nota dez! Participem e... boa sorte!!!&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2990375100466709301-8026884300589693336?l=umahistorinhapordia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/feeds/8026884300589693336/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_08.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8026884300589693336'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2990375100466709301/posts/default/8026884300589693336'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://umahistorinhapordia.blogspot.com/2011/12/historinha-do-dia_08.html' title='A historinha do dia'/><author><name>Dadá</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01696993614879161009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://3.bp.blogspot.com/-_4shXjrJMsE/TZ7ji0ET6QI/AAAAAAAAAD0/U7FXlhP1ZJk/s220/daviemam%25C3%25A3ejpg.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2990375100466709301.post-6587484558484266895</id><published>2011-12-08T14:18:00.005-02:00</published><updated>2011-12-08T14:58:26.882-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historinhas'/><title type='text'>Em construção...</title><content type='html'>&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt;Em construção&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="CENTER" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span&gt; Desde que me entendo por gente, minha casa está em obras. Na sala, nos quartos, na varanda. Às vezes, é meu pai quem quer a obra. Outras vezes, a minha mãe que exige. E noutras ainda, os dois querem juntos! Estas são sempre as maiores: quando os dois estão de acordo, é quebra-quebra que dura meses.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt; Nunca me incomodei com as obras. Pelo contrário, tinha vezes que eu até gostava! Quando a casa ficava toda bagunçada, eu podia fazer a bagunça que fosse no meu canto. E aí, quando meu pai vinha reclamar, dizendo 'olha a zona que está o seu quarto, Davi! Trate de arrumar, já!', minha mãe sempre vinha em defesa. 'Deixa ele! A casa está toda um caos, aqui é o único cantinho que ele pode brincar em paz... ' E eu me livrava da arrumação por dias, até minha mãe também achar que eu tinha passado dos limites.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt;&lt;span&gt;Desta vez, no entanto, a obra me atingia diretamente. Meus pais resolveram fazer obra na garagem! Eu não fazia nada na garagem, claro. Até porque a gente não tinha garagem, de verdade: no espaço da garagem, ficava a oficina do meu pai. Em cima da garagem, porém, ficava o terraço. E ninguém ligava para o terraço além de mim. Então, eu vivia lá em cima! Levava papel, tinta guache, canetinha, massinha. Levava bola de gude, vareta e cola para fazer pipa. Levava o que quisesse!  Eu podia fazer a sujeira que fosse, meus pais não reclamavam. Afinal, ninguém ia ao terraço mesmo... Até agora.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="western" align="JUSTIFY" style="margin-left: 0.2cm; margin-right: 0.2cm; text-indent: 0.2cm; margin-top: 0.1cm; margin-bottom: 0.1cm"&gt; &lt;span class="Apple-style-span"&gt; Meus pais cismaram de fazer um quarto bem grande no lugar da garagem. Disseram que a Vovó está ficando velhinha e, que uma hora destas,  não poderia mais ficar sozinha e se mudaria aqui pra casa. Eu não entendi como minha avó não pode morar sozinha se ela viaja sozinha o tempo todo. Mas não quis discutir. Primeiro porque deve ser destas coisas de adulto que a gente não entende. Depois, porque eu ia achar bem bom ter uma das minhas avós morando aqui com a gente. Eu só não estava achando bom perder o meu terraço. E era isto que estava acontecendo: para construir o quarto, meu pai resolveu mudar a oficina dele para o terraço. Ele não perdia o espaço dele, mas eu perdia o meu. E eu estav
